يك نظر اقتباسي خارجي براي يك پديده وارداتي از خارج
گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ دكتراي ما كه خودش صاحب كرسي، صندلي و ميز است و در برههاي انحصار تجارت لوازمالتحرير را داشت، نظراتي براي چگونگي رويارويي با يك پديده با منشأ خارجي ميدهد كه مقدمه كلامش نظر دانشمندان خارجي است و نتيجهگيرياش ايراد اساسي به داخليها.
دكتراي ما ميخواست چرايي و چگويي رويارويي با شبكههاي ماهوارهاي را حلاجي كند و دست آخر يك راهكار اساسي براي خوانندگان، بينندگان، دانندگان، سياستمداران، فرهنگدوستان، والدين، كودكان و جوانان ارائه دهد.
مقدمه كلام چنين است، چه خوش گفت «مارشال مكلوهان» كه به ارتباطات، نگاهي در درجه اول فناورانه دارد، تلويزيون را رسانهاي سرد ميداند و به تعبير او «رسانه سرد» در برابر «رسانه گرم» رسانهاي است كه نميتوان آن را امتداد يكي از حواس انساني مثل شنيدن يا ديدن دانست.
همچنين نظر «پيير بورديو» را كه در زمره تأثيرگذارترين جامعهشناسان عصر ماست از زبان اين دكتراي داخلي ميشنويم كه فرمود: تلويزيون نوعي ابزار براي ارائه انديشههاي حاضري – همچون غذاهاي آماده و سريع- به تماشاگراني است كه غالبا فرصت و علاقهاي به انديشيدن عميق ندارند.
ناگفته نماند كه در ادامه اين نظرخوانيها و نظربافيها، به آماري از نخستين پژوهش ملي در 10 سال پيش و همچنين نتايج نظرسنجي سايت «آيندهنيوز» تاكيد، و سبد مصرف رسانهاي در ايران برآورد شده است.
البته در مورد اينكه چي شد كه رسانه هاي رسمي در بين گروههاي حامل نوآوري و مثل جوانان و زنان تحصيلكرده شهري به حاشيه رفته و اين گروهها به سمت مصرف محصولات فرهنگي جهاني متمايل شده اند، موشكافي صورت نگرفته و همان رسانههاي داخلي و خارجي هستند كه باز بخش مهمي از اوقات فراغت جوانان و زنان را به خود اختصاص ميدهند.