وداع با اسلحه اینترنتی!

گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو؛ فیلم «قتل آنلاین»، به حوادث مربوط به دوستی‌های اینترنتی و جنایت می‌پردازد. شهاب (حمید گودرزی) با لیلا (الناز شاکردوست) در اینترنت آشنا می‌شود. لیلا، دختر سرهنگ آگاهی (جمشید هاشم پور) است و ازدواج آن‌ها سرمی‌گیرد. شب عروسی شهاب و لیلا، یکی از دوستان چت‌روم «این گروه خشن» کشته می‌شود. پدر لیلا، انگیزه کافی دارد تا پرونده را که یکی از مظنونان آن دامادش است، پیگیری کند و به‌همین‌منظور، دخترش را از شوهرش برحذر می‌دارد و در تلاش برای کشف قاتل برمی‌آید؛ اما گزینه بعد، دخترخاله شهاب است و به همین ترتیب، قتل‌ها ادامه می‌یابد؛ بدون اینکه پلیس سرنخی از قضایا به‌دست آورد. قاتل که چندگامی از پلیس جلوتر است، به قتل دیگر اعضای این گروه خشن دست می‌زند و هنگام تلاش برای کشتن شهاب و آزار همسرش، پلیس به هویت او دست پیدا می‌کند و....
این فیلم از آنجا که در زمان ساختش – و چه بسا اکنون- سراغ یکی از سوژه‌های روز اجتماعی رفته، اثری تحسین‌برانگیز است و نشان می‌دهد سازندگان آن نسبت به این موضوع نگاه ویژه‌ای داشته‌اند؛ ولی فراموش نشود که گاهی این غلبه تکنولوژی بر دیگر شئون به‌شدت از کار بیرون زده و بیننده از این میزان استفاده از تکنولوژی تعجب خواهد کرد. با این حال پرداختن به آسیبی حول مسئله اینترنت و فضای مجازی آن هم ۱۲ سال پیش از این نشان می‌دهد که در آن روزگار این مسئله به‌شدت خطری جدی محسوب می‌شده است. مسئله دیگری که در این فیلم به چشم می‌آید، عدم وجود ارتباط میان جامعه سنتی با تکنولوژی است که نماد مدرنیته تلقی می‌شود. این مسئله که شاید ناخودآگاه در بستر فیلم قرار گرفته است، رابطه جامعه ایرانی با پیشرفت‌های تکنولوژیک و به طور کلی زندگی مدرن را کاریکاتوریزه نشان می‌دهد.
تریلر بودن و قرار گرفتن «قتل آنلاین» در ژانر جنایی‌معمایی و حتی وحشت، موضوعی است که در سینما و پیش‌تر از آن در ادبیات جای خالی آن به شدت محسوس بوده و مخاطبان اغلب با فیلم‌های رئالیستی روبه‌رو بوده و هستند که اغلب نیز به شکل افراطی به موضوعات اجتماعی می‌پردازند و گاه به سبب یکدست بودن و یا غلبه یک ژانر، جذابیت داستانی خاصی برای تماشاچی ندارند. در این فیلم تماشاگر سینما با مجموعه‌ای از جنایت‌ها و اتفاقات پرکشش روبه‌رو است و تعلیقی که در رویداد‌های اثر قرار گرفته، بیننده را تا انتهای اثر با خود همراه می‌کند. پرداخت داستان در فضای ژانری متفاوت با رویه عمومی فیلم ها، نه تنها در زمان تولید این فیلم که شاید اکنون و به واسطه پخش از آی فیلم نیز یکی از نقاط قوت این اثر محسوب می‌شود و نیاز سینما به چنین آثاری را بر تولیدکنندگان آثار تصویری روشن کند.
از دیگر سو، جسارت فیلمساز برای پاگذاشتن در چنین موقعیتی قابل تامل است. فراموش نکنیم که آثار پلیسی‌معمایی ضعیف در سینما و تلویزیون ایران موجب می‌شود بیننده ایرانی نسبت به چنین آثاری بی‌اعتماد شود، اما در این اثر مسعود آب‌پرور کوشش داشته تا اثری جذاب با وجود رعایت ساختار‌های سینمایی به نمایش بگذارد و به بیننده ارائه کند.
اگر از برخی نقاط ضعف دیگر فیلم نظیر برخی بازی‌های باورناپذیر و یا بی‌منطق بودن بعضی رویداد‌ها در بستر فیلمنامه که بلای دامنگیر خیلی از فیلم‌های ایرانی است، چشم بپوشیم، یک نکته قابل توجه در «قتل آنلاین» این است که به نظر می‌رسد در این فیلم در نظر بوده تا نگاه مثبتی به فضای مجازی نشان داده نشود، ولی با این حال همین‌که کارگردان و نویسنده و مجموعه تیم تولید‌کننده سراغ سوژه اینترنت و فضای مجازی و جرائم با استفاده اینترنت و عوارض منفی حضور بدون آگاهی در این فضا رفته‌اند، نشان‌دهنده عمق توجه آن‌ها به این مقوله بوده است. مقوله‌ای که یا نسبت به آن توجهی نمی‌شود یا برخورد‌های سلبی بدون روشنگری با آن شده و اگر این فیلم را در بستر زمانی خود (سال ۱۳۸۴) ببینیم این نگاه را تحسین می‌کنیم.
در جشنواره سی و ششم فجر که هنوز تنور نقد‌ها بر فیلم‌های آن داغ است نیز اثری در خصوص فضای مجازی و تاثیر آن بر کنش فردی و اجتماعی کاربران آن اکران شد که سویه دیگری از موضوع را با توجه به مقتضیات روز جامعه نشان می‌داد و شاید تماشای «قتل آنلاین» از آی فیلم، امکان مقایسه کیفی بین دو فیلم با مضمون‌هایی نه عینا منطبق بر هم بلکه نزدیک را فراهم آورد.
فیلم سینمایی «قتل آنلاین» ساخته مسعود آب‌پرور را کمال‌الدین طباطبایی تهیه کرده و نادر وحید فیلمنامه آن را نوشته است. همچنین حمید گودرزی، شهاب حسینی، جمشید هاشم‌پور، الناز شاکردوست، غلامحسین لطفی، میرمحمد تجدد، یکتا ناصر، شهره سلطانی و علیرضا نجف‌زاده در آن ایفای نقش کرده‌اند.