ايران در جنگ اقتصادي

گروه اقتصادي «خبرگزاري دانشجو»؛ تكليف است براي كشاورزها و براي كساني كه مي توانند كمك به كشاورزها امسال جوري بشود كه ان شاءالله خودكفا بشويم و در سال هاي بعد صادرات داشته باشيم. «اين نه اين است كه يك موعظه است كه من موعظه كنم كه مردم خوب است اين كار را بكنند؛ يك تكليفي است الان به عهده ما. يعني نجات دادن يك كشور اسلامي است از زير بار ظلم و از زير بار استعمار. نجات دادن مملكت اسلامي يك تكليف است كه انسان موظف است اين كار بكند.» اگر يك وقت خداي نخواسته، يك هجومي به مملكت اسلامي بشود، بايد همه مردم، يعني مرد و زن مسئله دفاع ديگر اينطور نيست كه تكليف مال مرد باشد، تكليف مال يك دسته اي باشد، همه بايد بروند و دفاع بكنند از مملكت خودشان.

اينطور نيست كه يك وقت آرامش باشد، بگوييد خوب ما نمي خواهيم زياد منفعت ببريم. اين اختيار با خودتان است. اينجا ديگر اختيار با مردم نيست. اين اختياري است كه خدا دست اوست و او امر كرده است به اين معنا؛ يعني نمي شود كه ما تحت نظارت يك كشوري باشيم كه به دين اعتقاد ندارد و ما برويم تحت بيرق كفر. اين يكي از مسائل مهم است.

«اما اگر مملكت شما در اقتصاد نجات پيدا نكند، وابستگي اقتصادي داشته باشد، همه جور وابستگيها دنبالش مي آيد. وابستگي سياسي هم ما پيدا مي كنيم.» وابستگي نظامي هم پيدا مي كنيم. براي اينكه وقتي ما چيزي نداشته باشيم كه استفاده ازش بكنيم، دستمان را دراز كنيم طرف آمريكا. او مي تواند به ما تحميل كند همه چيز را.

ما وقتي مي توانيم كه زيربار او نرويم كه در اين قضيه قدرتمند باشيم. يك وقت او تشر بزند مي گوييم نه، ما احتياجي نداريم. حالا هم به او مي گوييم كه ما احتياج خودمان را سلب مي كنيم. خودمان مي رويم سراغ كار. خدا زمين به ما داده، آب هم به ما داده، زمين هاي زياد، زمين هاي موات زياد، آب هاي هرز برو، شط كارون همين طوري دارد هرز مي رود، يا زمين هاي اطرافش هم همين طور مانده است زمين. بايد همه دست به دست هم بدهند و كار، كارالهي است، كاري است كه عبادت است امروز. اطاعت امر خداست امروز كشاورزي و بايد اين كشاورزي را تقويت كرد. هر كس هر جور مي تواند بايد تقويت بكند، به طوري كه ان شاءالله ما از اين گرفتاري خارج بشويم .

بايد كوشش كنيم و اقتصاد خودمان را خودمان اداره بكنيم. «حالايي كه ما در مقابل يك هم چه قدرت شيطاني واقع شديم و او هم تهديد كرده است كه ما همه كشورهاي دنيا را تجهيز مي كنيم كه در را به سوي شما ببندند، ما در عين حالي كه اعتقادمان اين است كه حرفي است و واقعيت نخواهد پيدا كرد، لكن اگر ما يك درصد احتمال هم بدهيم بايد قيام كنيم.» بايد غافل نباشيم از اينكه دشمن نمي تواند بكند. خوب، شايد يك وقت شد.براي آن روز شايد بايد همه قشرهاي ملت؛ هر كس هر جوري كه مي تواند يك توليدي بكند، كه مثلا «باغدارها مي توانند توليد بكنند، دامدارها مي توانند توليد بكنند، و كشاورزها مي توانند توليد كنند، اشخاص مي توانند كمك كنند به كشاورزها، كارخانه ها مي توانند توليد كنند، كارخانه هاي خصوصي كه زياد بود در ايران و مع الاسف از بين رفته بود و دارد مي رود، اينها همه قيام كنند براي اينكه، يك مملكت را از اين اقتصاد نجات بدهند.»

صحیفه امام خمینی (ره)- جلد یازدهم- صفحه 424

5 دی 1385/ 6 صفر 1400