ببخشيد دستشويي کجاست؟!

 مي دانيد نمره تئاتر ايران در هنر جهاني چند است؟ با در نظر گرفتن امثال سمندريان، بيضايي، رفيعي، ناظرزاده كرماني كه از برجسته ترين اساتيد اين هنر و صاحب كرسي تدريس جهاني اند، واقعاً تكان دهنده است؛ در بارم كلي از 20 نمره تئاتر ايران 2- است! يعني تئاتر ايران در زير صفر، سير مي كند و مي توان به راحتي و  البته كاملاً منصفانه، عالمانه و مستند عالم هپروت و خيالات و وهم  را بر ان تطبيق داد.

جوانك هاي مكتب نرفته در همين فضاي، آنچنان ادعاهايي از خود صادر مي كنند كه بيا و ببين! بنده خدا يك تئاتر كار كرده و خدايي نكرده جايزه اي هم گرفته، آن وقت ديگر خدا را هم بنده نيست و جواب سلام آدم را هم نمي دهد!

دو تا متن خارجي را بي هيچ حساب و كتابي، قاطي مي كند، از ميزانس هم به اندازه جادو و جنبل و خرافي و شكلك درآورده هاي عجيب و غريب فهميده ياد گرفته و ..... ديگر هيچ!

 اين شد تئاتر ايراني! اصلاً يك چيز ديگر، اگر همين الان بساط تئاتر شهر و سنگلج و وحدت را جمع كنند و به اين جماعت كارگردان و هنرمند و .... بگويند بفرماييد برويد غاز بچرانيد، واقعاً چه اتفاقي مي افتد؟ مردم قيام مي كنند؟ كشور فلج مي شود؟ نه اتفاق خاصي نمي افتد و باور كنيد عموم مردم شايد اصلاً متوجه چنين چيزي هم نشوند و شايد خبر واقعه را هم نشنوند و نفهمند.

مي پرسيد چرا؟
خوب معلوم است تئاتري كه دغدغه مردم و مسايل آنها را ندارد و در عالم هپروت طفلان مكتب نديده و مومنان مسجد نرفته پديد آمد و قد بكشد به ويژه آنكه مدال افتخار را هم گردن آويز كرده باشد، همين مي شود.

بعضي وقت ها با ديدن اجراهاي اين گروه هاي نمايشي، اصلاً نمي فهم كه دارم چه چيزي را مي بينم.

اصلاً معلوم نيست كه اين به اصطلاح تئاتر، قصه اش چيست، ميزانس اش كدام است و چرا اين طوري است و اصلاً حرف حسابش چيست؟

 نه خواهش مي كنم! ديگر اين بازي با كلمات تكراري كه فرم مدرن و اجراي بديع و بازي با فرم و ساختار سيال و .... نمي تواند كسي را گول بزند يا كلا هاي تا سر زانو سر كسي بگذارد، دوستان احتمالاً بايد فكر چاره ديگر و حرف جديدتري باشند تاريخ مصرف اين لفاظي ها و تئوري هاي من درآوردي پوچ و باسمه اي گذاشته است.

پيش چشم بزرگان و اساتيد تئاتر و در حاليكه مسئولين فرهنگي در خواب خوش خرگوشي، خروپف مي فرمايند، اتفاقاتي در صحنه تئاتر ايران در حال وقوع است كه انسان را به كلي ناميد مي كند.

ميزانس و  حركت اين اجرا خيلي درهم و افسرده كننده است، كاش قبل از اينكه به كلي كار از كار بگذرد يك نفر سوت پايان اين مسابقه ابتذال و بي سوادي را به صدا درآورد!/انتهاي پيام/