من تسبيح فروشم آقا!؟

عمده نيست کارم

من دانه دانه فروشم آقا

بازاري ها مي گويند

تسبيح هايم قشنگ نيست

برقي ندارد

کمتر سوغات مي خرند مردم از من

شاه مقصود اصل ندارم در بساطم

گفتم ام به آنها

کم يا زياد

تسبيح هميشه است

زشت يا زيبا

روزي پيش خداست

بي مشتريم نيستم

مثل خودم زياد دارم خريدار آقا

گرچه تسبيح هايم نيست شاه مقصود

کم و بيش فروش مي رود روزي چند دانه

بهايش کم است

ولي براي من بس است آقا

چند وقت است

گندم نذر کبوترهايت کردم

پولم کم است،

ولي هديه است آقا

مي دانم نداري نياز

دلم خوش است خمس مي دهم  آفا

گرم و سرد من جاي دارم کنارت

بي مغازه ام

از ماليات معافم

گر راضي نيستي

يک لحظه نمي مانم اينجا آقا

هان !اخم کردي

حرف بدي نگفتم آقا

شوخي کردم

من جايي ديگر ندارم آقا

خوب يا بدم

روزي خور باب صحن و سراي توهم

خانه ات ماشا‌ء ا... بزرگ است

يک درب خانه ات

براي کاسبي ما، بس است آقا

با اينهمه مهمان و نيازمند

سرت را به درد آوردم

بخشش باشد آقا

تنها بودم ، درد دل کردم

گفتم چه کسي بهتر ازشما؛ امام رضا

حالا ديگر ساکتم مي شوم

مشتري ها فکر مي کنند ديوانه ام آقا

ادامه باشد براي يک نيمه  شب ديگر

اگر دور ور بساطم شلوغ نبود آقا

مهدي جهانتيغي