پرچمی که بر فراز دانشگاه برافراشته شد؛ خروش دانشجویان مازندران در محکومیت جنایت آمریکا و رژیم صهیونیستی +فیلم
به گزارش گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، در فضای دانشگاهی بابلسر، پرچم ایران تنها یک نماد نبود؛ نشانی بود از هویتی که در روزهای سخت، بیش از همیشه خود را به رخ میکشد. در کنار پرچم سهرنگ جمهوری اسلامی، پرچم «یا لثارات الحسین (ع)» نیز در میان جمعیت به اهتزاز درآمد تا یادآور راهی باشد که از عاشورا آغاز شده و در امتداد آن، ایستادگی و مقاومت معنا پیدا کرده است.
این تجمع دانشجویی، تنها گردهمایی گروهی از دانشجویان نبود؛ دانشجویان دانشگاه مازندران در کنار حضور مسئولان دانشگاه و جمعی از مردم، صحنهای از همدلی و همراهی را رقم زدند؛ حضوری که در آن، تفاوتهای ظاهری رنگ باخت و افراد از همه اقشار و با هر پوششی در کنار یکدیگر، جنایتهای آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ملت ایران را محکوم کردند.
در میان شعارها و پرچمهایی که در فضای دانشگاه به اهتزاز درآمده بود، نام شهیدان نیز حضوری پررنگ داشت؛ از شهدای جنگ اخیر ایران و رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا تا شهدای مظلوم میناب که نامشان به یکی از تلخترین تصاویر این تجاوز گره خورده است.
یاد ۱۶۸ شهید میناب، بهویژه کودکان و دانشآموزانی که قربانی جنایت در مدرسه شجره طیبه شدند، در چنین تجمعی تنها یادآوری یک حادثه تلخ نبود؛ بلکه نمادی از مظلومیتی بود که مردم ایران آن را فراموش نکردهاند. گزارشهای مربوط به این جنایت، از شهادت شمار زیادی از دانشآموزان و غیرنظامیان حکایت داشت و نام میناب را در حافظه جمعی ایرانیان ماندگار کرد.
دانشگاه مازندران امروز به صحنهای تبدیل شد که در آن، نسل جوان ایران نشان داد فاصله جغرافیایی نمیتواند میان قلبهای مردم و خانوادههای داغدار شهدا فاصله ایجاد کند؛ از میناب در جنوب کشور تا مازندران در شمال، یک حقیقت مشترک در میان مردم جریان دارد: خون شهید فراموششدنی نیست.
پرچم ایران در میان جمعیت میچرخید و همزمان، یاد شهدایی گرامی داشته میشد که در روزهای اخیر، جان خود را در دفاع از ایران و در برابر تجاوز دشمن از دست دادهاند؛ شهدایی که نامشان در کنار نام شهدای مظلوم میناب، بخشی از روایت مقاومت ملت ایران شده است.
این تجمع، تصویری از یک دانشگاه زنده بود؛ دانشگاهی که دانشجویانش در کنار مسئولان و مردم، نسبت به آنچه بر سر کشور و مردم آمده بیتفاوت نماندند. صدای حاضران، صدای نسلی بود که میخواهد نشان دهد ایران تنها در مرزهای جغرافیایی خود خلاصه نمیشود؛ ایران در قلب مردمی است که برای پرچمش، برای امنیتش و برای خون فرزندانش ایستادهاند.
امروز در بابلسر، پرچم ایران بالا رفت تا یک پیام روشن را به جهان مخابره کند؛ اینکه مازندران نیز در کنار دیگر نقاط ایران، جنایت علیه مردم بیگناه و تجاوز به خاک و امنیت کشور را محکوم میکند و یاد شهدا را زنده نگه میدارد؛ و شاید مهمترین تصویر این تجمع، همان پرچمی بود که دستبهدست میان جمعیت میچرخید؛ پرچمی که برای حاضران، تنها سه رنگ نبود؛ روایت یک سرزمین بود، روایت شهدایی که رفتند تا ایران بماند و روایتی از مردمی که ایستادهاند تا نام و یاد آنان فراموش نشود.





