فدايي: فراكسيون اصولگرايان نقشي در تصميمات اصلي مجلس نداشت

حسين فدايي در گفت‌وگو با خبرنگار مجلس «خبرگزاري دانشجو»، در خصوص نقاط ضعف مجلس هشتم گفت: مجلس هشتم فاقد حضور فراكسيون اصولگرايان در تصميمات بود؛ يعني عملا مديريت فراكسيون به صورتي بود كه حضوري جدي در مسائل اصلي مجلس نداشت.

 

وي با بيان اينكه خرد جمعي در فضاي فراكسيون و مجلس وجود نداشت، تصريح كرد: عدم حاكميت خرد جمعي در قانون‌گذاري و نظارت در تصميمات مهم مجلس، موثر است و زماني كه فراكسيون دخالتي در طرح‌ها و لوايح و تصميمات مهم نداشته باشد، طبعا مجلس در مقام تصميم‌گيري از قوت و قدرت لازم برخوردار نمي‌شود.

 

نماينده مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي، مسئوول به وجود آمدن چنين نقصي را مشترك بودن رئيس مجلس و رئيس فراكسيون دانست و افزود: اگر رئيس مجلس و رئيس فراكسيون يكي باشد، فراكسيون توجيه‌گر رفتار هيئت رئيسه خواهد شد.

 

فدايي نكته مثبت مشترك نبودن رئيس فراكسيون و رئيس مجلس را ايجاد قابليت استفاده از ظرفيت هاي نظارتي دانست و خاطرنشان كرد: در اين شرايط از ظرفيت كميسيون‌هاي خاصي همچون اصل نود كه بيشترين كارشان نظارتي است نيز مي توان استفاده كرد.

 

وي عدم برخوردهاي كارشناسي قوي درباره طرح ها و لوايح را از ديگر انتقادات وارد به فراكسيون اصولگرايان و مجلس عنوان كرد و افزود: البته در برخي موارد نظير حوادث پس از انتخابات نيز در فضاي فراكسيوني شاهد عملكرد خوبي نبوديم.

 

عضو فراكسيون اصولگرايان مجلس هشتم ادامه داد: البته موضع گيري ها در ادامه بهتر شد، ولي در ابتداي كار برخورد خوب و قوي و جامعي از طرف مديريت مجلس صورت نگرفت و اگر فراكسيون در اين موضوع فعال مي‌شد، اعضاء موضع بهتري مي‌گرفتند.

 

فدايي تاكيد كرد: در دوره هشتم مجلس به فراكسيون بها داده نشد، بنابراين تصميمات مهم در دستور كار قرار نگرفت.

 

وي نقط قوت مجلس هشتم را نيز موضع‌گيري‌هاي عمومي مجلس و مديريت مجلس نسبت به مسائل خارجي دانست و افزود: به نظرم نطق‌هاي رئيس مجلس و نمايندگان و بيانيه‌هايي كه از طرف مجلس صادر مي‌شد، از يك انسجام و اتحاد و وفاق خوبي برخوردار بود و مواضع شفاف و انقلابي و استكبارستيزي در اين گونه مسائل مشهود بود كه قابل تقدير است.

 

نماينده مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي در پايان با اشاره به مشكلات به وجود آمده ميان دولت و مجلس گفت: از ديگر ضعف‌هاي مجلس هشتم كه البته مسئله پيچيده و سختي است، نوع تعامل دولت و مجلس بود؛ چرا كه اين تعامل بدون در نظر گرفتن مقصر، تعامل خوبي نبوده و نياز به چاره انديشي و تدبير دارد.