اين 7 زن چه مي‌كنند؟

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ آمده ايم ببينيم اين 7 زن دارند چه مي كنند؟ از خروسخوان سحر تا گرگ و ميش عصر توي اين اتاق پر از صداي خرت خرت چرخ خياطي چه مي كنند؟ سوالاتمان را بي جواب نمي گذارند. برايم از پشت تلي از پيراهن هاي مردانه حرف مي زنند.

از زندگي مي گويند كه بايد آبرومند بگذرد حتي بدون وجود شوهري كه بايد نان آور خانه هاي كوچكشان باشد. زندگي براي ساكنان اين كارگاه كوچك و پرسروصدا تركيب غريبي است از كار با عزت و نان حلال تا محتاج هيچ نامردي مردمي نباشند.

درست در كنار شلوغي هاي ميدان هفت تير. همان جايي كه بوي تجارت و پول مي دهد آميخته با بوي تند اگزوز اتومبيل هاي هميشه عجول، خانه اي هست كه ساكنانش به فكر پول و تجارت نيستند. اسم خانه كوچكشان را گذاشته اند بنياد خيريه وفاق سبز علوي.

 

 

 

10 سال مي گذرد از روزي كه ساكنان اين خانه با مولايشان علي عليه السلام پيمان بسته اند تا نان آور خانه هاي بي نان آور باشند. بنياد خيريه وفاق سبز علوي بيش از1000 خانواده بي سرپرست را تحت پوشش خود قرار داده و امروز گوشه اي از ساختمان اين بنياد به زنان سرپرست خانواري اختصاص يافته كه مي خواهند فرزندانشان را با نان بازوي خود بزرگ كنند.

مجتبي برغمدي، مسئول واحد خودكفايي بنياد خيريه وفاق سبز علوي برايمان از آغاز به كار طرح خودكفايي در اين بنياد خبر مي دهد و مي گويد: اين بنياد خانواده هاي تحت پوشش را از طريق دادن مستمري ماهيانه  و ارزاق حمايت مي كند اما در طرح خودكفايي بانوان عضو بنياد مي توانند از هنرهاي خود مانند قاليبافي، خياطي و آرايشگري با حمايت بنياد استفاده كنند و خودشان نان آور خانه هايشان باشند.

 

گوشه اي از بنياد خيريه وفاق سبز علوي را اختصاص داده اند به بانوان خياطي كه در طرح خودكفايي بنياد خيريه وفاق سبز علوي شركت كرده اند. خوشحالند از اينكه نان بازوي خود را مي خورند و بچه هايشان را با نان حلال بزرگ مي كنند.

 

مرضيه طهماسبي، مسئول كارگاه خياطي برايمان از توسعه واحدهاي كارآفريني در بنياد خيريه وفاق سبز علوي مي گويد: خوبي اين كار اين است كه تمام مراحل كار دست خودمان است و ديگر براي كسي كار نمي كنيم آخرماه هم براساس تعداد دوخت هايمان از بنياد حقوق مي گيريم.

8 سال مي گذرد از روزي كه مرضيه خانم با بنياد خيريه وفاق سبز علوي آشنا شد. خودش مي گويد: 8 سال پيش بود كه به كميته امداد امام خميني مراجعه كردم تا تحت پوشش قرار بگيرم اما آنها به اين بهانه كه شما از شهرستان به تهران آمده ايد، من و فرزندم را نپذيرفتند همان جا بود كه خانمي من را با اين بنياد آشنا كرد.

 

 

مريم معصوصي، مهربان و معصوم نشسته پشت چرخ خياطي سفيد و پر سر و صداي گوشه كارگاه و برايم از امنيت شغلي مي گويد كه براي اولين بار در بنياد خيريه وفاق سبز علوي تجربه اش كرد: قبلا توي استخر بانوان كار مي كردم ولي اصلا از كارم راضي نبودم از دست زدن به كارهاي جديد هم ترس داشتم اما از وقتي كه آمدم اينجا خيلي از ترس هايم ريخت با كمك بقيه خانم ها كار با چرخ صنعتي را ياد گرفتم و كار مي كنم.

مريم خانم به همراه پسر 18 ساله اش زندگي ساده اي دارد او مي گويد: هميشه براي خيرين بنياد دعا مي كنم دعا مي كنم اين كار هميشه پا برجا بماند تا ما هم از اين سفره بهره اي ببريم.

