سرلشکر محسن رضایی: با وجود ایران، نظم نوین مورد نظر آمریکا و اسرائیل محقق نمی‌شود/ محاصره را خواهیم شکست، یا از طریق مذاکره و یا در غیراینصورت با اقدام مستقیم

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، سردار سرلشکر محسن رضایی؛ فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دفاع مقدس هشت ساله در مصاحبه با شبکه CGTN چین، آخرین تحولات منطقه و مذاکرات را تشریح کرد.

سرلشکر رضایی در پاسخ به این سوال که "بسیاری از تحلیلگران می‌گویند خاورمیانه پس از سال‌ها درگیری و تغییر ائتلاف‌ها، در حال ورود به نظم منطقه‌ای جدیدی است. با توجه به اینکه شما چندین مرحله از درگیری‌های منطقه را شاهد بوده‌اید، ایران مسیری را که خاورمیانه امروزه در آن حرکت می‌کند چگونه می‌بیند؟ " تشریح کرد: دکترین ترامپ و نتانیاهو در اصل یک دکترین مشترک است. این دکترین چنین ادعا می‌کند که اگر آنها قصد تحمیل نظم جدیدی بر منطقه را داشته باشند، ناگزیر باید ایران سقوط کند. با حضور ایران در غرب آسیا، ترسیم مجدد نقشه خاورمیانه برای آنها غیرممکن است. این چیزی است که نتانیاهو بار‌ها بیان کرده: که به دنبال تغییر نقشه خاورمیانه است. بنابراین، دکترین آمریکا و نتانیاهو همسو شده است. تا زمانی که ایران باقی است، هیچ‌یک از «نظم‌های نو» مورد نظر آنها محقق نخواهد شد. از این رو، وقتی آنها کار خود را با غزه، لبنان و سوریه آغاز کردند، در واقع می‌گفتند که قله نهایی برای تغییر نقشه خاورمیانه، تصرف ایران است.

وی ادامه داد: بنابراین می‌بینید که آنها با این دکترین به سمت ایران آمدند. هدف آنها در قبال ایران چه بود؟ آنها دو مسئله با ایران دارند: نخست، اگر بتوانند ایران را بگیرند، می‌توانند به غرب چین و جنوب روسیه برسند. بنابراین، هدف آنها از حمله به ایران، ژئوپلیتیک است. برای چشم‌انداز آمریکا و اسرائیل در «نظم‌سازی»، ایران به عنوان یک ملت مستقل مشکل ایجاد می‌کند، اما همچنین به این دلیل مشکل ایجاد می‌کند که سدی در برابر رسیدن به غرب چین و جنوب روسیه محسوب می‌شود.

دومین دلیل آنها، مسئله نفت و گاز در این منطقه است. اگر آمریکا و اسرائیل می‌توانستند ایران را تصرف کنند، بر تمام ذخایر نفت و گاز ایران، خلیج فارس، آسیای مرکزی و قفقاز تسلط می‌یافتند. آنها با بهره‌گیری از انرژی، می‌توانستند هم چین و روسیه و هم کل اقتصاد جهانی را دستکاری کنند. این دقیقاً همان کاری است که آقای ترامپ در ونزوئلا انجام داد – چرا به آنجا رفت؟ او برای نفت رفت.

دبیر شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا بیان داشت: بنابراین، دو مسئله در غرب آسیا وجود دارد: نفت و زمین. اسرائیل به دنبال زمین است – یعنی می‌خواهد جنوب سوریه، جنوب لبنان و بخش‌هایی از اردن و عراق را بگیرد. اما ترامپ به دنبال نفت است. این وجه مشترک آنها بوده است. در نتیجه، یک مسئله اقتصادی و دیگری ژئوپلیتیک است. این دو عامل باعث شد آمریکا و اسرائیل دست به دست هم دهند و حرکت جرج بوش را به شکلی دیگر تکرار کنند.

اکنون ما ثابت کرده‌ایم که ان‌ها نمی‌توانند این کار را بکنند. خود منطقه باید یک اتحادیه تشکیل دهد، مانند اتحادیه اروپا، تا به عنوان پنجمین قدرت جهان – در کنار چین، روسیه، اروپا و ایالات متحده – بتوانیم به طور جمعی امنیت و صلح جهانی را به شکلی عادلانه و منصفانه برقرار کنیم.

سردار سرلشکر محسن رضایی در پاسخ به سوال درباره چشم‌انداز پیش روی تنگه هرمز اظهار داشت: لازم می‌دانم بگویم که دوستان ما در چین و بسیاری از کشور‌های دیگر اصلاً نباید نگران تنگه هرمز باشند. آینده تنگه هرمز در مسیر تجارت و توسعه است. با این حال، نگرانی ما امنیت خلیج فارس و تنگه هرمز است، زیرا باز بودن آن بار‌ها توسط ایالات متحده و اسرائیل مورد سوءاستفاده قرار گرفته است.

