پيام حسين پارسايي به ششمين همايش سراسري آئين‌هاي عاشورايي

به گزارش گروه فرهنگي «شبکه خبر دانشجو»، متن کامل اين پيام بدين شرح است:

بيرق‌ها در بادند و جمعيت سياه‌پوش در هياهو، اين حسين کيست، که عالم همه ديوانه او، مرثيه‌خوان مي‌خواند و دست‌ها رو به سوي آسمان بالا مي‌روند، ميعادگاه دست‌ها و سينه‌هاست و آسمان گويي چهره از سيلي زمانه سرخ کرده است، گوي شعله‌ور غرق در خون و چشم‌ها همه گريان، عصر است؛ روز دهم و زمين و آسمان ناله سر داده‌اند، اين او نبود که پيامبر او را ز خود خواند و خود را ز او؟ و اين او نبود که فرياد «هل من ينصرني»‌اش در زمين و آسمان طنين افکند؟

ميدان را غبار گرفته، اسب‌ها سم‌کوبان و آشفته‌يال، بي‌سوار مي‌گذرند و ذهن تاريخ مغشوش است، گويي دوباره عاشوراست که «کل يوما عاشورا و کل ارض کربلا» شبيه‌خوان کهنسال بر خاک يله داده‌ است؛ نخل‌ها بر شانه‌ خسته، خيل سياه‌پوش مي‌چرخند و دمام‌ها در پي کاروان اشتران صيحه سرداده‌اند، همايش آيين هاي عاشورايي ششمين سالگرد خويش را تجربه مي‌کند و 6 سال به ياد حسين بودن موهبتي است، آقا بطلب ما را! که کربلاي تو آرزوي ماست، يا حسين!»/انتهاي پيام/