کد خبر:۱۶۰۴۲۵
جامعهشناسی عاشورا
دستگاه ظالم دوام و بقای خود را در فتنهانگیزی و تحریف حقیقت و انحراف افکار و اذهان میبیند، اما اینکه چرا مردم تحت تأثیر این فضای مسموم قرار میگیرند و این چنین دچار غفلت و سستی و انحراف میشوند ...
گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، مهدی دلبند؛ نگرشی عمیق و از سر دقت به حادثه کربلا، اذهان حقیقت جو را به یک سؤال اساسی رهنمون میسازد که یافتن پاسخی مناسب برای آن نیازمند بررسی تاریخی و جامعه شناسانه تاریخ صدر اسلام دارد و سؤال این است كه چرا پنجاه سال بعد از وفات پیامبر (ص) کار کشور اسلامی به جایی مي رسد که همین مردم مسلمان از وزریرشان، امیرشان، سردارشان، عالمشان، قاضیشان و قاریشان در کوفه و کربلا جمع شوند و جگرگوشه همین پیغمبر را با آن وضع فجیع به خاک و خون بکشند؟
این سؤالی است که مقام معظم رهبری در بیانات خود در جمع فرماندهان لشکر 27 محمدرسول الله (ص) در سال 75 مطرح کرده و به تحلیل آن پرداختهاند.
شناخت عوامل مؤثر در انحراف امت پیامبر، ما را در تشخیص جبهه حق از جبهه باطل در هر زمان و مکان یاری میدهد. حادثه عاشورا برای همیشه تاریخ، هم درس است و هم عبرت. عاشورا مانند قطب نمایی است که میتوان آغاز تا پایان تاریخ را نسبت به آن سنجید. شدت انحراف به آن اندازه بود که «آن هنگام که حرم پیغمبر را در کوچه و بازار آوردند به آنها تهمت خارجی زدند.»
معنای خارجی این نیست که اینها از کشور خارج آمدند. خارجی به معنای امروز به کار نمیرود. خارجی یعنی جزو خوارج، یعنی خروج کننده.» و در آیین اسلام همه کارها بر مدار ولایت تعریف میشود و هر چیز که در مقام ضدیت و مخالفت با ولی قرار بگیرد، مورد لعن و نفرین خدا و رسول و مسلمانان قرار میگیرد.
شعارهای مرگ بر منافق و مرگ بر ضد ولایت فقیه که امروز سر داده میشود، ناشی از همین بینش است؛ بنابراین کسی که از دین خارج شده و علیه امام عادل خروج و قیام کند، مطرود و مهدورالدم است. «من خرج علی امام عادل فدمه هدر» پروپاگاندای تبلیغاتی و جنگ روانی دستگاه اموی واقعیتها را آنگونه جعل کرده بود که مردم معاویه و یزید را امام عادل و حسین (ع) را خارجی میپنداشتند. آن سان که از ضربت خوردن امام علی (ع) در محراب مسجد نیز اظهار تعجب میکردند. دستگاه ظالم به طور ماهوری دوام و بقای خود را در فتنه انگیزی و تحریف حقیقت و انحراف افکار و اذهان میبیند.
اما اینکه چرا مردم تحت تأثیر این فضای مسموم قرار میگیرند و این چنین دچار غفلت و سستی و انحراف میشوند، آن هم مردمی که نسبت به جزئیات احکام اسلام و آیات قرآن آن همه اهتمام داشتند همان مسئله ایست که سؤال مطرح شده به دنبال آن است.
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