«فکه»، جايگاه رمل‌های خونین

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ فکر کن بسیجی‌ها روی همین زمین‌هایی که راه رفتن روی شان بعد از این همه سال هنوز سخت است، هشت تا چهارده کیلومتر پیاده رفتند، در حالی که وزن تقریبی تجهیزاتی که به همراه داشتند دوازده کیلوگرم بود؛ تازه بعضی ها هم مجبور بودند قطعات چهل کیلویی پل را نیز حمل کنند. این پل‌ها قرار بود روی کانال¬ها برای عبور رزمنده¬ها تعبیه شود.

ردیف‌های موانعی که دشمن کار گذاشته بود هنوز زبان‌زد است: کانال هایي به عرض سه تا نه متر و پر از سیم خاردار، مین والمر و شبکه های پر از مواد آتش‌زا.

عملیات والفجر مقدماتی که شروع شد، عده ای می‌گفتند عملیات لو رفته است؛ شاید به خاطر اطلاعات ماهواره ای که کشورهای عربی به صدام می‌دادند.

 

سربازان اسلام با وجود گلوله باران دشمن زمین‌های رملی پر از مانع را پشت سر گذاشتند. اما حجم آتش توپخانه دشمن خیلی زیاد بود.

 

دستور عقب نشینی صادر شد. اما بعضی در محاصره ماندند و نتوانستند عقب بیایند. سیصد نفر از بچه‌های گردان حنظله در یکی از کانال ها محاصره شدند و بعد از چند روز مقاومت و نبرد اکثراً با آتش مستقیم دشمن یا از فرط تشنگی شهید شدند.

در یادداشت‌های باقی مانده از یکی از شهدای گردان منطقه آمده است: «امروز روز پنجم است که در محاصره هستیم. آب را جیره بندی کرده‌ایم. نان را جیره بندی کرده‌ایم. عطش همه را هلاک کرده است جز شهدا که حالا کنار هم در انتهای کانال خوابیده‌اند. دیگر شهدا تشنه نیستند. فدای لب تشنه‌ات پسر فاطمه(س).»