آیا طاعون واکسن دارد؟

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، طاعون نوعی بیماری عفونی است که توسط باکتری یرسینیا پستیس ایجاد می‌شود. علائم آن شامل تب، ضعف، سردرد و سیاه شدن لب‌ها است. این علائم معمولاً یک تا هفت روز پس از قرار گرفتن در معرض عامل بیماری ظاهر می‌شوند.

طاعون سه شکل اصلی دارد که هرکدام بخش متفاوتی از بدن را درگیر می‌کنند و علائم مرتبط با همان بخش را ایجاد می‌کنند. طاعون ریوی ریه‌ها را درگیر می‌کند و باعث تنگی نفس، سرفه و درد قفسه سینه می‌شود؛ طاعون خیارکی گره‌های لنفاوی را درگیر می‌کند و موجب تورم آنها می‌شود؛ و طاعون سپتی‌سمیک خون را درگیر می‌کند و می‌تواند باعث نکروز (مرگ بافت‌ها) شود.

شکل‌های خیارکی و سپتی‌سمیک بیماری معمولاً از طریق گزش کک یا تماس و دست‌زدن به حیوان آلوده منتقل می‌شوند در حالی که طاعون ریوی معمولاً از فردی به فرد دیگر از طریق هوا و قطرات تنفسی عفونی منتقل می‌شود.

تشخیص بیماری معمولاً با شناسایی باکتری در مایع حاصل از گره لنفاوی، خون یا خلط انجام می‌شود.

واکسن طاعون واکسنی مورد استفاده علیه باکتری یرسینیا پستیس برای جلوگیری و پیشگیری از ابتلا به طاعون است.

واکسن‌های غیرفعال شدهٔ باکتریایی از سال ۱۸۹۰ مورد استفاده قرار گرفته‌اند، اما در برابر عوارض تنفسی طاعون چندان مؤثر نیستند؛ بنابراین واکسن‌های زنده و ضعیف شده و گروه واکسن‌های پروتئین نوترکیب برای واکسیناسیون و جلوگیری از این بیماری تولید شده‌اند.

اولین واکسن طاعون توسط باکتری‌شناس یهودی والدمار هافکین در سال ۱۸۹۷ ساخته شد. وی این واکسن را روی خودش آزمایش کرد تا ثابت کند که واکسن بی خطر است.

بعداً، هافکین برنامه تزریق گسترده‌ای را در هند بریتانیا انجام داد و تخمین زده می‌شود که ۲۶ میلیون دوز از واکسن هافکین از سال ۱۸۹۷ تا ۱۹۲۵ به بمبئی ارسال شده و این واکسیناسیون در آن منطقه توانست میزان مرگ و میر طاعون را ۵۰٪ -۸۵٪ کاهش دهد.