آیت‌الله مدرسی یزدی: حضور مردم در صحنه‌ها دشمن‌شکن بود

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، متن سخنان آیت‌الله سید محمدرضا مدرسی‌یزدی عضو فقهای شورای نگهبان به شرح زیر است:

بِسْمِ‏ اللَّهِ‏ الرَّحْمَنِ‏ الرَّحِیم‏

الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ رَبِّ‏ الْعالَمِین‏ وَ صَلَّی‏ اللَّهُ‏ عَلَی‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ

تقوا عامل سعادت، و بی‌تقوایی عامل شقاوت

بندگان خدا! خود و شما را به تقوای الهی سفارش می‌کنم.

عَلَیْکُمْ بِتَقْوَی اللَّهِ؛ فَإِنَّهَا تَجْمَعُ الْخَیْرَ وَ لَا خَیْرَ غَیْرُهَا؛ وَ یُدْرَکُ بِهَا مِنَ الْخَیْرِ مَا لَا یُدْرَکُ بِغَیْرِهَا مِنْ خَیْرِ الدُّنْیَا وَ خَیْرِ الْآخِرَة؛ [۱]بر شما باد رعایت تقوای الهی، که جامع همۀ خیرات است و غیر از آن خیری نیست، و با تقوا خیر دنیا و آخرتی به دست می‌آید که با غیر تقوا به دست نمی‌آید.

برترین هوشمندی و بدترین نادانی

در روایتی از پیامبر عظیم‌الشأن اسلام چنین نقل شده است:

أَکْیَسُ‏ الْکَیْسِ‏ التُّقَی وَ أَحْمَقُ الْحُمْقِ الْفُجُورُ؛ [۲]بالاترین هوشمندی تقوا، و بالاترین نادانی بی‌تقوایی است.

یعنی اگر کسی بخواهد سنجیده و فهمیده زندگی کند و رفتار و گفتارش هوشمندانه باشد، باید اهل تقوا باشد؛ زیرا تقواست که تضمین‌کنندۀ سعادت دنیا و آخرت فرد و جامعه است؛ و بی‌تقوایی و فسق و فجور، حماقتی است که بالاتر از آن حماقتی وجود ندارد؛ زیرا موجب از دست دادن دنیا و آخرت است.

بعضی افراد فکر می‌کنند برخی کارها که در دنیا انجام می‌دهند، زرنگی است؛ مثلاً وقتی با کسی معامله می‌کند، دروغ می‌گوید و او را فریب می‌دهد که نفهمد چه می‌خرد، یا وقتی می‌خواهد تفریح کند، غیبت افراد را می‌کند، یا هنگام ثروت‌اندوزی، به دیگران ظلم می‌کند و سایر گناهان و رفتارها و گفتارهای ناشایست، و فکر می‌کند این کارها زرنگی است! گاهی بعضی از مردم هم فکر می‌کنند چنین فردی خیلی زرنگ است! درحالی‌که این کارها درحقیقت کودنی، ناتوانی و بیچارگی است؛ چنان‌که حضرت فرمودند: هوشمندترین و زرنگ‌ترین فرد کسی است که اهل تقوا باشد و کسی که رو به فسق و فجور می‌آورد، بالاترین حماقت و نادانی را دارد.

کلید هر سعادت و نجات از هر بردگی

در عبارتی از امیرالمؤمنین علیه الصلوات و السلام در نهج‌البلاغه آمده است:

إِنَّ تَقْوَی اللَّهِ مِفْتَاحُ سَدَادٍ وَ ذَخِیرَةُ مَعَادٍ.

تقوای الهی کلید درستی و اندوخته برای سرای دیگر است.

یعنی اگر می‌خواهی راه درست بروی، اگر می‌خواهی اقتصادت، سیاستت، قضاوتت و... درست باشد، و اگر می‌خواهی زندگانی فردی و خانوادگی‌ات درست باشد، کلیدش «تقوا» است.

وَ عِتْقٌ مِنْ کُلِّ مَلَکَةٍ وَ نَجَاةٌ مِنْ کُلِّ هَلَکَةٍ؛ [۳]و آزادی از هر بردگی، و نجات از هر نابودی است.