ربابه رجبعلي سخت مشغول كار است. صداي مهربانش ميان سر و صداي چرخ خياطي گم مي شود. ربابه  خانم 27 سال پيش همسرش را از دست داد از آن وقت تا حالا  كار مي كند تا دختر و پسرش را با نان بازوي خودش بزرگ كند.

 

او مي گويد: همسرم مشكل كليه داشت و بايد دياليز مي شد بعد از فوت همسرم كارهاي زيادي كردم مدتي در بيمارستان خياطي مي كردم مدتي هم فيلمبردار مجالس بودم. اما با كهولت سنم دوباره به خياطي روي آوردم.

ربابه خانم هيچ گاه تحت پوشش هيچ نهاد خيريه اي قرار نگرفته. از آشنايي اش با بنياد خيريه وفاق سبز علوي كه مي پرسم، مي گويد: چند ماه پيش براي گرفتن وام به بنياد مراجعه كردم همان روز بود كه با واحد خودكفايي آشنا شدم و كارم را شروع كردم.

 

ناهيد خانم از آن خانم هاي مهربان و خوش صحبت كارگاه است با شوق و علاقه خاصي كار وسط كاري در خياطي را برايمان توضيح مي دهد و مي گويد: شوهر من زنده است اما من به خاطر اينكه كمك خرج خانواده ام باشم كار مي كنم.

 

آموزش هنرهاي دستي به بانوان سرپرست خانوار
 

خانم موسوي مسن ترين عضو كارگاه خياطي است. همسرش از 4 سال پيش زنداني است و او مسئوليت بزرگ كردن فرزندانش را برعهده دارد. خودش مي گويد: بعد از زنداني شدن همسرم زندگي ام در مضيقه بود چون سرمايه نداشتم نمي توانستم خياطي كنم بالاخره يكي از همسايه ها من را با بنياد آشنا كرد. شكر خدا راضي ام. محتاج نامرد نيستم.

 

الهام قليچ خاني كوچكترين عضو اين كارگاه كوچك با دقت خاصي مشغول اتو كاري است. الهام دانشجوي رشته مديريت و برنامه ريزي آموزشي است، او مي گويد: 2 سال است كه پدرم را از دست داده ام و تحت پوشش بنياد هستيم. چون مادرم سنش بالاست من در طرح خودكفايي شركت كردم.
 

مجتبي برغمدي، مسئول واحد خودكفايي بنياد خيريه وفاق سبز علوي از شناسايي و استعداد يابي بانوان سرپرست خانوار در اين بنياد خبر مي دهد و مي گويد: خانم هايي كه علاقه مند به كار باشند توسط بنياد آموزش داده مي شوند تا خودشان بتوانند كار كنند. سال گذشته تعداي از بانوان علاقه مند به قاليبافي را به آموزشگاه ها معرفي كرديم، آنها با گذراندن اين دوره ها ديپلم فني حرفه اي و كارت قاليبافي گرفتند.
 

به گفته وي بانوان با داشتن كارت قاليبافي از كارت بيمه تامين اجتماعي هم استفاده مي كنند و بعد از بازنشستگي حقوق مي گيرند البته تمام مراحل كار آموزش زير نظر بنياد صورت مي گيرد و هنرجوها هيچ هزينه اي را نمي پردازند.

مسئول واحد خودكفايي بنياد خيريه وفاق سبز علوي مي گويد: بنياد حتي هزينه اجاره بها و خريد وسايل موردنياز كار در هنرهايي مثل آرايشگري را در اختيار بانوان قرار مي دهد و به طوريكه الان در نقاط مختلف تهران مانند روستاي زمان آباد شهرري، مشيريه و شهرك ولي عصر بانواني هستند كه با حمايت بنياد آرايشگاه زنانه برپا كرده اند و كار مي كنند.
 

برغمدي سال هاست كه تمام فكر و ذكرش را به شادكردن دل يتميان و فقرا اختصاص داده، از تاثير كارش برزندگي اش كه مي پرسم مي گويد: از وقتي به اين كار خير روي آوردم بسياري از مشكلات زندگي ام حل شد و زندگي ام با دعاي خير اين عزيزان روي غلتك افتاد.