افراط و تفريط در آموزههاي مهدوي از زمينه هاي بروز فتنه گري است
به گزارش خبرنگار «شبکه خبر دانشجو» از قم، حجتالاسلام محمدصابر جعفري عصر ديروز در نشست تخصصي بررسي روايي فتنههاي آخرالزمان از علل داخلي فتنهگري ياد کرد و بسياري از کجرويها، افراط و تفريطها نسبت به آموزههاي مهدوي را نمونههايي از علتهاي داخلي براي فتنهگري دانست.
وي افزود: گاهي فتنه به معناي امتحان است، چنانکه خداوند در قرآن مجيد اموال و اولاد را مايه امتحان معرفي ميکند و امتحان هم امري ضروري براي محک زدن افراد است و گاهي فتنه به معناي جريان انحرافي است که البته نوعي امتحان به شمار ميرود.
جعفري همچنين از نقش مهم پايهگذاران فتنه و چگونگي مقابله با آنان سخن گفت و ابراز داشت: سران کفر همواره براي ريشهکن کردن نداي ايمان تلاش ميکنند و اين دشمنان خارجي معمولا اعوان زيادي در داخل مسلمانان دارند که جاده صافکن آنان قلمداد ميشوند.
وي در ادامه به علل فتنهگري پرداخت و علتهاي خارجي را يکي از دلايل فتنهگري ناميد و اضافه کرد: براي نمونه جريانهاي وهابيت، بهائيت و باند زر، زور و تزوير که پس از رحلت رسول خدا (ص) در مقابل علي (ع) صفآرايي کرد و با غفلت نخبگان و بيتفاوتي افکار عمومي توانست ضربههاي محکمي به پيکره اسلام بزند، نمونهاي از اين دست فتنهها هستند.
عضو هيئت علمي پژوهشکده مهدويت همچنين گفت: فتنه در لغت به معناي جداسازي است و به زماني گفته ميشود که طلا يا نقره را در حرارت کوره از ناخالصيها پاک ميکنند، اما فتنه در اصطلاح به آميختگي مرز حق و باطل گفته ميشود به طوري که تشخيص حق از باطل براي بيشتر مردم مشکل شود./انتهاي پيام/