معرفي مكتب جديد «چاخانيسم» و ....

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، محمد طاهري؛ مکتبی به نام چاخانیسم که معمولاً همه ساله حدود انتخابات سر و کله­اش پیدا، و به عنوان ابزاری قدرتمند بین برخی از نمایندگان شناخته شده است، پس از اتمام رأی­گیری، این ایدئولوژی تاریخ مصرف گذشته، مستقیماً به سمت زباله­دان تاریخ شوت مي شود.

 

این مکتب بر خلاف دیگر مکاتب فکری در حالی وجهه­ای کاملاً بیرونی و تبلیغاتی دارد که متفکران و پایه گذارانش آرمان­شان را تنها رأی آوردن و کسب قدرت می­دانند و برایشان هدف، به شدت وسیله را توجیه می­کند.

 

در طول مدتی که این تفکر به فاز اجرایی خود می­رسد، این نمایندگان به شدت مردمی می­شوند و خود را متعلق به مردم می­دانند؛ مرتباً به این طرف و آن طرف می­روند (ریتم دویدن­شان هم شبیه فیلم­های چارلی چاپلین است...)؛ مشکلات مردم را گره­های خود می­خوانند و اگر ناراحتی برای کسی پیش بیاید به شدّت افسرده می­شوند؛ به طوری که اگر پیرزنی سرما بخورد، سریعاً خود را بر بالین آن می­رسانند و آن­چنان از ته دل احساس هم­دردی و هم­دلی می­کنند که معمولاً خودشان هم سرما می­خورند! (البته شاید با یک حساب سرانگشتی می­توانیم درک کنیم که این سرما خوردگی ارزشش را دارد... نه؟!)

 

در آخر نطق­های بس گیرا ایراد می­کنند (با شعارهای مافوق تصور...!!) که اگر کسی با طنزهای تلویزیون ارضا نشد به این سخنرانی­ها سری بزند، روحیه­اش تازه می­شود.

 

در طول این مدت مراسم­های پذیرایی و هدایای نفیس نیز برای عموم (که دیگر به چشم آدم­های بسیار ویژه نگریسته می­شوند) هم تا دلت بخواهد برپاست.

 

حالا این آدم­ها چگونه دم از امام و رهبری می­زنند...؟!

حالا این آدم­ها چگونه دم از عدالت می­زنند...؟!

حالا این آدم­ها چگونه دم از نظام اسلامی می­زنند...؟!

حالا این آدم­ها چگونه دم از محرومان و مستضعفان می­زنند...؟!

حالا این آدم­ها چگونه دم از مبارزه با فساد می­زنند...؟!

حالا این آدم­ها چگونه دم از خدمت می­زنند...؟!

حالا این آدم­ها چگونه...

تو باید بدانی و من...