یعنی اگر می‌خواهی بردۀ دیگران و حتّی بردۀ شیطان یا بردۀ هواوهوس خود نباشی، اهل تقوا باش. تقوا تو را به آزادی می‌رساند. کسی که تقوا ندارد، برده است؛ حال یا بردهٔ ارباب بیرونی انسی یا بردهٔ شیطان یا بردهٔ هواوهوس یا بردهٔ همهٔ اینها که معمولاً بردهٔ همه است. حضرت می‌فرمایند: اگر می‌خواهی آزاد باشی و بردهٔ هیچ‌چیزی نباشی، اهل تقوا باش.

اگر ملکهٔ تقوا را در خود رشد بدهیم و همهٔ کارهایمان در سایهٔ تقوا باشد، کلید هر سعادتی دست ما خواهد بود و نجات از هر بردگی در اختیار ما خواهد بود.

نتیجهٔ بی‌تقوایی در سطح جامعه، منطقه و جهان

پس سعادت فرد و جامعه در گرو «تقوا» است و افرادی که دور از تقوا و تابع هواوهوس‌ها و جلوه‌های زودگذر دنیا هستند، سخت بیچاره می‌شوند و خود را می‌بازند؛ چه در داخل کشور، چه در سطح منطقه و چه در سطح جهان.

در داخل کشور، ببینید هنگامی که مردم عزیز ما با تمام وجود در برابر دشمن غدّارِ سفّاکِ بی‌باکی که تمام هستی مردم را هدف قرار داده، مقاومت می‌کنند و رزمندگان ما در مقابل آنها ایستاده و آنها را به جای خود می‌نشانند و جان بر کف از مردم دفاع می‌کنند، درعین‌حال اراذل و اوباشی در جامعه پیدا می‌شوند که حتّی برای این دشمن جاسوسی می‌کنند! چقدر انسان می‌تواند پست، رذل، و بی‌ارزش شود و در درکات جهنّم فرو رود که نوکر رژیم خبیث صهیونی و هم‌پالکی‌های اپستین شود و عاقبت هم بر چوبهٔ دار بالا رود! اگر تقوا نباشد، انسان این‌چنین بیچاره می‌شود.

در سطح منقطه‌ای نیز ببینید چقدر بیچاره شده‌اند افرادی که تمام وجودشان را به آمریکا فروختند و خودشان و ایل و تبار و کشور و ملّتشان را به آمریکا دادند و آمریکا با آنها چگونه رفتار کرد! تف به صورت آنها انداخت و به اندازهٔ فضله مگسی برایشان ارزش قائل نشد و حتّی جرئت حرف زدن هم در مقابل او ندارند! این نتیجهٔ بی‌تقوایی است که افراد را چنین بیچاره می‌کند؛ و در سطح بین‌المللی ببینید این مردک خبیثِ قلدرِ بی‌عقلِ هرزه‌ای که امروزه زمام امور آمریکا را به دست گرفته، چقدر بدبخت و بیچاره است! اسیر حلقهٔ اپستین و بقیّهٔ جنایتکاران و دست‌نشاندهٔ رژیم صهیونی، در باتلاقی که خودش به دست خودش درست کرده، دست و پا می‌زند!

و در مقابل، مردم شریف، عزیز و رشید ایران چنان آزادانه و آزادمردانه به صحنه آمده‌اند که این قلدرترین، سفّاک‌ترین و بی‌رحم‌ترین رژیم دنیا را دارند به خاک مذلّت می‌کشانند. دریای خروشان مردم که در صحنه‌های متفاوت در شب و روز پیوسته در صحنه حاضرند، دریایی است که فرعون و فرعونک‌های زمان را در خود غرق خواهد کرد، ان‌شاء‌اللّه؛ و بدانید که پیروزی نهایی با اهل تقواست؛ چنان‌که امیرالمؤمنین در ادامهٔ فرمایش خود می‌فرمایند:

بِهَا یَنْجَحُ‏ الطَّالِبُ‏ ... وَ تُنَالُ الرَّغَائِبُ.

به‌واسطهٔ تقواست که تلاشگر و جست‌وجوگر پیروز می‌شود ... و به خواسته‌ها و آرزوها می‌توان رسید.

