زير گذر اين روزهاي ناب

يك سوم از ماه خدا گذشت! نه! قرار نيست زنجموره راه بياندازيم يا از همان دست تعارفات كه افتد و داني محض خالي نبودن عريضه، تدارك ببنيم.

مي خواهيم با نوعي واقع بيني و حقيقت گرايي به اين غفلت فراگير و مسري فروبسته نقبي بزنيم و در چند و چون آن درنگي نماييم، آنچنان كه بايد و شايد ...... شايد براي لحظه‌اي به اين پاسخ «جان»ي دست يابيم كه براستي چه بايد كرد؟!

واقعيت اين است كه نمي توان چيزي به اسم اسلام مقطعي را تجويز كرد و بدان دل بست و از آن توقع معجزه داشت.

نمي شود در تمام طول سال نه قرآن خواند و نه حديث شنيد و مهم تر و بهتر و اصلي تر از آن اينكه نه به فكر بود و نه ذكري داشت و فارغ از رسم و آيين، به كارهاي ديگري جز آنچه آمد، مشغول شد و بر ايمان خود لرزيد و نه از رشحه‌هاي اعتقادي چيزي ديد و ..... و آن وقت سر ماه رمضان و با يك روزه داري خالي متوقع بود كه پرده‌هاي حجاب از جلو چشم دور شود و انسان به مقام رضا و كشف و شهود برسد!

نه! متاسفانه يا خوشبختانه از اين خبرها نيست.

اين راه سالك مي طلبد و سالك را سلوك بايد. اين رسيدن نتيجه تلاش و مجاهده است و اين مجاهده راه و رسمي دارد و آيين و دين براي همين آمده است تا ما را چراغي باشد فرا راهي كه در پيش داريم.

نمي شود مال مشتبه خورد و در كلام بي مبالاتي كرد و عبادت را سبك شمرد و .... اما توقع داشت كه از بهره هاي معنوي و عرفاني رمضان هم چيزي به چنته آورد.

واقع و حقيقت آن است كه براي فراتر رفتن از لب فروبستگي خالي و رسيدن به وراي چنين موضع و موقفي، راهي جز سلوك نيست.

شايد بهترين و زيباترين و رساترين تعبير در اين وادي همان عبارت معصوم (ع) باشد كه روزه داري براي همه اعضاء و جوارح است، روزه شكم، نخوردن و نياشاميدن، روزه گوش، نشنيدن آنچه نبايد و لب نگفتن همان و پا و دست و ديده و دل و ... .

آري برادر! روزه سلوكي است وراي پندارهاي قشري و سطحي مردمكان اين روزگار بي روزن.

باشد كه عنايت حق و حركت دل جنبش جان‌هاي ما، به موجبات اين هيئت گرفتن و قامت بستن معنوي و عرفاني را براي ما نيز فراهم آورد.

ايدون باد!

محمدرضا محقق