«وقتي همه خوابيم» نمايانگر شرايط سينما است

به گزارش خبرنگار فرهنگي‌ «شبكه خبر دانشجو»، بهرام بيضايي عصر ديروز در بين دانشجويان دانشگاه تهران با بيان اينكه عبيد زاكاني معلم من است، اظهار داشت: ملت ايران، ملت تيزهوشي هستند و نبايد اجازه دهند كه ركود فعلي ايجاد شده در سينما باعث عقب ماندن دائمي سينماي كشور شود، البته در حقيقت ركود و مكث نبايد در عرصه سينما و تئاتر وجود داشته باشد.

وي در پاسخ به سوالي مبني بر عدم سانسور رد فيلم «وقتي همه خوابيم» جديدترين اثرش، گفت: يك فيلم نمي تواند همه موضوعات را مورد توجه قرار دهد و نبايد اين مقوله را با سانسور كه پديده اي بسيار پيچيده و طولاني است اشتباه گرفت، اما به هر حال مي خواستم پس از سال ها سبك و انديشه ام را در اين فليم به نمايش بگذارم كه اين فرصت به من داده شد.

اين نويسنده و كارگردان كشور افزود: در فيلم «وقتي همه خوابيم» به دنبال سالم جلوه دادن يك عرصه و ناسالم دانستن عرصه ديگري نبودم، بلكه موضوع فيلم به نحوي است كه بخشي از شخصيت قهرمان آن نيمه تمام مانده و در اين بين به حوزه اوليه خود يعني تئاتر باز مي گردد.

بيضايي سينما را بخش مهمي از جامعه برشمرد و بيان داشت: در اين فيلم مسائلي مطرح شده است كه مي تواند در تمام بخش هاي جامعه نيز رخ دهد، بنابراين محدوده اي فراتر از سينما در فيلم مورد توجه قرار گرفته است.

كارگردان فيلم «مسافران» در پاسخ به پرسش ديگري مبني بر فريب تماشاگر در فيلم، اظهار داشت: اصولا شيوه داستان گوي فيلم از جنس فريب اما فريب شرافتمدانه است و آغاز فيلم در حقيقت اواسط ماجرا را نقل مي كند و از چنين شيوه اي در برخي فيلم هاي ديگرم نيز بهره برده بودم.

وي ادامه داد:‌ پايان فيلم به معناي ويراني نيست، بلكه سه شخصيت اصل فيلم در پايان به فعاليتي هر چند در شرايط دوپاره مي پردازند، اما اميد هم به شكل نامحسوسي در آنان وجود دارد.

بيضايي درباره نحوه برخورد تماشاگران فيلم، گفت: به هر حال تماشاگران سلايق مختلفي دارند و هر يك فيلمي را مي پسندند.

اين فيلمساز درباره برخورد منفي منتقدان فيلم «وقتي همه خوابيم» نيز يادآور شد: منتقدان نيز همگي يك نوع برخورد ندارند و دسته اي از آنها برخورد منفي با فيلم داشتند، اما من براي منتقدان فيلم نمي سازم و فكر مي كنم مردم عادي برخورد بهتري با اين فيلم داشتند.

وي در پاسخ به سوال يكي ديگر از دانشجويان مبني بر استفاده از دانشجويان در فيلم هاي توليدي به جاي استفاده از بازيگران چهره گفت: در پاسخ به اين پرسش بايد بگويم كه بسياري از دانشجويان معمولا تجربه كافي براي بازي در فيلم هاي سينمايي را ندارند و از طرفي من نيز تنها به دنبال بازيگران چهره نبودم بلكه به دنبال بازيگري بودم كه براي نقش در نظر گرفته شده مناسب باشد.

بيضايي ساختار فيلم خود را شعرگونه عنوان كرد و گفت: جامعه ما، جامعه اي است كه شاعران بزرگي در آن زيستند و ساختار فيلم نيز برگرفته از قصه اي هزار و يك شبي است و از طرفي علاقه زيادي به تعزيه نيز دارم و معتقدم معنا و مفهوم ساختاري و نمايشي زيادي دارد.

شايان ذكر است، فيلم «وقتي همه خوابيم» ديشب در باشگاه دانشجويي دانشگاه تهران به نمايش دانشجويان درآمد./انتهاي پيام/