نبرد و درگیری میان حقّ و باطل، از ابتدای خلقت

یکی از مطالب مهمّی که از قرآن کریم و روایات شریفهٔ معصومین علیهم الصلوات و السلام استفاده می‌شود، آن است که از ابتدای خلقت، نبرد بین حقّ و باطل، ظالم و مظلوم، و صلاح و فساد وجود داشته است:

نخستین نوای آن چه‌بسا وقتی نواخته شد که ملائکه به درگاه خداوند متعال عرض کردند:

أَ تَجْعَلُ فِیها مَنْ یُفْسِدُ فِیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ‏.

آیا در زمین کسی را می‏گماری که در آن فساد انگیزد و خون‌ها بریزد؟!

خداوند فرمود:

إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ‏؛ [۴]من چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید؛ و آنگاه که خطاب آمد:

اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ‏ لِبَعْضٍ‏ عَدُوٌّ؛ [۵]فرود آیید که شما دشمن یکدیگرید.

این مسئله تثبیت گردید.

وجود مفسدان و ظالمان در روی زمین

از اوّلین روزهایی که حضرت آدم پا روی این سیّارهٔ خاکی گذاشت، خداوند متعال چنین گزارش می‌دهد:

وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ ابْنَیْ آدَمَ بِالْحَقِّ؛ [۶]و داستان دو پسر آدم را به‌حق بر ایشان بخوان.

خبر دو فرزند آدم را به شنوندگان و خوانندگان قرآن کریم بده که چگونه در قضیّهٔ قربانی با یکدیگر درگیر شدند و یکی دیگری را ظالمانه به قتل رساند.

سپس خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید:

مِنْ أَجْلِ ذٰلِکَ کَتَبْنا عَلیٰ‏ بَنی‏ إِسْرائیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعاً؛ [۷]ازاین‌روی بر فرزندان اسرائیل مقرّر داشتیم که هرکس کسی را جز به قصاصِ قتل یا [به کیفر]فسادی در زمین بکشد، چنان است که گویی همهٔ مردم را کشته باشد و هر کس کسی را زنده بدارد، چنان است که گویی تمام مردم را زنده داشته است.

یعنی به‌خاطر جنایتی که فرزندان آدم مرتکب شدند و نکته‌هایی که در آن است، بر بنی‌اسرائیل مقرّر داشتیم ـ که البتّه اختصاص به آنها ندارد و یک قاعدهٔ کلّی است ـ کسی که دیگری را به غیر قصاص و بدون فساد بکشد (انسان بی‌گناهی را بکشد)، گویا همهٔ انسان‌ها را کشته، و کسی که یک نفر را زنده بدارد، گویا همهٔ انسان‌ها را زنده داشته است.

این یک قاعدۀ کلّی در خلقت است که زمین به‌حسب معمول از مفسدان، ظالمان و باطل‌گرایان خالی نخواهد بود.

مقابله با ظالمان و مفسدان، موجب نجات زمین و معابد از تباهی و ویرانی.

امّا خداوند متعال نکته‌ای دراین‌زمینه در دو جا از قرآن کریم می‌فرماید:

لَوْ لا دَفْعُ اللهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ... ‏.

اگر خداوند برخی از مردم را به‌وسیلهٔ برخی دیگر دفع نمی‏کرد...

یعنی اگر بعضی انسان‌ها برای نابود کردن مفسدان و تجاوزکاران دست به کار نمی‌شدند و در برابر ظالمان نمی‌ایستادند، دو اتّفاق می‌افتاد. در یک جا می‌فرماید:

لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ‏؛ [۸]قطعاً زمین تباه می‏گردید؛ و در جای دیگر می‌فرماید:

لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِیَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ یُذْکَرُ فیهَا اسْمُ اللهِ کَثیراً‏؛ [۹]بی‌گمان دیرها، کلیساها، کنشت‌ها و مسجدهایی که نام خدا در آنها فراوان برده می‌شود، ویران می‌شد.

یعنی گرچه افرادی هستند که دنبال فساد، ظلم و تجاوز هستند، امّا خداوند متعال هم در تشریع و هم در تکوین زمینه‌هایی را قرار داده تا آن ظالمان مهار شوند و نتوانند به اهداف فاسد خود برسند.

