یادبود استاد حمید سمندریان در مرکز هنرهای ادبی عبید برگزار شد

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از قزوين،  شب شعر هفتگی مرکز هنرهای ادبی عبید با یادبود استاد فقید سمندریان و حضور جمعی از اهالی شعر و ادب شب گذشته در تالار سرای اهل قلم استان قزوین در فضایی صمیمی برگزار شد.

در فواصل شعرخوانی شاعران مجری برنامه حمیدرضا سبحانی­ نژاد که خود از هنرجویان آموزشگاه سمندریان بوده، درباره­ی زندگی و هنر پدر تئاتر ایران، استاد حمید سمندریان سخن گفت و اظهار داشت: استاد سمندریان جزو معدود هنرمندان عرصه­ی نمایش کشور بود که به­رغم داشتن وجهه­ای شناخته شده در جهان بیشتر عمر خود را در کشور به آموزش و پژوهش در زمینه تئاتر پرداخت، به جرأت می­توان گفت سه نسل از بازیگران تئاتر و سینمای کشور به طور مستقیم یا غیر­مستقیم در مکتب او هنرآموزی کرده­اند. او در سال 1310 متولد شد و در دوران نوجوانی و جوانی  فعالیّت خود را در زمینه تئاتر در تهران با عبدالحسین نوشین، حسین خیرخواه و نصرت کریمی از اساتید آن روزگار آغاز کرد.

سمندریان برای ادامه تحصیلات  راهی کشور آلمان شد و در آنجا علاوه­بر دریافت مدرک کارشناسی تأسیسات شوفاژ، به تحصیل در رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر در کنسرواتوار هامبورگ پرداخت.

 

استاد سمندریان پس از بازگشت به ایران ترجمه­ی متون فاخر و مدرن ادبیات نمایشی را درپیش گرفت و با عشق و علاقه، به­ دور از هرگونه حاشیه ه­ای فعالیت­ های هنری­اش را گسترش داد.

 

وی در رشته فن بیان نیز استادی بی­همتا به حساب می ­آمد.

 

سبحانی­ نژاد در خصوص شخصیت این هنرمند فقید افزود: استاد در کارگاه­ ها و کلاس­ هایش همواره سعی داشت بضاعت و توانایی هنرجویانش را بشناسد و آنان را  در راه شکوفایی استعدادهایشان هدایت نماید.

 

سمندریان بی توقع و دلسوز همانند پدری مهربان تمام آموخته­ هایش را به شاگردانش منتقل می­ کرد.

در ادامه محمدعلی حضرتی در راستای بررسی ادبیات افغانستان به خوانش و تحلیل غزل­ هاي ده 70 و نیمه 80  محمدكاظم كاظمي هراتي پرداخت و اظهار داشت: غزل­ های کاظمی سیری منطقی و تکاملی دارد چرا که او از شاعر دردمند و به نوعی آزرده­ی افغانی دهه­ 60  به شاعری با نگاه فلسفی به انسان در دهه­ی 70 و اوایل 80 تبدیل می­ شود.

 

کسی که تنها روایتگر رنج مردم و مهاجران افغانستان نیست و نگاه کلی­تر به انسان دارد. استفاده از اسطوره­ ها در لایه­ های پنهان شعر، اسطوره­ هایی که منحصر به جهان اسطوره نیستند و تا روزگار ما تداوم یافته اند و ما­ به­ ازای بیرونی دارند، وسعت اندیشه و کاربرد کارکردهای اجتماعی در غزل، وطن پرستی و تکیه بر داشته­ های میهنی در آثار جدیدتر او همچنان دیده می­ شود.

 

حضرتی سپس به خوانش و تفسیر چند غزل از کاظمی پرداخت.

سپس شاعران به قرائت اشعار خود پرداختند.