«خاک و آتش»؛ وفاداری به قصه؟ تاریخ؟ سینما؟ هیچ کدام؟!
آخرین اخبار:
کد خبر:۱۶۲۷۵۶
نگاهی به فیلم‌های در حال اکران؛

«خاک و آتش»؛ وفاداری به قصه؟ تاریخ؟ سینما؟ هیچ کدام؟!

کاش سازندگان فیلم «خاک و آتش»، بیش و پیش از اینها، به مسائل مهم و اثرگذار فیلمشان توجه و دقت به خرج می‌دادند؛ کاش!
گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛  قصه فیلم «خاک و آتش» به وقایع 90 سال قبل برمی‌گردد که انگلیسی‌ها از مسیر هندوستان به ایران وارد شده و به بهانه احداث خطوط راه ‌آهن و تلگراف در خطه بلوچستان به قاچاق اسلحه و ناامن کردن منطقه مشغول می‌شوند؛ در این جریان شخص بلوچی به نام «جی‌اند» یا «جیهند» با حمایت یک روحانی با انگلیس‌ها مبارزه می‌کند ...

«خاک و آتش» اثر اخیر مهدی صباغ زاده درباره وقایع تاریخی معاصر ایران زمین و قصه مجاهدت ها و دلاوری های مردمانی است که در راه دفاع از خاک و آب و ناموس خود از هیچ ایثار و فداکاری و تلاشی فروگزار نکرده و نمی کنند.

اینها همه درست؛ بستر تاریخی این فیلم و توجه و تنبه آن نسبت به تاریخ، به عنوان منبع غنی و سرشار برای ایده یابی و پرداخت دراماتیک مفاهیم و مضامین، چیز خوبی است و چقدر خوبتر بود اگر به همان اندازه که بستر تاریخی و توجه به رویدادهای عینی، مد نظر سازندگان فیلم بوده، موضوع پرداخت سینمایی و فیلمنامه و سینماورزی هم مورد توجهشان قرار می گرفت تا فیلم از این جهت ها این قدر دچار لطمه نمي شد.

«خاک و آتش» ریتم کندی دارد، بازی هایش روان نیست، مشکل میزانسن دارد و گویی تمرکز و توجه اصلی و حرفه ای و کاربلدی کارگردان و سایر عواملش، پیش و در حین ساخت، کامل و به صورت جامع و مانع، معطوف به آن نبوده است.

کاملاً مشهود است که فیلم با آن بیان الکن و ریتم کشدار و بد و دافعه ای که به لحاظ عدم تصویربرداری خوب و بازی های کنترل نشده و تمرین نشده و غیر گیرا و بی تناسب، در مخاطب بر می انگیزاند، نمی تواند به توفیق قابل قبولی دست یابد.

و جای این سوال مهم باقی می ماند که چنین فیلمی با این تدارک و آن متریال و این حجم از پروداکشن و صرف هزینه های مختلف و مهمتر از همه، دستمایه قرار دادن تاریخ یک قوم و مملکت، آن هم در یکی از مهمترین برهه های حساس، چرا به چنین سر و شکلی منتهی و منجر می شود؟

آیا نظارت و دقت کافی و وافی و تضمین استانداردی به لحاظ نرم افزاری و سخت افزاری در کار وجود نداشته و در نظر گرفته نشده است؟ چرا؟

شخص نگارنده شاهد بود که در حین نمایش فیلم در سالن سینما، بخش قابل توجهی از تماشاگران به خواب رفته بودند و چرت همایونی می زدند!

چنین اتفاقی برای فیلمی که حداقل بخشی از نرم افزار اصلی آن قرار است اکشن و دارای اکتیویته بالایی باشد، آن هم با ابزار و ادواتی همچون توپ و تفنگ، قدری حیرت انگیز و عجیب و غریب نیست؟

چرا داشته ها و انباشته های اصیل و عزیز و سرشار ملتمان را در عرصه تاریخ پر فراز و نشیب، اما پر افتخار و سترگ و شگرفش، این چنین بی مهابا و بی دقت و با سهل انگاری، دستخوش ملال و رنجوری و بدفرجامی می کنیم؟

کاش سازندگان فیلم «خاک و آتش»، بیش و پیش از اینها، به مسائل مهم و اثرگذار فیلمشان توجه و دقت به خرج می دادند. کاش! 
پربازدیدترین آخرین اخبار