وجوب جهاد و دفاع در راه خدا

یکی از این زمینه‌ها تشریع جهاد در راه خداست. خداوند متعال به‌صراحت می‌فرماید:

قاتِلُوا فی‏ سَبیلِ اللهِ الَّذینَ یُقاتِلُونَکُمْ‏؛ [۱۰]در راه خدا، با آنان‌که با شما می‌جنگند، بجنگید.

این دستور تشریعی است و آیات متعدّد دیگری نیز دراین‌زمینه وجود دارد. [۱۱]اکنون جنگ ما با این نابکاران، جنگ دفاعی است که احدی نمی‌تواند در مشروعیّت و وجوب آن تشکیک کند. خداوند متعال به‌طور صریح می‌فرماید: در راه خدا مقاتله کنید و بجنگید با کسانی که با شما مقاتله می‌کنند و می‌جنگند.

در روایت صحیحی از امام رضا صلوات اللّه علیه که مورد فتوای همهٔ فقها بدون استثناست، حضرت می‌فرمایند: اگر روم (که غرب آن روز بود) به شما حمله کرد و نقطه‌ای از مرزهای اسلامی را مورد هجوم قرار داد، آیا شما باید بنشینید و در برابر آن تماشا کنید و دفاع نکنید؟! [۱۲]یعنی آن‌قدر این امر واضح و مطابق وجدان و فطرت انسانی و اسلامی است که جای سؤال و تشکیک ندارد.

حضور دشمن‌شکن مردم عزیز در صحنه‌های گوناگون نبرد در سراسر کشور

آفرین بر شما مردم عزیز که هرکدام در سطح خودتان و به سهم خودتان در صحنه‌های این نبرد در سراسر این کشور امام زمان، در شب و روز حاضر شده و دشمن را به خاک مذلّت نشانده‌اید!

دشمن به‌غلط محاسبه کرده بود که با تحریم‌هایی که داشت، فتنه‌هایی که درست کرد، ترورهایی که انجام داد و با جنایت‌ها، خرابی‌ها و آتش‌سوزی‌هایی که به بار آورد، مردم را خسته و از آینده ناامید کند، امّا بحمداللّه امروز می‌بینید چگونه مردم با این عظمت در برابر این دشمن حاضر شده و همهٔ سختی‌ها را به جان می‌خرند و بالاتر از آن هم اگر لازم باشد، حاضر به فداکاری هستند و حتّی جان خود را ـ چه‌رسد به مالشان ـ در راه عزّت و آبرو و شرف و جان و مال و ناموس و دین و وطنشان به میدان آورده‌اند.

لزوم دفاع و مقاومت تا آخرین نفس بدون ذرّه‌ای سستی

مردم ما از تجربه‌ای که از تاریخ ایران، تاریخ اسلام، تاریخ جهان و تاریخ معاصر خودشان و مشاهدۀ عینی مکرّری که داشته‌اند، این نابکاران صهیونی و آمریکایی را به‌خوبی شناخته و متوجّه شده‌اند که اگر ذرّه‌ای سستی کنند، اینها نه رحمی به مال و جان آنها دارند و نه رحمی به ناموس و دین و وطن آنها، و هیچ مروّت و انسانیّتی در وجود آنها نیست. بوسنی و هرزگوین را دیده‌اند. غزّه، سوریه و لبنان را دیده‌اند. مدرسهٔ «شجرۀ طیّبه» را دیده‌اند.

چقدر دشمنان سفّاک و بی‌رحم هستند! در روز روشن، عدّۀ زیادی طفل معصوم و کودک بی‌گناه را قتل عام می‌کنند! چه منطقی و چه انسانیّتی می‌تواند این جنایت را ببیند و فریاد نکشد؟!

این جنایت و صدها و هزاران جنایت مثل آن، این امر واضح را واضح‌تر کرد که مردم ما در حال دفاع از عزّت، شرف، مال، ناموس، وطن و دینشان هستند و همه فهمیدند و بیشتر از آنچه باید بفهمند، فهمیدند که اگر اندکی سستی شود، تمام هستی آنها می‌سوزد؛ بنابراین‌ای مردم، به حکم وجدان، به حکم عقل و به حکم دین، باید تا آخرین نفس و تا آخرین امکانات در برابر این سگ‌ها و گرگ‌های خون‌خوارِ وحشی مقاومت کنید و به حول و قوّهٔ الهی مقاومت خواهید کرد.

