روز به روز فرياد ملت‌ها عليه نظام سلطه جهانى رساتر مى‏‌ شود

بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحيم‏

پرستاران عزيز، خواهران و برادران! خيلى خوش آمديد. اميدوارم كه به بركت نام مبارك حضرت زينب سلام‏اللَّه‏عليها و سالگشت ولادت اين بزرگوار، جامعه پرستارى كشور - كه خود را منتسب به اين نام كرده است - مشمول لطف و عنايت ويژه الهى قرار گيرد.

لازم است دو مطلب در خصوص پرستار و پرستارى مورد توجّه قرار گيرد:

مطلب اوّل اين است كه چون اين شغل، يكى از سخت‏ترين مشاغل است؛ بايد با همين خصوصيت، از نظر مسؤولان و برنامه‏ريزان شناخته شود. پرستار، انسان مهربانى است كه با رفتار و اخلاق و خدمات خود، سلامت بيمار را به او هديه مى‏كند. اگر طبيب، درمان خود را به انجام رساند، اما خدمات پرستارى نباشد، تأمين سلامت بيمار دشوار است. هر كس كه از خدمات پرستارانِ مهربان برخوردار شده باشد، مى‏فهمد و مى‏داند كه نقش پرستاران در هديه كردن سلامت به بيماران، چقدر مؤثّر است. اين موجود بشرى - كه كار فرشته‏گون انجام مى‏دهد - با سختيهاى زيادى روبه‏روست. بيمارهاى گوناگون، اخلاق تند و به ستوه‏آمده بيمار در بستر و روى تخت بيمارى، مشكلات ناشى از وضع بيمار، بيماريهاى سخت و احياناً واگير، فضاى گرفته بيمارستان؛ همه اينها چيزهايى است كه اين حرفه را با همه شرافت و قداستش، در شمار يكى از سخت‏ترين مشاغل قرار مى‏دهد. فرق است بين كسى كه فقط با جسم خود خدمت مى‏كند، و آن كسى كه علاوه بر اين‏كه جسم و بازوان و نيروى بدنى خود را در خدمت كار قرار مى‏دهد، ناگزير است با روح و اخلاق و عواطف خود هم كار كند؛ به روى بيمار لبخند بزند، او را دلگرم كند، تندى و تلخى را از او تحمّل كند و فضاى دشوار بيمارى را براى او آسان نمايد. اين حقيقتاً يكى از سخت‏ترين كارهاست.

كسانى كه در زمينه‏هاى مختلف، برنامه‏ريز و تصميم‏گيرند، بايد به اين شغل با اين چشم نگاه كنند و برطبق اين خصوصيت، درباره آن تصميم بگيرند. مردم هم كه به خدمتگزاران جامعه در همه رده‏ها، به چشم احترام نگاه مى‏كنند، بايد با اين چشم به اين شغل و شاغلان زحمتكش آن نگاه كنند. احترام پرستار لازم است. پرستار بايد اين را احساس كند كه براى شغل و مسؤوليت و تلاش او، مردم و جامعه و مسؤولان اهميت قائلند. اين، سختيها را براى او آسان مى‏كند.

