دلتنگ پدری که مهر نگاهش، آرام جان دختران این سرزمین بود

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو؛ در روز‌هایی که نام و یاد رهبر انقلاب بیش از همیشه در دل‌های مردم جاری است، دانشجویان این‌بار نه با شعار، بلکه با قلم به میدان آمده‌اند. پویش «روایت دانشجو» فرصتی است تا دانشجویان از سراسر کشور، دل‌نوشته‌ها، خاطرات، روایت‌ها و احساسات خود درباره رهبر انقلاب را بنویسند؛ روایت‌هایی که از دل برآمده و قرار است در خبرگزاری دانشجو منتشر شود. این پویش تلاشی است برای ثبت نگاه نسل دانشگاه به شخصیتی که الهام‌بخش بسیاری از جوانان بوده و روایت این روز‌ها را برای تاریخ ماندگار می‌کند.

در ادامه، روایت یکی از دانشجویان روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی را می‌خوانید.

《هرگز تصور نمی‌کردم روزی بخواهم درباره شهید سید علی خامنه‌ای قلم بزنم. راستش را بخواهید، این روز‌ها بیش از هر زمان دیگری دلم برای روزی تنگ می‌شود که حسینیه امام خمینی (ره) به مناسبت دیدار بانوان، حال و هوایی متفاوت و رنگ و بویی زنانه به خود گرفته بود.

آن روز من نیز در حسینیه حضور داشتم. وقتی آقا وارد شدند، احساسی شبیه ورود پدرم به من دست داد؛ احساسی آمیخته با امنیت، آرامش و صمیمیت. هنوز هم نمی‌دانم چگونه می‌توانم آن لحظه دلنشین را توصیف کنم. به یاد دارم که ایشان با نگاه پدرانه خود به ما می‌نگرید.

پیش از آن بار‌ها شنیده بودم که آقا مهربان هستند، اما دیدن لبخند گرم و چهره بشاش ایشان از نزدیک، تجربه‌ای بود که هرگز فراموش نخواهم کرد. سخنانشان نیز آن‌چنان بر دل می‌نشست که هنوز طنین آن در ذهنم باقی مانده است.

رهبر انقلاب؛ همواره بر نقش‌آفرینی زنان در جامعه تأکید داشت. ایشان هرگز زنان را به حضور صرف در خانه محدود نمی‌دانستند، بلکه معتقد بودند زنان مسلمان باید در عرصه‌های مختلف علمی، فرهنگی، اجتماعی و مدیریتی پیشرفت کنند و در ساخت آینده کشور نقش‌آفرین باشند.

ایشان از موفقیت زنان ایرانی ابراز خرسندی می‌کردند و در مناسبت‌های مختلف، با صدور پیام، موفقیت‌های آنان را تبریک می‌گفتند.

بی‌تردید بسیاری از دختران و زنان این سرزمین، نگاه حمایتی، احترام و توجه این شهید به جایگاه زن را از یاد نخواهند برد.》

اگر شما هم دانشجو هستید و دل‌نوشته، خاطره یا روایتی درباره رهبر انقلاب دارید، خبرگزاری دانشجو میزبان قلم شماست. نوشته‌های خود را در بخش دیدگاه‌ها (کامنت) با نام و مشخصاتتان برای ما ارسال کنید تا پس از بررسی، با نام خودتان در قالب پویش «روایت دانشجو» منتشر شود