شاه حسيني: توجه به مقطع زماني موجود در فيلم هاي آخرالزماني ديني اهميت دارد

به گزارش خبرنگار فرهنگي «شبكه خبر دانشجو»، مجيد شاه حسيني، پژوهشگر سينما و استاد دانشگاه عصر ديروز در جلسه بررسي فيلم هاي آخرالزماني ديني در فرهنگسراي رسانه اظهار داشت: هر ديني اگر بخواهد به عنوان يک تفکر پويا ميان پيروانش و در سطح عالم مطرح شود ناگزير به معرفي يک آرمان شهر است.

وي در ادامه افزود: حتي اگر واژه ايدئولوژي را به جاي دين به کار ببريم، حتي يک ايدئولوژي هم نيازمند يک آرمان شهر و مدينه فاضله است و در واقع يک ايدئولوژي مي گويد هرچه قدر به دستورات من عمل کنيد به فلان نقطه روشن از فرجام دنيوي خواهيد رسيد.

اين استاد دانشگاه ادامه داد: به همين علت است که حتي کمومنيسم و ليبرال دموکراسي نيز مجبور به معرفي آرمان شهر مي شوند، به عنوان مثال ليبرال دموکراسي مدينه فاضله هاي مختلفي را تعريف کرده است.

شاه حسيني تاکييد کرد: من در اينجا قصد دارم به شان فکري انسان و اينکه مي گويد مثلا انتهاي ايده و فکري که دارم به کجا خواهد رسيد، بپردازم و طبعا اديان نيز چنين فرجامي را در خود جاي داده اند.

وي در ادامه با بيان اين مطلب که پيروان اديان مختلف از جمله آيين بودا و اديان ابراهيمي هر کدام به نوعي فرجامي را در خود تعريف مي کنند، گفت: نکته جالب آن است که همه اين اديان قبل از قيامت کبري از قيامتي صغري که در همين دنيا اتفاق مي افتد، صحبت مي کنند.

اين پژوهشگر ادامه داد: در فرجام دنيا گويا قرار است فضاي نتيجه گيري براي عالم پديد آيد و در همين اديان فصل نتيجه گيري براي عالم از هزار سال تا هزاران سال قيد شده است.

شاه حسيني در ادامه با بيان اين مطلب که عالم در زايماني متولد شده و پس از آن در اين دنيا شاهد فرجام توصيف شده توسط اديان ابراهيمي هستيم، گفت: اگر از زايمان علم صحبت مي کنيم به طبع هر زايمان دردي دارد و اين درد مقدمه زايمان است پس مي توان گفت اين مسئله مقدمه اين فيلم هاست.

وي تصريح کرد: اين درد، انسان و عالم را مثل رحمي در بر گرفته است و هر دو دردي را تحمل مي کنند تا به حيات ديگر برسند و بهشت زميني براي دسته اي و دوزخ زميني براي دسته و گروه ديگري محقق مي شود و در اين باره آيات و روايات بسياري وجود دارد.

اين پژوهشگر سينما در ادامه با اشاره به مستند 27 قسمتي «پايان دوران» که چند سال پيش از شبکه اول سيما نمايش داده شد، گفت: در اين مستند به مسائلي از جمله رويکرد اديان ابراهيمي به آخرالزمان و... اشاره مي شود و براي آگاهي از اين موضوع منبع خوبي است.

شاه حسيني افزود: بايد توجه داشت فيلم هايي که آخر الزمان ديني را توصيف مي کنند چه مقطع زماني را پوشش مي دهند و به عنوان مثال در برخي از اين فيلم هاي آخرالزماني از 10 تا 15 سال آينده، يا از قرن بعدي و يا حتي از يک هزاره پس از آن صحبت مي شود.

وي تاکيد کرد: برخي از اين پيش گويي ها برد کوتاهي داشته اند مثلا گفته اند در پايان سال، آخرالزمان اتفاق مي افتد اما با وجود رخ ندادن حادثه به دليل آنکه نگاهي ديني پشت آن بوده است در ميان مخاطبانشان چنين قلمداد مي شود که مشيت خدا بر محقق شدن اين امر نبوده است.

اين استاد دانشگاه در ادامه با نمايش اجمالي فيلم «ويژن» محصول سال 2009 کشور آلمان که داستان قديسه گمنام آلماني به نام هيلدگارد است، گفت: داستان اين فيلم در آخرين روز سال 999 ميلادي است سالي که فرداي آن جهان وارد سال 1000 ميلادي مي شود.

شاه حسيني اظهار داشت: در فيلم فوق کشيش ها در کليسا مومنين و مردم را به توبه فرا مي خوانند؛ چرا که معتقدند فردا جهاني نيست و صبحي وجود نخواهد داشت اما اين ميان وقتي همه عبادت کنندگان از فرط خستگي عبادت شب گذشته به خواب مي روند صبح روز بعد دختر بچه اي از ميان جمع اولين شخصي است که صبح را مي بيند و بعد از او يک پسرچه، که اين دختر بعدها همان قديسه فيلم مي شود.

وي در ادامه در خصوص شخصيت هيلدگارد گفت: نکته جالب در مورد اين شخصيت آن است که او اولين کسي است که بطلان پيشگويي هايي که در مورد روز بعد شده بود را حس مي کند اما وقتي فردا مي شود او يک لحظه به خود شک راه نداده و با ايمان تر مي شود و تا سر حد يک قديسه پيش مي رود که در اين امر مي توان تفاوت نگاه ديني و اسطوره اي را مشاهده کرد.

اين پژوهشگر سينما در ادامه گفت: با توجه به اينکه مسيحيت بارها آخرالزمان را پيش بيني کرده است و با وجود اينكه پيش گويي هايش محقق نشده است اما دست بردار نبوده و پيش گويي هايي جهت گير و مداوم تنها حس انتظار محور بودن را بيشتر از قبل ميان مخاطبين تقويت کرده است.

شاه حسيني در ادامه با نمايش اجمالي فيلم «سيزدهمين روز» که سال گذشته در جشنواره کن اكران شده بود، گفت: داستان اين فيلم در مورد کودکان دهکده فاطيما در پرتقال و ديدار آنها با بانويي است که از آينده به آنها خبر مي دهد و يکي از اين سه کودک همان مادر ترزا و قديسه اي بود که چند سال پيش فوت کرد.

وي افزود: در اين فيلم بانو از وقوع جنگ و بيماري در جهان به کوکان خبر مي دهد و اينکه دو نفر از بچه ها زودتر از ديگري خواهند مرد و نفر سوم که بزرگترين بچه است موظف است تا اين وقايع را براي بيدار شدن ديگران به آنها بگويد.

اين استاد دانشگاه در ادامه با نمايش بخش هايي از يک مستند آخرالزماني گفت: در چنين برنامه هايي هرکدام از وقايع بشر و اختراعات بشري به عنوان يکي از پيشگويي هاي محق شده آخرالزماني قلمداد مي شوند و وقتي انسان بدون پيش زمينه چنين مستندهايي را مي بيند ابتدا تصور مي کند که موضوع فيلم اقتصادي يا سياسي است در حالي که قالب چنين مستندهايي فقط دين و مسائل مربوط به آن است.

شاه حسيني در پايان ضمن پاسخ به سوالات حضار از ادامه نشست ها با موضوع آخرالزمان در فرهنگسراي رسانه خبر داد.

لازم به ذكر است، برنامه فوق با مشارکت کانون انديشه جوان برگزار شد./انتهاي پيام/