فرمانروایان واقعی آمریکا چه كساني هستند؟!

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، امروز در جهان قدرتی بزرگ تر از قدرت کسانی که افکار عمومی را در دست دارند، وجود ندارد. هیچ پادشاهی، هیچ پاپی، هیچ ژنرال فاتحی و هیچ کشیش اعظمی حتی نمی تواند به مرزهای قدرت صاحبان رسانه های جمعی نزدیک شود.

این قدرت، قدرتی محدود نیست؛ بلكه قدرتی است که در هر خانه ای نفوذ می کند. تمام ساعات زندگی افراد را در می نوردد و خمیرمایه ذهن و تفکر همگان را شکل می دهد. قدرتی است که نه پیر می شناسد نه جوان، نه غنی می شناسد و نه فقیر.

رسانه های جمعی تصور ما از جهان را شکل می دهند و سپس به ما می گویند که چطور در مورد آن بیندیشیم. انتخاب کلمات، لحن گفتار، حالت چهره گوینده، عناوین مهم خبری، تصاویری که با خبر مخابره می شوند و تمام مسائلی از این دست که ضمیر ناخودآگاه و شیوه دیدن و تفسیر کردن ما را تحت تاثیر قرار می دهند، در اختیار رسانه هستند.

نکته بسیار مهم این است که بدانیم رسانه های سرگرم کننده و رسانه های خبری کاملا همسو و همدست کار می کنند و مدیریتی واحد دارند. این رسانه ها نه تنها اطلاعات و اخبار را تحریف می کنند، بلکه به طور ضمنی مرزهای عقیده و اندیشه مخاطب را ترسیم می کنند.

معمولا به خاطر این مدیریت واحد در رسانه، مردم آمریکا متوجه نمی شوند که افکارشان دست کاری می شود. این شبکه کنترل افکار، کاملا یکپارچه عمل می کند. همه رسانه های هدایت شده شامل سینما، روزنامه، مجلات، رادیو و تلویزیون ها با شیوه ای یکنواخت اخبار و اطلاعات را مخابره می کنند و هرکدام از آنها تقویت کننده دیگری است. برخلاف تنوع ظاهری در اخبار هیچگونه اختلاف واقعی بین آنها وجود ندارد و هیچ منبع جایگزینی نیست که بتوان اخباری هدایت نشده از آن دریافت کرد.

چه کسانی اربابان این رسانه های قدرتمند هستند؟

تا حد زیادی اربابان این رسانه ها صهیونیست ها هستند. سلطه صهیونیسم بر رسانه های خبری جهان از زمان تاسیس رژیم صهیونیستی در سرزمین های اشغالی فلسطین آغاز شد و این موج سلطه در اواخر قرن بیستم شدت گرفت و با پیشرفت تکنولوژی نفوذ آن نیز به شدت گسترش یافت.

رسانه عنصری بسیار قدرتمند است که کارکرد آن در تمامی زمینه ها به اثبات رسیده است و این در حالی است که هیچ قوم اجنبي همچون صهیونیزم بین الملل از آن به عنوان مهم ترین ابزار اثبات خود استفاده نکرده است.

وابستگی بزرگ ترین رسانه های خبری دنیا همچون خبرگزاری های «رویترز»، «آسوشیتدپرس»، «یونایتدپرس» خبرگزاری و نشریات معتبری همچون «نیویورک تایمز»، «B.S»، «N.B.C»، «A.B.C»، شبکه های «تایمز»، «دیلی اکسپرس»، «C.N.N» و همچنین شرکت های رسانه ای و فیلم سازی «وارنر»، «دیزنی»، «ویاکام » و صدها عنوان دیگر به لابی صهیونیسم، در چهارچوب همین طرح سازمان یافته است.

ما در این یادداشت ها به معرفی رسانه های حاکم بر افکار عمومی آمریکا و جهان می پردازیم و اهداف و سیاست های آنان را در خصوص مسائل مختلف بیان می کنیم.
 

ادامه دارد...