وقتی زنان راهی خطرناک‌ترین بخش ایستگاه فضایی می‌شوند/ چه چیزی در انتظار آنهاست؟
آخرین اخبار:
کد خبر:۱۴۴۹۱۳۸

وقتی زنان راهی خطرناک‌ترین بخش ایستگاه فضایی می‌شوند/ چه چیزی در انتظار آنهاست؟

دو فضانورد زن امروز با خروج از ایستگاه فضایی، برای ششمین راهپیمایی فضایی تماماً زنانه تاریخ و یک مأموریت فنی ۶.۵ ساعته آماده می‌شوند.
فضانوردی

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ ششمین راهپیمایی فضایی تماماً زنانه تاریخ امروز در حالی رقم می‌خورد که دو فضانورد زن، همزمان با ثبت این رکورد، مأموریتی فنی و چندلایه را برای تعمیر و آماده‌سازی زیرساخت‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی بر عهده گرفته‌اند؛ عملیاتی که اهمیت آن فراتر از یک عنوان تاریخی است.

 

این‌بار پای یک «رکورد» تنها در میان نیست

تمرکز رسانه‌ای بر «ششمین راهپیمایی فضایی تماماً زنانه» شاید در نگاه نخست مهم‌ترین بخش این مأموریت به نظر برسد، اما آنچه در بیرون از ایستگاه فضایی اتفاق می‌افتد، یک عملیات نمایشی نیست. میر و آدنوت قرار است مجموعه‌ای از تجهیزات کلیدی ایستگاه را تعمیر و آماده کنند؛ از تعویض بازتابنده‌ای که در ناوبری فضاپیما‌ها هنگام نزدیک‌شدن و اتصال به ایستگاه نقش دارد تا نصب کابل‌های مربوط به سامانه انتقال داده.

همچنین قرار است رادیاتور طیف‌سنج مغناطیسی آلفا برای تعمیرات آینده آماده و یک دوربین با وضوح بالا روی سازه خرپایی ایستگاه تعویض شود. به بیان دیگر، فضانوردان امروز بخشی از زیرساخت‌هایی را سرپا نگه می‌دارند که ادامه فعالیت علمی ایستگاه به آن وابسته است.

 

مأموریتی که پشت یک تصویر تاریخی پنهان شده است

ایستگاه فضایی بین‌المللی تنها محل اقامت فضانوردان نیست؛ یک آزمایشگاه علمی در مدار زمین است که تجهیزات آن برای سال‌ها تحقیق و آزمایش طراحی شده‌اند. یکی از این تجهیزات، طیف‌سنج مغناطیسی آلفاست؛ آزمایشی با هزینه حدود ۲ میلیارد دلار که برای مطالعه پرتو‌های کیهانی و جست‌وجوی نشانه‌هایی از ماده تاریک در بیرون ایستگاه نصب شده است؛ بنابراین هر عملیات تعمیراتی در بیرون ایستگاه می‌تواند مستقیماً با تداوم فعالیت‌های علمی آن ارتباط داشته باشد. اینجاست که ارزش واقعی راهپیمایی امروز مشخص می‌شود: رکورد تاریخی در کنار مأموریتی قرار گرفته که بخشی از آن به حفظ ظرفیت علمی و عملیاتی ایستگاه اختصاص دارد.

 

بازگشت به صحنه‌ای که پیش‌تر تاریخ‌ساز شده بود

جسیکا میر برای هفتمین بار راهپیمایی فضایی را تجربه می‌کند و با انجام این مأموریت، از نظر تعداد فعالیت‌های برون‌فضایی در میان زنان فضانورد ناسا به رتبه سوم خواهد رسید. پگی ویتسون با ۱۰ راهپیمایی و سونی ویلیامز با ۹ راهپیمایی در رتبه‌های بالاتر قرار دارند. اما سابقه میر از این جهت نیز قابل توجه است که او در نخستین سه راهپیمایی فضایی تماماً زنانه تاریخ حضور داشته است؛ سه مأموریتی که در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ همراه با کریستینا کخ انجام شد.

اکنون میر بار دیگر به یکی از معدود عملیات‌هایی بازمی‌گردد که تمام اعضای راهپیمایی فضایی آن زن هستند؛ با این تفاوت که این‌بار مأموریت در کنار وجه تاریخی، مجموعه‌ای از وظایف فنی مهم را نیز شامل می‌شود.

 

چرا این عملیات مهم است؟

راهپیمایی فضایی یکی از پیچیده‌ترین بخش‌های مأموریت‌های سرنشین‌دار است؛ فضانورد باید در شرایطی که کوچک‌ترین خطا می‌تواند پیامد‌های جدی داشته باشد، تجهیزات را در خارج از یک سازه عظیم مداری جابه‌جا، نصب یا تعمیر کند. از این منظر، حضور دو زن در این مأموریت نه صرفاً یک اتفاق نمادین، بلکه بخشی از روندی است که طی آن زنان بیش از گذشته در عملیات‌های تخصصی و حساس فضایی حضور پیدا می‌کنند. اما مهم‌تر از رکورد، کارنامه مأموریت است: تعویض تجهیزات ناوبری، توسعه سامانه انتقال داده، آماده‌سازی تجهیزات علمی برای تعمیرات بعدی و تعویض دوربین ایستگاه.

 

در نهایت، ششمین راهپیمایی فضایی تماماً زنانه را باید در دو قاب دید؛ قابی تاریخی که حضور زنان در فضانوردی را برجسته می‌کند و قابی فنی که نشان می‌دهد پشت این رکورد، یک مأموریت واقعی برای حفظ و آماده‌سازی زیرساخت‌های یکی از مهم‌ترین آزمایشگاه‌های فضایی بشر در جریان است.

پربازدیدترین آخرین اخبار