فراستي: گام نخست در نشان دادن وضعيت ندارها به جامعه مستندسازي از آنهاست

به گزارش خبرنگار فرهنگي «شبکه خبر دانشجو»، مسعود فراستي عصر ديروز در مراسم رونمايي از پوستر فراخوان توليد تصويري ولي نعمتان در سالن کوثر دفتر جنبش عدالت خواه دانشجويي در پاسخ به سوالي مبني بر اينکه چگونه مي توان وضعيت انسان هاي ندار را به لحاظ رسانه اي به تصوير کشيد، اظهار داشت: اولين قدم در خصوص اين موضوع در عرصه تصوير، مستندسازي از آنهاست.

وي در ادامه با اشاره به آثار شهيد آويني و شيوه مستندسازي وي در اين خصوص  گفت: بايد در حيطه تصوير به شيوه آويني کار کنيم؛ يعني از لحاظ روحي آماده شده و تصوير گرفتن و دست به دوربين بودن را خوب بياموزيم.

اين منتقد عرصه سينما و تلويزيون در ادامه اظهار داشت: بايد مستندسازي عملي و نظري را ياد بگيريم؛ چرا كه يک تصوير مي تواند از بسياري مديوم هاي ديگر اثرگذارتر باشد.

فراستي تصريح کرد: نگاه اعتقادي در کار مستند اصل به حساب مي آيد، اما کافي نيست، لذا ما بايد پديده و سوژه را بشناسيم و بر شرايط بد فائق آييم؛ يعني علاوه بر بحث يادگيري کار با دوربين فيلم برداري، تفکيک و شناسايي سوژه نيز اهميت دارد و به بيان ديگر بايد سوژه مسئله ما شود.

وي افزود: اگر سوژه مسئله ما شود و به آن بپردازيم، اما دوربين به منزله جسم بي جان تلقي شود، کار باز هم بي نتيجه مي ماند، بنابراين بايد با تجربه هاي ديگران سهيم شده و به چيزي برسيم که آرام آرام به آن مهر هويتي بخورد؛ كه مي توان تصويرهاي جمعي روايت فتح را از جمله کارهاي باهويت و معنادار تلقي کرد.

اين منتقد در ادامه با بيان اين مطلب که سوژه حتما بايد مسئله مستندساز باشد، گفت: بايد سوژه مسئله يک مستندساز باشد؛ چون در غير اين صورت از کار نتيجه نمي گيرد.

فراستي در ادامه در پاسخ به سوالي مبني بر اينکه آيا رفتار و زندگي و احساس  شخصي که دوربين دستش است يا مي خواهد بنويسد، تاثيرگذار است، گفت: در سينما بلافاصله راست و دروغ منعکس مي شود و ما وقتي به چيزي اعتقاد نداشته باشيم، کارمان خوب از آب در نمي آيد، بنابراين بايد تمام آموخته هاي خود را در هر مديوم، خصوصا مديوم تصوير بيان كنيم.

وي تاکيد کرد: بسياري فيلم مي سازند تا با خود مواجه نشوند و اساسا از خود فرار مي کنند، اما لحظه اي که تصميم مي گيرند تا با خودشان مواجه شوند ديگر بايد بسياري از چيزها از جمله فيلم ساختن درست را ياد بگيرند.

اين منتقد عرصه سينما و تلويزيون در ادامه با بيان اين مطلب که شعار دادن در فيلم هايي با موضوع فقر و نداري، تاثيري ندارد، بنابراين بايد ياد گرفت و فيلم ساخت، گفت: اول بايد فقر مسئله ما باشد و بعد روي آن کار شده و به مخاطب عرضه شود.

فراستي بيان داشت: فيلم هاي ما بايد داراي مخاطب خاص و عام باشد؛ البته مخاطبان خاص بخشي از مخاطبان عام هستند و از سياره ديگري نيامده اند، بنابراين فيلمي که مي سازيم مي تواند دنياي ما را به مخاطب منتقل کند.

وي تصريح كرد: بايد فيلم را به گونه اي ساخت که باور فيلمساز به مخاطب منتقل شود./انتهاي پيام/