سقوط عقل گرایی در «سقوط یک فرشته»

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ «سقوط یک فرشته» اگرچه سوژه ی جدیدی نداشت و موضوع آن دستمايه  ي بسياري از سريال هاي تلويزيوني قرار گرفته بود، ولی توانسته است مسئله ی گمراهی بعد از هدایت را به خوبي منعكس كند.

بخش اول سريال  که بر محور  «نیما» (شخصی بود که شیطان در او حلول  کرده بود!) مي گذشت، سیری عقلانی را طی می کرد. اگر از انتقادات ظریفی که می توان به نگاه خاص فيلم به شيطان وارد دانست بگذريم؛ می توانیم در آن انحطاط تدریجی شخصی را که در ابتدا ظاهری مذهبی و رفتاری نسبتا دینی داشت، با روندی باورپذیر ببینیم. نکته ی مهم این جاست که انحطاط تدریجی و فریب خوردگی «سارا» در ابتدا امری ارادی و انتخابی آگاهانه توسط خودش بود. اشتباهات سارا به وضوح قابل تشخیص بود. در ابتدا حتی خود او هم می فهمید که مثلا گوش ندادن به حرف پدر یا رابطه ی بیش از حد با نامحرم درست نیست. هرچند با گذشت زمان، این اشتباهات را توجیه کرد و در مسیر گمراهی فرو رفت.

اما قصه ي فاطمه چيز ديگري است. چند قسمتي است كه  شخصیت جدیدی به داستان اضافه شده که گویا جسم جدید و مهره ی تازه ی شیطان است: آقای «پارسا». این شیطان جدید از در دین و مذهب وارد شده و در زندگی فاطمه و سارا تاثیرگذاری می کند، بی آن که هیچ کار اشتباه یا خلاف شرعی از او دیده شود و بی آن که هیچ جا مجال تشخیص باطل بودن او و فریب بودن ادعاهایش به آن ها داده شده باشد.

بايد از آقاي برازش كه مشاور مذهبي سريال است پرسيد براساس كدام سند روايي و ديني مي توان نتيجه گرفت که اگر فرد مومنی بر اساس حجت شرعی و عرف عقلی رفتار کند، نیت بدی نداشته باشد، شیطان بر او مسلط شده و به خانه اش نفوذ می کند؟! چنین ماجرایی نه عبرت آموز است و نه با نگاه اسلامی ما سازگار. این داستان فقط می تواند کمی جذاب باشد و کمی بیشتر هم گمراه کننده!!

يادداشت از سوده هرمزان/