درس عبرتی از ۲۸ مرداد؛ استمرار حضور در خیابان

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، ۷۳ سال پیش در چنین روزی (۲۸ مرداد ۱۳۳۲) دولت دکتر محمد مصدق از طریق یک کودتای آمریکایی-انگلیسی سرنگون شد. محمدرضاشاه به قدرت بازگشت و دکتر مصدق برای همیشه از صحنه سیاست ایران کنار گذاشته شد. نقطه آغاز کینه انگلیسی‌ها از مصدق را باید در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ جست یعنی زمانی که صنعت نفت ایران ملّی اعلام شد. آغاز ملّی شدنِ نفت ایران پایانی بود بر سلطه انحصاری بریتانیا بر سُفره نفت کشورمان.

نکته جالب در این است که یک روز پیش از وقوع کودتا یعنی در در ساعت ۱۸ عصر ۲۷ مرداد، لوی هندرسون (سفیر آمریکا در ایران) در ملاقات با دکتر مصدق ضمن اعلام نگرانى از تعرضات به اتباع آمریکایى در سطح کشور در مورد وقایع اخیر و فرمان عزل مصدق صحبت کرد؛ مصدق در پاسخ گفت که شاه حق عزل او را نداشته است و او تا آخرین لحظه مقاومت خواهد کرد. هندرسون همچنین به مصدق یادآوری کرد که تعویض حکومت در اختیارات او نیست و وی را به سوءاستفاده از هیجانات مردم، تحویل مملکت به کمونیست‌ها محکوم کرد. مصدق نیز از خود دفاع و عنوان کرد که این هیجان نیست بلکه قیام ملّی است؛ کرمیت روزولت (مامور سازمان سیا در عملیات کودتا) در کتاب ضد کودتا می‌نویسد که پیشنهاد دیدار هندرسون با مصدق را او داده است. در واقع استدلال هندرسون -و عوام که شاهد حوادث آن روز‌ها بودند- مبنی بر اینکه ایران در آستانه غلتیدن به‌سوی کمونیسم است این بود که توده‌ای‌ها با ظواهر چپی (سبیل استالینی) تظاهرات عظیمی را به طرفداری از مصدق و مخالفت با شاه به راه انداخته و به موسسات آمریکایی حمله‌ور شده بودند. هندرسون از مصدق خواست تا مردم را مجاب کند به خانه بازگردند تا دوباره نظم و امنیت حاکم شود؛ مصدق نیز به ارتش دستور داد تا خیابان از مردم پاکسازی شود و همین امر منجر به سقوط دولت او شد. در واقع این سیاست آمریکا بود که قصد داشت هر دو مُهره درگیر بازی -شاه و مصدق- را در مُشت خود نگه دارد و به طرفین نوید و دلگرمی می‌داد؛ به شاه در ایتالیا وعده بازگشت به سلطنت را می‌داد و به مصدق در ایران، وعده کمک‌های مالی به دولتش در آینده نزدیک.

امروز نیز ما بی‌اغراق در حسّاس‌ترین و سرنوشت سازترین بُرهه از تاریخ سرافراز کشورمان قرار گرفته‌ایم و جمهوری اسلامی، این شجره شکست‌ناپذیر، توانسته هژمونی و هیمنه پوشالیِ دشمنِ آمریکایی-صهیونی را درهم بشکند. اکنون که ملّت مبعوث‌شده ایران در خیابان‌ها حضور دارد، درس تاریخی از حوادث ۲۸ مرداد آن است که خیابان را ترک نکنیم و به حضورمان ادامه دهیم. ذره‌ای کوتاهی در اطاعت و اجرای رسالت ما به‌منزله بازی در میدان دشمن و کُفّار است. سوخت حقیقی موشک‌های نیرو‌های مسلّح‌مان، مردم ایران‌دوستِ در خیابان هستند.