مثل کوبیدن بر طبل تو خالی!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ ما سینمای کودک نداریم ولی جشنواره کودک داریم! درست مثل مابقی گونه های سینمایی و جشنواره هایمان.

مثلا سینمای ملی مان هنوز یک مفهوم پرچالش، مبهم و پا در هواست ولی کشورمان پر است از جشنواره های رنگارنگ که عناوین به ظاهر ملی را بر وجهی پرطمطراق با خود یدک می کشند و قس علیهذا.

وضعیت احمقانه و مضحک و رقت باری است و اساسا بی معنی است که ما چیزی به نام سینمای کودک نداشته باشیم و این گونه سینمایی سال های سال باشد که مرده و نابود شده اما یک جشنواره پر سرو صدا و پر هزینه داشته باشیم به نام کودک!

و واقعا هم که به نام کودک است و به کام دیگران. وسیله ای برای مدعیان تا بیلان کاری پر و پیمان تری تحویل مافوقشان دهند و خوان پر کرامتی که هر کسی به نحوی از آن بهره مند شود و حظ برد.

این جشنواره های هزار رنگ که مثل قارچ از این طرف و آن طرف می رویند و تمامی هم ندارند واقعا انگل سینمای ایران شده اند!

این همه جشنواره به درد نخور و بی فایده و هزینه بر و اتلاف دهنده وقت و انرژی و بودجه کشور، چه ارزشی در بر دارد؟

چرا کسی جلوی این قطار کج و بی ریل و راه و بیراهه رو را نمی گیرد و چرا مسئولان اجازه می دهند فضای کشور در عرصه هنر پر شود از اسم ها و رسم های دهان پر کن و بی ارزش و بی عقبه این جشنواره های صد تا یک غاز که تنها کارکردشان هدر رفتن پول بیت المال است؟

می خواهید عده ای را سر کار بگذارید تا بیکار نباشند و درآمدی داشته باشند؟ خب؛ ایدکم الله! خدا خیرتان دهد. بروید تعدادی بقالی و نانوایی بزنید و بگذاریدشان سر کار تا به وجهی حلال و شکلی آبروند کسب درآمد کنند.

 

آخر این چه بساطی است که هر کس به شيوه خودش دکانی باز کرده و معرکه ای گرفته و بیرق بی رمق جشنواره ای را هوا کرده و به اهتزار و استهزاء درآورده؟!

حالت تهوع گرفتیم از این همه جشنواره بی معنی و مهمل و زرورقی و پوچ!

همان یک جشنواره فیلم فجر هم برای پدر جد سینمای نحیف و ضعیف و بی رمق ما کافی است.

آخر حضرات متفکر و جشنواره ساز!

راه درمان این سینما که جشنواره سازی نیست. آن هم به این شکل و شمایل سخیف و مبتدی و مبتذل.

این سینما به آموزش و تولید و سالن و سواد و بینش و آدم کاربلد نیاز دارد نه به یک انبان پر از جشنواره های باسمه ای و جعلی و تقلبی!

گفتیم که ما سینمای کودک نداریم ولی جشنواره کودک داریم! درست مثل مابقی گونه های سینمایی و جشنواره هایمان و این یعنی فاجعه. یعنی دور باطل. یعنی سیکل معیوب!