وقتی متحدان دیرین به هدف حملات کاخ سفید تبدیل میشوند
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو به نقل از ایندیپندنت، روابط فراآتلانتیک که زمانی ستون اصلی نظم امنیتی غرب محسوب میشد، در دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ به پایینترین سطح خود در دهههای اخیر رسیده است. گزارشها از اروپا نشان میدهد سیاست خارجی تهاجمی و غیرقابل پیشبینی ترامپ نهتنها ناتو را تحت فشار قرار داده، بلکه باعث افزایش تنش میان واشنگتن و متحدان سنتیاش مانند آلمان، اسپانیا و ایتالیا شده است.
انتقام نظامی از یک انتقاد دیپلماتیک
تنش اخیر زمانی آغاز شد که فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، در انتقاد از سیاستهای آمریکا در خاورمیانه و حمله به ایران، این رویکرد را نشانه ضعف راهبردی واشنگتن توصیف کرد. او همچنین مدعی شد این وضعیت باعث شده آمریکا در تعامل با ایران در موقعیت دشواری قرار بگیرد.
ترامپ در واکنش به این اظهارات، بهجای پاسخ دیپلماتیک، رویکردی تند در پیش گرفت و دستور خروج ۵۰۰۰ سرباز آمریکایی از آلمان را صادر کرد؛ اقدامی که برخی تحلیلگران آن را «شلیک به پای خود» توصیف کردهاند.
هدیه ترامپ به کرملین و پکن
منتقدان بر این باورند که این نوع سیاستگذاری بیش از آنکه در راستای منافع آمریکا باشد، به سود رقبای ژئوپلیتیک این کشور تمام میشود. در شرایطی که ناتو مشغول تقویت بازدارندگی در برابر روسیه است، کاهش انسجام داخلی این ائتلاف میتواند به تضعیف موقعیت اروپا در برابر مسکو منجر شود.
نکته قابل توجه از نگاه منتقدان، لحن متفاوت ترامپ در قبال رهبران اروپایی در مقایسه با روسیه است؛ موضوعی که برخی آن را عامل افزایش تردیدها درباره جهتگیری واقعی سیاست خارجی آمریکا میدانند.
تضعیف زیرساخت قدرت جهانی آمریکا
این تنشها تنها در سطح سیاسی باقی نمانده و به نگرانیهای امنیتی نیز کشیده شده است. برخی نمایندگان کنگره هشدار دادهاند که کاهش حضور نظامی آمریکا در اروپا میتواند دسترسی این کشور به پایگاههای کلیدی مانند رامشتاین در آلمان و پایگاههای دریایی در ایتالیا را با مشکل مواجه کند؛ پایگاههایی که نقش مهمی در عملیات آمریکا در اروپا، آفریقا و خاورمیانه دارند.
از تنش با متحدان تا بازتعریف نقش آمریکا در ناتو
فهرست اختلافات میان دولت ترامپ و متحدان اروپایی در حال گسترش است. از تهدیدهای سیاسی علیه برخی اعضای ناتو گرفته تا رویکردهای یکجانبه در بحرانهای بینالمللی، مجموعه این اقدامات باعث افزایش شکاف در درون ائتلاف شده است.
در این میان، تصمیمهای یکجانبه واشنگتن در بحرانهای امنیتی اخیر نیز به یکی از محورهای اصلی اختلاف تبدیل شده است؛ موضوعی که از نگاه برخی دولتهای اروپایی، نشاندهنده کاهش هماهنگی در چارچوب ناتو است.
جمعبندی: ناتوی در حال فرسایش
اروپا اکنون بیش از گذشته به این جمعبندی رسیده است که نمیتوان مانند گذشته به آمریکا به عنوان یک شریک کاملاً قابل اتکا نگاه کرد. در نتیجه، برخی رهبران اروپایی در حال بازنگری در سطح وابستگی امنیتی خود به واشنگتن هستند.
در مقابل، کاخ سفید همچنان بر سیاست فشار و بازتعریف تعهدات متحدان تأکید دارد؛ رویکردی که به باور منتقدان، به جای تقویت ناتو، آن را وارد مرحلهای از فرسایش تدریجی کرده است.