کد خبر:۶۶۶۷۱۹
هادی بهروز:
شباهت کاراکترهای «لاتاری» و «ماجرای نیمرزو» تعمدی نبود!
هادی بهروز فیلمبردار «لاتاری» به کارگردانی محمدحسین مهدویان میگوید رضایت مردم از هر جایزهای در جشنوارههای سینمایی مهمتر است.
به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، هادی بهروز فیلمبردار فیلم سینمایی «لاتاری» به کارگردانی محمدحسین مهدویان که در سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر حضور دارد با اشاره به اینکه سبک فیلمبرداری این فیلم مانند آثار قبلی محمدحسین مهدویان است، بیان کرد: کسانی که کار فیلمبرداری میکنند میدانند که در کار با دوربین روی دست و با لنز ۲۰۰ در عمق میدان کم، کنترل فوکوس و کنترل دوربین در آن وضعیت چقدر سخت است و به همین دلیل فیلمبرداری این فیلم از ۲ اثر پیشین مهدویان سختتر بود، ولی تجربه خوبی را برای من رقم زد.
وی با اشاره به فیلمبرداری مستندگونه این اثر اظهار کرد: من قبول دارم که مقداری از فیلمبرداری این اثر شبیه آثار مستند شده است آنهم به این دلیل است که مهدویان دوست دارد این فضای مستندگونه را در آثارش داشته باشد البته منطقی پشت این وضعیت وجود دارد برای مثال وقتی با دوربین روی دست و لنز تله کار میکنیم و از اتفاقات صحنه دور هستیم از سوژه فاصله میگیریم تا مخاطبان متوجه دوربین نشوند.
بهروز درباره استفاده دوربین روی دست در «لاتاری» عنوان کرد: در حال حاضر بسیاری از فیلمهای اجتماعی با دوربین روی پایه فیلمبرداری میشوند، ولی ما فعلا تصمیم داریم به همین شکل کار کنیم. هرچند دوربین روی دست ایرادهایی دارد و فیلمبرداری و کنترل دوربین مشکل است، ولی این نوع فیلمبرداری انتخاب ما است و ضرورتش را خودمان تعیین میکنیم.
وی اضافه کرد: در این اثر جدا از اینکه همان سبک و همان نوع فیلمبرداری را آوردیم کاری کردیم که تصویرمان به لحاظ بافت از دیجیتال دور باشد تا مخاطب احساس کند با نگاتیو ساخته شده است، زیرا این نوع کار را تجربه کرده و بلد بودیم و از آن نتیجه هم گرفته بودیم.
فیلمبردار «ماجرای نیمروز» ادامه داد: رابطه من و مهدویان تنها یک رابطه فیلمبردار و کارگردان نیست، ما بیرون از این وضعیت کاری خیلی با هم دوست هستیم و رابطه خانوادگی داریم بنابراین درباره همه فیلمنامهها از زمان شکل گیری ایده با هم صحبت میکنیم برهمین اساس بیشتر از اینکه یک فیلمبردار باشم به فکر و ذهن او نزدیک هستم و این امر باعث میشود یک سری تصمیمات این چنینی برای شکل و سبک آثار بگیریم و اگر تکرار این روش فیلمبرداری یک ایراد است این ایراد به هر دوی ما برمی گردد. ضمن اینکه بخشی از «لاتاری» با سرعت زیاد فیلمبرداری و همین امر باعث شد من به عنوان فیلمبردار یک جاهایی نتوانم آنچه را که لازم است به تصویر بکشم هرچند معتقدم این موضوع به فیلم صدمه نزده است، ولی میشد خیلی بهتر به کار بپردازیم با این وجود به نظرم خروجی ما قابل قبول است.
وی درباره موضوع این اثر که باعث شد انتقادهایی به آن وارد شود و حتی در نامزدیهای جشنواره هم دیده نشود، گفت: برخی افراد حساسیتهای بی دلیل برای این فیلم ایجاد کردند که تامل برانگیز است. ما یک سوژه جذاب و البته مهم را به فیلم تبدیل کردیم و در آن نشان دادیم که یک پسری به دوبی میرود و انتقام عشق از دست رفته اش را میگیرد.
بهروز درباره شباهت کاراکترهای «لاتاری» به کاراکترهای «ماجرای نیمرزو» اظهار کرد: در نشست خبری این فیلم سوالاتی درباره این موضوع میشد که شخصیتهای این فیلم شبیه شخصیتهای دیگر آثار این کارگردان است. به هر حال هرکسی میتواند هر برداشتی را که دوست دارد از فیلم داشته باشد شاید همین شخصیتها در آثار بعدی مهدویان هم حضور داشته باشند، اما اینگونه نبود که ما به صورت تعمدی این حس را در مخاطب ایجاد کنیم و اصرار به این کار داشته باشیم.
