آیا مسئولان فرهنگ عذرخواهی را از رهبری یاد می‌گیرند؟

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ «من همين جا در داخل پرانتز عرض بكنم؛ يكى از خطاهايى كه خود ما كرديم - بنده خودم هم در اين خطا سهيمم - اين مسئله‌ تحديد نسل از اواسط دهه‌ 70 به اين طرف بايد متوقف مي شد. البته اوّلى كه سياست تحديد نسل اتخاذ شد، خوب بود، لازم بود، ليكن از اواسط دهه‌ى 70 بايد متوقف ميشد. اين را متوقف نكرديم؛ اين اشتباه بود. عرض كردم؛ مسئولان كشور در اين اشتباه سهيمند، خود بنده‌ حقير هم در اين اشتباه سهيمم. اين را خداى متعال و تاريخ بايد بر ما ببخشد.»

جملات بالا، بخشی از سخنان رهبر یک جامعه اسلامی است که خود را در یک مسئله اجتماعی و بعضا سیاسی مقصر معرفی کرده و از خدا طلب بخشش می کند.

 

مقام معظم رهبری طی سفر خود به خراسان شمالی در جمع مردم بجنورد با اشاره به لزوم توجه به نسل جوانِ تحصيلكرده به عنوان يكى از مهمترين موجودى‌هاى باارزش کشور از کوتاهی مسئولان و خود در راستای سیاست افزایش جمعیت صحبت کرده و به انتقاد از خود می پردازد.

 

از این نوع رفتار دو اصل برداشت می شود، مسئله اول امکان نقد رهبری در چهارچوب نظام و مسئله بعدی لزوم ترویج فرهنگ عذر خواهی در جامعه است.

 

در مورد مسئله نخست؛ عده ای با اشکال وارد کردن به نقد رهبری، منتقدین را مورد حمله قرار داده و اغلب آنان را ضد انقلاب معرفی می کنند در صورتی که رهبر جامعه اسلامی در انتقاد از خود پیشگام می شود.

 

بر اساس اصل 107 قانون اساسی «رهبر در برابر قوانین با سایر افراد کشور مساوی است.» این اصل بدین معناست که افراد توان انتقاد از رهبر جامعه خود را دارا هستند.

 

رهبری در خطبه دوم نماز جمعه سال 88 با اشاره به وجود برخی انتقادات فرمودند: «اشكالى ندارد كه مسئولان كشور، متوليان امور كشور منتقدينى داشته باشند كه ضعف هاى آنها را به خود آنها نشان بدهند. وقتى انسان در مقام رقابت قرار بگيرد، مقابل منتقد قرار بگيرد، بهتر كار مي كند. اينجور نيست كه وجود منتقدين و كسانى كه اين روش را قبول ندارند، آن روش را قبول دارند، براى نظام ضررى داشته باشد؛ منتها بايد در چهارچوب نظام باشد؛ اين اشكالى ندارد، اين مخالفت هيچ مخالفت مضرى نيست؛ نظام هم مطلقاً با يك چنين مخالفتى برخورد نمي كند.»

 

ایشان بارها در مجامع مختلف و از سال های گذشته با تفاوت قائل شدن بین عیب جویی و نقد، انتقاد از خود را مجاز می دانند؛ برای نمونه در جلسه  پرسش و پاسخ با مدیران مسئول و سردبیران نشریات دانشجویی در 4 اسفند ماه سال 1377 عنوان می کنند:

«انتقاد به معنای عیب جویی اصلا لطفی ندارد. شما بنشین از بنده عیب جویی کن، من هم از شما عیب جویی می کنم؛ چه فایده ای دارد؟ نقد، یعنی عیارسنجی، یعنی یک چیز خوب را ببینيد که خوب است و یک چیز بد را ببینيد که بد است.اگر این شد، آن وقت نقاط خوب را که دیديد، با نقاط بد جمع بندی می کند، آنگاه از جمع بندی باید دید چه حاصل می شود.»

 

ایشان ماه رمضان امسال نیز در دیدار با دانشجویان با ضد ولایت فقیه ندانستن افراد دارای نظرات کارشناسی مخالف با نظرشان اظهار داشتند:

«گفته شد كه بعضى‌ها نظرات كارشناسى مي دهند، با نظر رهبرى مخالف است، مي گويند آقا اين ضد ولايت است. من به شما عرض بكنم؛ هيچ نظر كارشناسى‌اى كه مخالف با نظر اين حقير باشد، مخالفت با ولايت نيست؛ ديگر از اين واضح‌تر؟!»

مقام معظم رهبری ادامه دادند: «نظر كارشناسى، نظر كارشناسى است. كار كارشناسى، كار علمى، كار دقيق به هر نتيجه‌اى كه برسد، آن نتيجه براى كسى كه آن كار علمى را قبول دارد، معتبر است؛ به هيچ وجه مخالفت با ولايت فقيه و نظام هم نيست.»

 

و اما در مورد مسئله دوم و لزوم ترویج فرهنگ عذر خواهی در جامعه؛ در جامعه ما مرسوم شده که همیشه ملت اعم از قشر نخبه و دانشگاهی و مسئولان کشوری، پس از تذکر مقام معظم رهبری، وظیفه خود را به یاد می آورند.

 

طی سال های گذشته و به خصوص امسال با توجه به وجود مشکلات عدیده در کشور و اقدامات اشتباه برخی از مسئولان، آنها هیچگاه حاضر به پذیرش اشتباه خود نشدند این در حالیست که اشتباهات آنان برای مردم محرز و نمایان است.

 

نکته بعدی که باید در این مساله مورد توجه قرار گیرد این است که در اینجا می توان به عمق گفتار امام خمینی مبنی بر اینکه «ولایت فقیه ضد دیکتاتوری است» پی برد.

 

بدون شک یکی از شئون ولایت فقیه پذیرش خطا خواهد بود و بودن  فرهنگ پذیرش اشتباه در ولی فقیه ای جایگاه را از رفتن به سمت دیکتاتوری همیشه مصون نگه می دارد.

 

حال مقام معظم رهبری با عذرخواهی کردن از مردم درباره سیاست کنترل جمعیت تلاش کردند که این فرهنگ را در بین مردم و مسئولان جا انداخته و نشان دهند که عذرخواهی بابت یک اشتباه نه تنها اقدامی دور از شان نیست، بلکه همه سران موظف به اعمال این نوع اقدامات هستند.