در افق اين حماسه عاشقانه و سترگ

و به راستي عاشورا در ساحت‌هاي مختلف و متنوعش، استثنايي و تكان دهنده است و اين منبع غني و سرشار، ميدان وسيع و پرحاصلي است براي آنان كه با سوز و سوداي حسيني و مسلح به غناي بصري و فهم سينمايي، به بازپردازش تجربيات خود از اين امر قدسي مي پردازند.

وجوه دراماتيك حادثه عاشورا را تنها در افق اين حماسه عاشقانه و سترگ مي توان رديابي كرد.

شخصيت هاي برجسته اي كه در اين واقعه تمام همت خود را براي به بار نشاندن تصويري روشن و ماندني از اوج گيري وجوه ايماني – انساني خويش به كار بستند، هر يك گنجينه اي از زيبايي هاي هنرمندانه اند.

شهادت كه به گفته پير جماران، هنر مردان خداست، آخرين تصويرپردازي اين دردانه هاي وجود است كه پايان بندي سبز و سرخ را براي روايت فتح خويش انتخاب كردند.

در طول تاريخ، آنچه ماحصل تلاش و تدقيق مورخان بوده، در چالشي قابل تامل با آنچه عارفان و شاعران و صاحبان طريقت و ديگر علما در نشئه ها و نحله هاي فكري و قالب هاي انديشگي ديگر پيموده و نموده اند، مصافي طولاني و گاه فرساينده پديد آورده است.

واقعه عاشورا هم با تمام مختصات و منوياتش و از جمله در ساحت وجوه دراماتيكش، از اين مقوله مستثني نبوده، بلكه بيش و پيش از هر واقعه ديگري در طول تاريخ – حداقل تاريخ شيعه – آماج اين كشاكش ها و كنش ها بوده است.

نگاه مورخ و تدقيق زماني و جغرافيايي او و استدلال ها و شواهد و قراينش در مواجهه با آنچه عارف با ديدگاه كشف و شهودي اش از اين واقعه به تماشاگه مخاطبان مي گذارد، گاه آن چنان به تباين و بلكه تعارض و حتي تنافر كشيده مي شود كه تشخيص را سخت و راه را ناهموار مي كند و بايد پذيرفت كه ويژگي هاي شخصي انسان هايي كه در واقعه عاشورا نقش آفريني كردند، از دل همين مجادلات و چالش ها رخ مي نمايد و نمي توان اين طريق سنگلاخ را با تمام فراز و نشيب ها و ابهام و ايهام هايش ناديده گرفت.

در وجه دراماتيك مسئله، غلظت و دقت و شدت و حدت آدم ها، در همين مختصات شكل مي يابد و مثلاً در بحث رشادت و جنگ آوري يا سختي و مصيبت و صعوبت كار يا حتي ويژگي هاي فيزيكي و جسماني آدم هاي آن حادثه، آنچه براي انعكاس هنرورزانه لازم و ضروري است، همين واقعيت است كه حقيقت آن حادثه را به درستي و راستي و بي كم و كاست و افراط و تفريط باز نماياند و به ظهور بنشاند.

واقعيت آن است كه نگاه يك عارف و يك مورخ يا يك اديب و سخنور و حتي يك جنگاور، به حادثه عاشورا، از منظرهاي مختلف، افق هاي گوناگون و تجليات متنوعي است كه هر يك بدان متعلق و از آن منبعثند.

در همين مجال و به مناسبت همين بحث، لازم است به يكي از آسيب هاي جدي و خطرناك حادثه عاشورا بپردازيم كه اتفاقاً در بعد آفرينش هاي هنري و ادبي، بسيار حائز اهميت است و دقت در اين معنا بسيار لازم.

و آن حقيقت تلخ انحراف هاي غلو آميز و بافندگي هاي محير العقول در ابعاد متنوع و متراكم تجربه قدسي عاشورا است./انتهاي پيام/