آیه «سئل سائل» چه ارتباطی با غدیر دارد؟

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»، زهرا اسماعیلی؛  امام صادق (ع) می فرمایند: عید غدیر عید بزرگ خداوند است و خداوند پیامبری را مبعوث نفرمود؛ مگر آنکه در آن روز عید گرفته و حرمت آن را شناخته و نام آن در آسمان روز عهد معهود است.

 

عوالم الغدیر ص 214 اللهم وال من والاه و عاد من عاداه وانصر من نصره واخذل من خذله والعن من انکره و اغضب علی من جحد حقه (خدایا هر کس علی را دوست دارد تو او را دوست بدار و هر کس علی را دشمن می دارد تو او را دشمن بدار و هر کس امامت او را انکار می کند تو او را لعنت کن و هر کس حق او را انکار می کند تو بر او خشم نما) آیه سئل سائل چه ارتباطی با غدیر دارد؟

 

عده ای از علمای اهل سنت اعتراف کرده اند که این آیه مربوط به قصه غدیر است، از جمله ابواسحاق ثعلبی كه می گوید: هنگامی که رسول (ص) به سرزمین غدیر خم رسیدند، مردم را ندا داده و همه را جمع کردند آنگاه دست علی بن ابی طالب را گرفت و فرمود: هر کس من مولای اویم این علی مولای اوست.

 

این خبر شایع شد و همه جا پیچید از آنجمله خبر به حارث ابن نعمان فهری رسید او نزد پیامبر آمد و از شتر خود پایین آمده شتر را خوابانید و پای او را بست آنگاه به خدمت حضرت رسول (ص) در حالی که در میان جمعی از اصحاب خود بود. عرض کرد: ای محمد! ما را از جانب خداوند امر کردی تا شهادت به وحدانیت خدا دهیم و اینکه تو رسول خدایی ما هم قبول کردیم.

 

امر کردی تا روزی پنج نوبت نماز بخوانیم آن را نیز قبول کردیم؛ ما را به زکات و روزه ماه رمضان و حج امر کردی آنها را نیز قبول کردیم.به این راضی نشدی تا اینکه بازوان پسر عمویت را بالا برده و او را بر ما برتری دادی و گفتی: من کنت مولاه فهدذا علی مولاه؛ آیا این مطلبی بود که از جانب خود گفتی یا از جانب خدای عزوجل؟! پیامبر (ص) فرمود: قسم به کسی که جز او خدایی نیست همانا این مطلب از جانب خداوند بوده است.

 

در این هنگام حارث بن نعمان به پیامبر (ص) پشت کرد و به سوی راحله خود حرکت کرد؛ در حالی که می گفت: بار خدایا! اگر آنچه محمد می گوید حق است بر من سنگی از آسمان ببار یا عذابی دردناک بر من نازل کن. او به شتر خود نرسیده بود که خداوند بر او سنگی فرستاد که بر سر او خورد و از پشت او بیرون آمد و به این طریق به قتل رسید.

 

در این هنگام بود که خداوند عزوجل این آیه را نازل کرد: «سال سائل بعذاب واقع للکافرین لیس له دافع» «تقاضا کننده ای تقاضای عذابی کرد که واقع شود؛  این عذاب مخصوص کافران است و هیچ کس نمی تواند آن را دفع کند»