از تعيين پيش شرط تا حضور صد درصدي در انتخابات

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ هر چه به زمان انتخابات نزديك مي شويم، دلواپسي و اظهارنظر در مورد شركت احزاب و گروه ها در آن بيشتر مي شود.
 

به هر حال اين انتخابات با انتخابات قبلي متفاوت است؛ البته نه به جهت حضور مردم در پاي صندوق هاي راي، بلكه تفاوتش در اين است كه اين، اولين انتخابات بعد از انتخابات سال 88 است.
 

اين تفاوت نه براي مردم، بلكه براي افرادي است كه مي خواهند در آن شركت كنند و باز هم نه براي همه آنهايي كه مي خواهند نامزد شوند، بلكه براي افرادي كه در فتنه بعد از انتخابات بوضوح و روشني موضع گيري نكردند.
 

در فتنه سال 88 كه بعد از انتخابات رياست جمهوري شكل گرفت، مردم به خوبي سره را از ناسره تشخيص دادند و به وظيفه شرعي خود عمل كردند كه يك نمونه بارز آن حضور ميليوني در راهپيمايي 9 دي 88 بود.
 

اما در اين ميان، بودند مسئولان و افرادي كه براي حفظ آبروي ريخته فتنه گران! از اظهارنظر صريح در مورد آنها خودداري كردند و حال كه تنور انتخابات گرمتر مي شود، بيشتر از ديگران نگرانند.
 

گروه موسوم به اصلاح طلبان بيشتر از همه نگرانند - البته به طور قطع نه تمامي آنها – زيرا با شروع فتنه بسياري از آنها نتوانستند به خاطر وابستگي ها – شايد مادي – از سران فتنه اعلام برائت كنند.

 

جالب اينكه سران فتنه و كادر اصلي همراه آنها هر چه به زمان برگزاري انتخابات نزديكتر مي شويم، دستپاچه تر عمل مي كنند؛ زيرا در ابتدا از تعيين شرط براي نظام صحبت مي كردند و حالا از ورود صد درصدي به انتخابات، حتي با وجود عذرخواهي از نظام حرف مي رانند.

 

البته براي اين به هم ريختگي سياسي حق هم دارند؛ چون آنها از حافظه تاريخي ملت باخبرند و از واكنش مردم نسبت به افرادي كه به قول مقام معظم رهبري در فتنه مردود شدند، كاملا مطلع هستند.
 

ورود صد درصدي به انتخابات در حالي است كه هنوز يادمان نرفته كه يكي از سران اصلي فتنه چطور در انتخابات گذشته مجلس - كه هيچ خبري از فتنه اصلي آنها نبود - ليستي را به عنوان «ياران ...» روانه بازار انتخابات كرد و با چه افتضاحي از آن اخراج شد.
 

اما نكته اي براي اصولگرايان و آن اينكه بهتر است با تجربه گرفتن از رفتارهاي اصلاح طلبان با مردم رفتار كنند و به اسم وحدت، با افرادي كه سابقه روشني در فتنه ندارند، ائتلاف نكنند.