وی در پایان گفت: ما میخواستیم برای مخاطب یک فیلم جذاب و دوست داشتنی بسازیم البته ما در آثار قبلی هم این موضوع را لحاظ کرده بودیم، ولی در این فیلم تلاشمان را دوچندان کردیم و دوست داشتیم شروع آن از فجر باشد و به نظر من ارزشش را داشت، چون به نظرم رضایت مخاطب بسیار مهمتر از اتفاقاتی مثل کسب جایزه از جشنواره است. برای ما مهم است که «لاتاری» به خوبی دیده شود و مردم آن را دوست داشته باشند.
وی با اشاره به فیلمبرداری مستندگونه این اثر اظهار کرد: من قبول دارم که مقداری از فیلمبرداری این اثر شبیه آثار مستند شده است آنهم به این دلیل است که مهدویان دوست دارد این فضای مستندگونه را در آثارش داشته باشد البته منطقی پشت این وضعیت وجود دارد برای مثال وقتی با دوربین روی دست و لنز تله کار میکنیم و از اتفاقات صحنه دور هستیم از سوژه فاصله میگیریم تا مخاطبان متوجه دوربین نشوند.
بهروز درباره استفاده دوربین روی دست در «لاتاری» عنوان کرد: در حال حاضر بسیاری از فیلمهای اجتماعی با دوربین روی پایه فیلمبرداری میشوند، ولی ما فعلا تصمیم داریم به همین شکل کار کنیم. هرچند دوربین روی دست ایرادهایی دارد و فیلمبرداری و کنترل دوربین مشکل است، ولی این نوع فیلمبرداری انتخاب ما است و ضرورتش را خودمان تعیین میکنیم.
وی اضافه کرد: در این اثر جدا از اینکه همان سبک و همان نوع فیلمبرداری را آوردیم کاری کردیم که تصویرمان به لحاظ بافت از دیجیتال دور باشد تا مخاطب احساس کند با نگاتیو ساخته شده است، زیرا این نوع کار را تجربه کرده و بلد بودیم و از آن نتیجه هم گرفته بودیم.
فیلمبردار «ماجرای نیمروز» ادامه داد: رابطه من و مهدویان تنها یک رابطه فیلمبردار و کارگردان نیست، ما بیرون از این وضعیت کاری خیلی با هم دوست هستیم و رابطه خانوادگی داریم بنابراین درباره همه فیلمنامهها از زمان شکل گیری ایده با هم صحبت میکنیم برهمین اساس بیشتر از اینکه یک فیلمبردار باشم به فکر و ذهن او نزدیک هستم و این امر باعث میشود یک سری تصمیمات این چنینی برای شکل و سبک آثار بگیریم و اگر تکرار این روش فیلمبرداری یک ایراد است این ایراد به هر دوی ما برمی گردد. ضمن اینکه بخشی از «لاتاری» با سرعت زیاد فیلمبرداری و همین امر باعث شد من به عنوان فیلمبردار یک جاهایی نتوانم آنچه را که لازم است به تصویر بکشم هرچند معتقدم این موضوع به فیلم صدمه نزده است، ولی میشد خیلی بهتر به کار بپردازیم با این وجود به نظرم خروجی ما قابل قبول است.
وی درباره موضوع این اثر که باعث شد انتقادهایی به آن وارد شود و حتی در نامزدیهای جشنواره هم دیده نشود، گفت: برخی افراد حساسیتهای بی دلیل برای این فیلم ایجاد کردند که تامل برانگیز است. ما یک سوژه جذاب و البته مهم را به فیلم تبدیل کردیم و در آن نشان دادیم که یک پسری به دوبی میرود و انتقام عشق از دست رفته اش را میگیرد.
بهروز درباره شباهت کاراکترهای «لاتاری» به کاراکترهای «ماجرای نیمرزو» اظهار کرد: در نشست خبری این فیلم سوالاتی درباره این موضوع میشد که شخصیتهای این فیلم شبیه شخصیتهای دیگر آثار این کارگردان است. به هر حال هرکسی میتواند هر برداشتی را که دوست دارد از فیلم داشته باشد شاید همین شخصیتها در آثار بعدی مهدویان هم حضور داشته باشند، اما اینگونه نبود که ما به صورت تعمدی این حس را در مخاطب ایجاد کنیم و اصرار به این کار داشته باشیم.
وی در پایان گفت: ما میخواستیم برای مخاطب یک فیلم جذاب و دوست داشتنی بسازیم البته ما در آثار قبلی هم این موضوع را لحاظ کرده بودیم، ولی در این فیلم تلاشمان را دوچندان کردیم و دوست داشتیم شروع آن از فجر باشد و به نظر من ارزشش را داشت، چون به نظرم رضایت مخاطب بسیار مهمتر از اتفاقاتی مثل کسب جایزه از جشنواره است. برای ما مهم است که «لاتاری» به خوبی دیده شود و مردم آن را دوست داشته باشند.
منبع: مهر
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