بنابراین، مسئله تنگه هرمز مربوط به امنیت و صلح در خلیج فارس است. به همین دلیل، ما در اعمال مدیریت خود بر آن جدی هستیم. تنگه هرمز به روی لشکرکشی‌های نظامی، ناامنی و استثمار توسط قدرت‌های بین‌المللی بسته است، اما برای تجارت – به ویژه برای دوستان ما که یقین داریم جز همکاری اقتصادی به دنبال هیچ چیز دیگری نیستند – باز باقی می‌ماند. چین و بسیاری از کشور‌های دیگر قصد دارند از تنگه هرمز برای تجارت استفاده کنند، و بنابراین، آنها نباید هیچ نگرانی داشته باشند.

فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دفاع مقدس هشت ساله در پاسخ به این سوال که "تنش‌های اخیر بین ایران، ایالات متحده و اسرائیل اغلب توسط تحلیلگران به عنوان نوعی درگیری نامتقارن توصیف شده است. با توجه به اینکه شما طی چند دهه به شکل‌گیری دکترین امنیتی ایران کمک کرده‌اید، نقش جنگ نامتقارن را در موازنه قدرت امروز منطقه چگونه می‌بینید؟ " تصریح کرد:

از زمان انقلاب اسلامی، تمام نیرو‌های مسلح ایران – هم ارتش و هم سپاه – بازطراحی شده است. در درون سپاه، ما سبک جدیدی از جنگ‌اوری را پیشگام شده‌ایم که عمدتاً بر اساس اصل جنگ نامتقارن استوار است. برای نمونه ما از پهپاد‌های بسیار مقرون‌به‌صرفه برای ضربه زدن به تأسیسات چند میلیون و چند میلیارد دلاری استفاده می‌کنیم. حتی پهپاد‌های چند میلیون دلاری آمریکا نیز قدرت مانور برای مقابله با پهپاد‌های مقرون‌به‌صرفه ما را ندارند. همین منطق در مورد قایق‌های تندروی ما صدق می‌کند. تاکتیک‌ها، عملیات‌ها، استراتژی و دکترین ما همه به طور کامل ریشه در جنگ نامتقارن دارد.

سرلشکر محسن رضایی افزود: در طول جنگ ۱۲ روزه، یک وجه از قدرت خود را به نمایش گذاشتیم؛ در جنگ رمضان، وجه دیگری را نشان دادیم. اگر درگیری ادامه پیدا کند، بعد سومی را آشکار می‌کنیم و این به دلیل انعطاف‌پذیری ذاتی سبک جنگی ماست. اینها اصول و ارکان بنیادین سبک نظامی سپاه است – یک پارادایم جدید در علم نظامی مدرن.

دبیر شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا در پاسخ به این سوال که ایران چگونه طی سال‌ها تحریم و فشار اقتصادی، سیاست تاب‌آوری را برنامه‌ریزی کرده است؛ تشریح کرد: ما بیش از ۲۰ سال است که تحت تحریم هستیم. تعداد تحریم‌ها احتمالاً از ۲٫۰۰۰ مورد فراتر می‌رود که افراد، شرکت‌ها، مؤسسات، کشتی‌ها، شرکت‌های بیمه و حتی کشور‌های خارجی که با ما تعامل داشتند را هدف قرار داده است. با این حال، ما موفق شده‌ایم راه‌حل‌هایی برای خنثی کردن این تحریم‌ها پیدا کنیم و در آینده نیز به این کار ادامه خواهیم داد.

سرلشکر رضایی ادامه داد: علاوه بر این، آمریکا را وادار خواهیم کرد که محاصره دریایی را پایان دهد – یا از طریق مذاکره، یا در صورت مقاومت، از طریق اقدام مستقیم. بنابراین، با وجود تمام فشارها، آینده اقتصاد ما روشن و امیدوارکننده است، در حالی که آینده اقتصاد آمریکا تاریک است. پیش‌بینی من این است که در عرض ۱۰ سال آینده، ایالات متحده به جایگاه دوم یا سومین قدرت اقتصادی جهان تنزل خواهد کرد.

وی تاکید کرد: ما خود را آماده کرده‌ایم که اگر محاصره دریایی فراتر از بازه زمانی معینی ادامه یابد، حمله کرده و محاصره را خواهیم شکست.

محسن رضایی در پایان در پاسخ به سوالی درباره روند مذاکرات جاری؛ اظهار داشت: آمریکایی‌ها چاره‌ای جز مذاکره ندارند. ادامه این جنگ ورود به تونلی بسیار تاریک برای ایالات متحده است. هرچه آمریکا بیشتر بدنبال درگیری باشد، عمیق‌تر به تونلی بدون پایان وارد می‌شود؛ در حالی که برای ما، راه کاملاً روشن است. آمریکا در تاریکی به سمت ما می‌آید، در حالی که ما هر حرکت آنها را رصد می‌کنیم.