وعدهٔ قطعی خدا بر یاری و پیروزی مؤمنان

بدانید و هیچ تردید نکنید که وعدۀ قطعی خداست که:

إِنْ تَنْصُرُوا اللهَ یَنْصُرْکُمْ وَ یُثَبِّتْ أَقْدامَکُمْ؛ [۱۳]اگر خدا را یاری کنید، خدا هم شما را یاری می‌کند و گام‌هایتان را استوار می‌سازد.

اگر خدا را یاری کردید و برای خدا در صحنه حاضر شدید، خدا هم شما را یاری خواهد کرد و گام‌های شما را استوار خواهد کرد؛ چه گام‌های رزمندگان در صحنه‌های نبرد، در هوا و فضا و دریا، و چه گام‌های شما مردم عزیز در کف خیابان‌ها و میدان‌ها و در مساجد و حسینیّه‌ها. هیچ چیز جز قدرت، اتّحاد، فداکاری و ایمان ملّت، مانع جنایات این نامردها نخواهد شد.

وجود شرایطی سخت‌تر در زمان‌های گذشته

بدانید شرایط مشکل‌تر و سخت‌تری بر اسلام و حتّی بر ایران ما گذشته است. بحمداللّه امروزه به برکت اهل‌بیت: و توسّلات و تلاش‌های فداکاران و شهدای عزیز ما خداوند به ما قدرت داده و در حال مچاله کردن دشمن هستیم، امّا بر اهل ایمان در امّت‌های سابق زمان‌هایی گذشته که بنابر نقل قرآن کریم:

زُلْزِلُوا حَتَّی یَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذینَ آمَنُوا مَعَهُ مَتیٰ‏ نَصْرُ اللهِ.

به [هول و]تکان درآمدند، تا جایی که پیامبر [خدا]و کسانی که با وی ایمان آورده بودند، گفتند: پیروزی خدا کی خواهد بود؟

یعنی آن پیغمبر خدا و کسانی که با او بودند، آن‌قدر دچار سختی و مضیقه شدند که عرض کردند: یاری خدا چه زمانی می‌رسد؟ و خدا می‌فرماید:

أَلا إِنَّ نَصْرَ اللهِ قَریبٌ‏؛ [۱۴]آگاه باشید که یاری خدا نزدیک است؛ و نظیر آن در امّت اسلام نیز وجود داشته است:

هُنالِکَ ابْتُلِیَ الْمُؤْمِنُونَ وَ زُلْزِلُوا زِلْزالاً شَدیداً؛ [۱۵]آنجا [بود که]مؤمنان در آزمایش قرار گرفتند و سخت تکان خوردند.

قدرت و صلابت رزمندگان، موجب آبرو و ابّهت نظام اسلامی در جهان

البتّه امروزه کشور ما الحمدللّه به لطف خداوند تقریباً روال عادی دارد. رزمندگان ما با قدرت و صلابت در حال پاسخ دادن به جنایات دشمنان و کوبیدن آنها هستند و بحمداللّه آبرویی برای ایران و نظام اسلامی در سطح جهان کسب کرده‌اند که سابقه نداشته و تحقیرهای دویست و سیصد سالهٔ استعمار غربی را به عظمت و ابّهت و هیبت اسلامی و علوی و حسینی تبدیل کرده‌اند و ان‌شاء‌اللّه این روند تا نهایت ادامه دارد.

من خطاب به مسئولان عزیز کشور می‌گویم: همچنان‌که مقام معظّم رهبری و مردم عزیز و نیروهای مسلّح ما، باقدرت در صحنه هستند، آنها هم باصلابت باشند و خیالشان از جانب ملّت و مردم آرام و آسوده باشد که مردم تا لحظهٔ آخر پای نظام و همراه رزمندگان باقی خواهند ماند و ندای قرآن را یادآوری می‌کنم؛ چنان‌که در یاد همهٔ آنها وجود دارد:

وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ؛ [۱۶]و سستی مکنید و غمگین مشوید که اگر مؤمن باشید، شما برتر خواهید ماند؛ و مبادا وسوسهٔ خنّاسان و خودباختگان و خودفروختگان، اندک تردیدی نسبت به ادامهٔ نبرد تا پیروزی قاطع برای آنان ایجاد کند.

