هويزه؛ اسوه مقاومت

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ شهر هويزه جنوبي ترين شهر دشت آزادگان است و در 10 كيلومتري جنوب غربي سوسنگرد قرار دارد هويزه كلمه اي است عربي و از هيازت به معني آباد كردن مشتق شده است بخش هويزه با رودخانه كرخه نور آبياري مي‌شود و آب و هواي آن گرم و خشك است و مردم آن به زبان فارسي و عربي سخن مي‌گويند و اغلب شيعه 12 امامي هستند.

از اويل سال 58 حكومت بعث عراق علاوه بر ايجاد تحركات در مرزهاي مشترك دو كشور اقدامات گسترده نيز در داخل ايران آغاز كرد، در اين ميان منطقه عرب نشين هويزه از اهميت ويژه اي برخوردار بود.

با آغاز جنگ؛ هويزه آخرين شهر در دشت آزادگان بود كه به اشغال ارتش عراق در آمد عراقي ها در اين منطقه جنايات فراواني مرتكب شدند از جمله در كرخه نور زماني كه مردم روستا به خلبان ايراني كه هواپيمايش سقوط كرده بود پناه داده بودند و عراقي ها متوجه  اين عمل مي‌شوند و مردم روستا با نيروهاي عراقي همكاري نمي‌كنند مردان روستا را به جاي نامعلومي مي‌برند و زنان و كودكان روستا را نيز هم به شهادت مي‌رسانند.

مقاوت ها در هويزه از طريق سپاه به فرماندهي اصغرگندم‌كار شكل گرفت و بعد از شهادت او فرماندهي سپاه هويزه به شهيد علم‌الهداي واگذار شد و شهيد علم‌الهدي با ارتباطات عميقي كه با مردم هويزه و روستاهاي اطراف آن برقرار كرد موجب ايجاد اميد در مردم و روستاهاي آن شد و حتي از خود نيروهاي مردمي براي جنگ با دشمن در اين منطقه استفاده نمود.

بعد از شكست نيروهاي خودي در مرحله دوم عمليات نصر دشمن خود را به كرخه نور رساند و نيروهاي خودي مجبور به عقب نشيني شدند و نهايتا دشمن در تاريخه 27 دي ماه 59 وارد شهر شد و با اطمينان از نبود نيروهاي مقاومت به غارت منازل مردم مشغول شد اين شهر طي دوران محاصره به طور كلي تخريب شد به نحوي كه قدمگاه حضرت عباس (ع)‌ و ساختمان مقابل آن تنها آثار باقي مانده از شهر قديم هويزه است از آن زمان هويزه در اشغال دشمن بود تا اينكه در ارديبهشت سال 61 با عقب نشيني دشمن در مرحله دوم عمليات الي بيت المقدس آزاد شد.