از خاموش كردن بلندگوي چمران به دليل انتقاد تا شعرخواني گلريز

به گزارش خبرنگارفرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ برنامه بزرگداشت شهيد چمران كه ديروز بنا بود در تالار اصلي وزارت كشور برگزار شود با حواشي جالبي همراه بود.

 

اولين حاشيه جالب انتظار مردم پشت درب هاي صالن براي بي برنامگي اهالي وزارت كشور بود.

 

گويا در سالن اصلي وزارت كشور همايشي با عنوان مديريت بحران برقرار بود و بي دقتي مسئولان وزارت كشور در عدم هماهنگي اين دوبرنامه باعث شد شركت كنندگان براي بزرگداشت شهيد چمران به سالن ديگري منتقل شوند.

 

بالاخره بعد از كلي معطلي جمعيت پشت درب ها وارد سالن شدند اما سالني كه كفاف جمعيت را نمي داد.

 

بعد از يك ساعت تاخير، برنامه با قرآن خواني استاد خليلي آغاز شد. كم كم برنامه در حال شكل گرفتن بود  كه سيد جوادهاشمي با اجراي خوبش برنامه را از سردي و يخي باز كرد و به قول خودش گرماي دستان مردم به برنامه حالي دوباره داد. 

 

اتفاق جالب ديگر برنامه اعتراض مهندس چمران به بي دقتي مسئولان وزارت كشور و واكنش وزارت كشور نسبت به اين اعتراض بود؛ چرا كه برنامه شهيد چمران بنا بر قول مهندس چمران كه از اوضاع پيش آمده بسيار دلگير بود مورد بي مهري مسئولان وزارت كشور قرار گرفته بود.

 

ناگهان بلندگو قطع شد. البته ما خوش بينانه به ماجرا نگاه مي كنيم و اتفاقي بودن اين امر را طبيعي مي دانيم اما خنده ها و اعتراض هاي جمع نشان از فهم جمعيت از اين ماجرا داشت كه قطع بلندگو اتفاقي نبوده.

 

اجراي نمايش و نقالي از بخش هاي ديگر اين برنامه بود.

 

استاد علي پور در حين برنامه نقاشي شهيد چمران را به تصوير مي كشيد و فضايي جالب روي سن ايجاد شده بود.

 

در بخش ديگري از برنامه گلريز، خواننده قديمي انقلابي روي سن آمد و دو شعر وسرود براي شهيد چمران خواند.

 

سيد جوادهاشمي كه جمعيت را براي تشويق بزرگ مرد موسيقي ايران ترغيب مي كرد؛ به تلاش گلريز براي شعر خواني جديدي براي شهيد چمران اشاره كرد و به جمعيت گفت كه همين الان استاد گلريز به همراه مهندس چمران در حال صحبت براي تاييد سرود جديدي براي موسيقي شدن داشتند.

 

در ادامه برنامه شاعر گلدسته به روي سن آمد و به شعر خواني پرداخت.

 

دست گل ها به خاك افتادند

و به عشق حسين جان دادند

 

باده سرخ در سبو كردند

سرو جان را فداي او كردند

 

باز دلتنگ دوستان شده ام

و هماهنگ دوستان شده ام

 

كارد شايد به استخوان برسد

ناله هايم به استخوان برسد

.

.

.

و چند بيتي براي چمران...

 

او چراغ زنده حزب الله بود

در عمل فرمانده اي آگاه بود

 

ردپايش مانده در جولان هنوز

او كه دانشمندي پرآوازه بود

 

تا طنين انداز شد شيپورجنگ

 .

 .

.

نخل سوسنگرد قدخم مي كند

خاطراتت را مجسم مي كند

 

كرخه از رودت خروشي تازه داشت... 

 

و در آخر برنامه با سخنراني ابوترابي فرد، نايب رئيس مجلس به پايان رسيد...