حمایت بی‌سابقهٔ ملّت‌ها از توقّف جنگ ضدّ ایران، و آمادگی همه‌جانبهٔ ملّت ما برای ادامهٔ دفاع

بحمداللّه نکتهٔ مهمّی هم اتّفاق افتاده که چه‌بسا در تاریخ بشریّت اصلاً سابقه نداشته باشد. امروزه همهٔ دنیا از جنگی که ضدّ جمهوری اسلامی اتّفاق افتاده، مطّلع هستند و مردم بسیاری از کشورهای دنیا در برابر این تجاوز، موضع می‌گیرند و تظاهرات می‌کنند و خواستار توقّف این جنگ هستند و تنها در کشور ماست که مردم برای ادامهٔ دفاع تظاهرات می‌کنند. آنها در آنجا می‌گویند: «تجاوز به ایران را متوقّف کنید» که به‌حق هم می‌گویند، و مردم ما در اینجا می‌گویند: «بجنگید تا تجاوز و سایهٔ جنگ از اساس مرتفع شود» که این هم حقّ آشکار است.

این نعمت همراهی تقریباً تمام کشورها و ملّت‌ها و بشریّت با ما و در مقابل، آمادگی ملّت ما برای دفاع، یک مسئلهٔ کم‌نظیر و بلکه بی‌نظیر است؛ آن مقدار که ما از تاریخ بشریّت اطّلاع داریم.

انگیزهٔ الهی و مقدّس ملّت ایران در دفاع از مال و جان و ناموس و وطن و دین

انگیزه‌ها در این جنگ چیست؟! انگیزهٔ ما دفاع از همهٔ هستی‌مان و دفاع از مال و جان و ناموس و وطن و دینمان است. امّا دشمنان خبیث با چه هدفی حمله کردند؟! آنها حمله کردند تا هرزگی و بی‌بندوباری‌شان را گسترش دهند و دوباره اپستین‌ها درست کنند. آیا این انگیزه با آن انگیزه قابل مقایسه است؟!

حتماً این انگیزۀ الهی و مقدّسی که ملّت ما دارد (دفاع از جان، مال، ناموس، دین و وطن) پایدار و استوار و پیروز است، بر کسی که انگیزه‌اش هرزگی بیشتر، اپستین درست کردن بیشتر و ظلم بیشتر است و ان‌شاء‌اللّه خداوند متعال ما را یاری خواهد فرمود.

خدایا! به حقّ محمّد و آل محمّد: ظهور امام زمان را هر چه زودتر مقرّر بفرما. ما را از یاران حقیقی و مخلصش قرار بده. دشمنان اسلام و قرآن را نابود بفرما. فتح یسیر، مبین و سریع را نصیب ما بفرما. کفّار و منافقان و معاندان را مخذول بگردان. باران رحمتت را مرحمت فرمودی، نعمتت را بر ما افزون بفرما. به بازوان پرقدرت رزمندگان ما قدرت بیشتر عنایت بفرما. رزمندگان ما را در سراسر جبهه‌های مقاومت، اعمّ از ایران، لبنان، عراق، یمن و سایر نقاط بر دشمنانشان غالب بفرما. رژیم پلید صهیونی و رژیم جنایتکار آمریکا را نابود و ریشه‌کن بفرما. مقام معظّم رهبری را قدرت و صلابت و عظمت و هیبت بیشتر عنایت بفرما.

خداوندا! به حقّ محمّد و آل محمّد: شهدای ما، به‌ویژه شهدای اخیر و سرداران، فرماندهان و سربازان عزیز ما را با شهدای کربلا محشور بفرما. روح بلند امام راحل و روح بلند امام شهید ما را با ارواح سیّدالشهدا و یاران شهیدش محشور بفرما. اموات ما را غریق رحمت و عاقبت امر همهٔ ما را ختم به خیر بفرما.