باور كنيم پاسخ آيينه، سنگ نيست!

گروه فرهنگي: بيش از چهار ماه از تولد جدي گروه نقد فيلم و نوشتارهاي حوزه هنر و ادبيات در اين محفل مي گذرد از اوان امر مجموعه اين نقدها و نوشته ها كه تا كنون به بيش از يكصد مقاله، نقد، يادداشت، مصاحبه، معرفي اثر و ... مي رسد.

در عين حال كه خود را ملزم به رعايت حدود و موازين رسانه اي – به طور عامه – و خبرگزاري شبكه خبر دانشجو – به صورت خاص - مي دانسته و مي داند سعي كرده است از گوهر صراحت و صداقت و جويايي و پويايي تا سر حد امكان بهره مند گردد.

به همين دليل علي الاغلب اين مطالب توانسته در ايجاد فضاي خلاق نقادانه و توسعه فرهنگ تامل و بحث و جدال احسن موفق شود اين نكته به گواهي پيام هاي متني و نيز مباحثات حضوري خوانندگان به گواهي مي رسد.

در ادامه همين روند كه مطلوب ماست، 5 نوشته اي كه به حوي در نقد و تحليل متن، حواشي و عقبه انديشگي برخي تئاترهاي به اجرا درآمده در جشنواره تئاتر دانشجويي بود و ديروز منتشر شد نيز از همين موقعيت برخوردار شد؛ با اين تفاوت كه ستيهندگي و وجهه پر رنگ تر نقد و تحليل ها، جلوه اي منحصر به آن بخشيد. اگر از برخوردهاي ساده انديشانه اي كه معمولاً با اين نوشته ها از جانب برخي افراد صورت مي گيرد و صرفاً دست خط نوشته ها مد نظر است و نه مغز و مايه اش و بيش از آنكه به متن آن توجه شود به حواشي اش نگريسته مي شود و بيش از انكه فحوا و محتواي آن مد نظر قرار گيرد، الفاظ آن چشم را مي پوشاند.

بگذريم كه چندان هم قابل توجه نيستند، به نقطه اي مي رسيم كه اتفاقاً مقصد اصلي از ساخت و پرداخت چنين نوشته هايي را تشكيل مي دهد يعني ايجاد فضاي ديالوگ و تعامل و تعاطي افكار.

خوشحاليم كه مطالب ديروز تا همين الان بازخوردهاي فوق العاده اي را در پي داشته است. بازخوردهايي كه پيش از هر چيز نشان از موفقيت اين قلم در ايجاد فضاي پرسش و پاسخ و بحث و استدلال، به جاي فضاي رخوت و نخوت و خنثي گري و ميكس و مونتاژي معمول رسانه هاي مختلف كشور است. فضايي كه در آن سعي مي كنند جوري حركت كنند كه نه به كسي و نه به چيزي بر نخورد و اصلاً انگار نه انگار كه اتفاقي افتاده!

اما از جمله اين پيامدها، بحث جانانه اي بود كه در ساعت پاياني ديشب و ساعات اوليه بامداد با حضور جمعي از هنرمندان و از آن جمله يك كارگردان محترم تلويزيون، يك كارگردان محترم انيميشن و يك نويسنده كار كشته ادبيات و شعر و البته با حضور نويسندگان مطالب چند گانه «متن و حواشي جشنواره تئاتر دانشگاهي» پديد آمد.

گفت و گويي چند ساعته كه در آن هر يك از افراد با بياني مستدل، صريح و البته منطق مدار و دلسوزانه، به نقد و بررسي موضعي كه در آن نوشته ها از آن جهت به اين مقوله نگريسته شده بود، پرداختند.

ماحصل اين جلسه كه در آينده به صورت مشروح و در چند بخش به حضور خوانندگان محترم تقديم خواهد شد، ضمن نقد برخي ديدگاه هاي مطرح شده در آن مطالب و طرح چند سئوال در تنقيح بهتر مباحث، تاييد جريان كلي مورد اشاره در آن و البته نقد جدي بر فضاي دانشگاهي و آكادميك و نوع پرورش هنر جويان عرصه هاي مختلف هنري و از جمله تئاتر بود.

همانطور كه پيشتر اشاره شد، فارغ از اينكه نتيجه و خروجي اين بحث ها چه باشد، همين فضاي گفتمان و پرسمان و و تعاطي افكار، بسيار مبارك و بستودني و البته لازم و ضروري است كه بايد براي هرچه پر بار تر شدن آن كوشيد.

بي ترديد ادامه حيات نوشتاري گروه ادب و هنر در حوزه هاي مختلف، منوط به وجود همين فضاي پر شور و پر تكاپو و البته با پشتوانه انديشگي و فكري غني و نيز حضور جدي اهالي نظر و خبرگان امر است تا قدر و قيمت قلمي كه خداوند بدان قسم ياد كرده هرچه بيشتر و بهتر سنجيده و شناخته شود نه اينكه در عبار راحت طلبي ها و محافظه كاري هاي معمول و مالوف اين زمان و زمانه محو گردد و ما بر آنيم كه با توكل بر خدا و قلم اين روند را با قدرت و قوت ادامه دهيم.

ما زنده به آنيم آرام نگيريم... موجيم كه آسودگي ما عدم ماست و بالاخره اينكه؛ بي حرمتي به ساحت خوبان قشنگ نيست باور كنيم پاسخ آيينه، سنگ نيست. بعنونك الملك الاعلي.