نكته دوم اين است كه بدانيد خداى متعال پاداش زحمات سخت را چنان كه حق و شايسته آن است، ادا مى‏كند. كار را براى خدا و به حساب او بگذاريد. بله، مردم و مسؤولان بايد به وظيفه خودشان عمل كنند؛ اما پرستار، طرف خود را خدا بداند. اگر اين احساس در پرستار بيدار شود كه كار او براى خداست، به بنده خدا و به انسانِ نيازمند كمك مى‏كند تا رضاى الهى را جلب كند. بنابراين كار او نورانيّت پيدا مى‏كند و از سطح يك كار بشرى فراتر مى‏رود؛ آن‏گاه اجر كار او «لاتعدّ و لاتحصى» است. هر لحظه دشوار شما در كنار تخت بيمار و در مواجهه با سختيهاى اين كار دشوار - كه اين لحظه‏ها را هيچ كس نمى‏تواند درك كند؛ فقط خود شما درك مى‏كنيد و كسى كه كار شما را انجام مى‏دهد - از چشم تيزبين مأموران الهى بيرون نيست. آن دقيقه بيشترى كه كار مى‏كنيد، آن چهره مهربان و پُرعطوفت و لبخندى كه نشان مى‏دهيد و به حسب ظاهر هيچ كس از آن قدرشناسى نمى‏كند - نه مسؤولِ شما آن را مى‏بيند، نه مأموران عالى‏رتبه دولتى از آن حركت كوچك مهربانانه شما مطلع مى‏شوند، و نه خود آن مريض مجال تشكّر پيدا مى‏كند - در دفتر انصاف و عدل الهى ثبت مى‏شود. «فمن يعمل مثقال ذرّة خيرا يره(1)»: اگر شما به قدر سنگينى يك ذرّه - يعنى ذرّاتى كه شما در تابش نور خورشيد به درون اتاق مشاهده مى‏كنيد و اصلاً نمى‏شود سنگينى آنها با ابزارهاى معمولى اندازه‏گيرى كرد - كار نيك بكنيد، آن را در قيامت به چشم خودتان خواهيد ديد؛ پاداش آن به شما برمى‏گردد و ضايع نمى‏شود. فرق تفكّر الهى با تفكّر مادى همين‏جاست. بنا بر معارف والاى الهى، در عالم طبيعت و وجود، هيچ حركتى، هيچ رفتارى و هيچ احساسى ضايع نمى‏شود. وقتى نسبت به بيمار احساس ترحّم مى‏كنيد و انگيزه مهربانى در دلتان نسبت به آن بيمار مى‏جوشد، همان هم اجر دارد. آن را چه كسى مى‏بيند و احساس مى‏كند؟ خداى متعال كه عالم‏السّرّ و الخفيّات است - «يعلم خائنة الأعين و ما تخفى الصّدور»(2) - و هر آنچه كه در دلها و خاطره‏هاى ما مى‏گذرد، مى‏داند و به آن آگاه مى‏شود، پاداش خواهد داد.

قدر اين شغل را بدانيد. حسابها را از هم جدا كنيد. اين‏كه جامعه پرستارى به خاطر خدمات و زحمات خود، از بخش دولتى يا از بخشهاى ديگر مطالباتى دارد و آنها بايد صورت گيرد، به جاى خود محفوظ و بايد بشود؛ همه بايد وظيفه خودشان را در مقابل پرستار و جامعه پرستارى بدانند؛ اما در كنار اين بخش، اين را هم فراموش نكنيد كه كار شما به مقتضاى سختى و ظرافت و نامحسوس بودنِ بسيارى از تلاشهايش در چشم مردم، خصوصيتى دارد كه مى‏تواند آن را در پيشگاه عدل الهى مورد توجّه ويژه قرار دهد. اينها مهم است. البته اين توصيه‏هايى كه به شما عرض مى‏كنيم، مربوط به شما و دل شما و خداست. توصيه ما به مسؤولان اين است كه وظايف خودشان را در مقابل اين مجموعه انجام دهند.

نام مبارك حضرت زينب نشان‏دهنده تلاشى از اين نوع است. تلاش حضرت زينب سلام‏اللَّه‏عليها فقط اين نيست كه از امام بيمارى در كربلا حراست و پرستارى كرده است. حضرت زينب از روح كلّى اسلام و جامعه آن روز مسلمين پرستارى كرد؛ پرستارى بزرگ او آن‏جاست. حضرت زينب در مقابل يك دنيا بدى، ظلم، بى‏انصافى، حيوان‏صفتى و قساوت، يك‏تنه ايستاد. و با اين ايستادگى، توانست از روح كلّى اسلام حراست و پرستارى كند. همچنان كه مى‏گوييم امام حسين عليه‏السّلام اسلام را حفظ كرد، مى‏توانيم دقيقاً ادّعا كنيم كه حضرت زينب سلام‏اللَّه‏عليها هم با ايستادگى خود، اسلام را حفظ كرد. اين ايستادگى، يك رمز و راز و يك عامل اصلى است.

ملتهايى كه براى هدفهاى خود ايستادگى مى‏كنند، موفّقند. ممكن است اين موفّقيت، در كوتاه مدت به چشم آدمهاى كوتاه‏بين نيايد؛ اما بدون ترديد اين موفقّيت، تثبيت شده است و برو برگرد ندارد. شما به همين قضيه فلسطينِ مجروحِ مظلومِ غصب شده نگاه كنيد؛ مردمى كه در آن‏جا هستند، الان يك سال است كه ايستادگى كرده‏اند. اگر بخواهيم با چشم مادّى به آمارهاى ظاهرى نگاه كنيم، مى‏بينيم اينها يك سال كتك خوردند، ضربت ديدند، كشته و مجروح دادند؛ اما در واقع مسأله فلسطين را زنده كردند؛ دشمن را پا در گل گذاشتند و او را به اعتراف به عجز وادار كردند. هرچه كه رژيم صهيونيستىِ ظالم و غاصب، سختگيرى خود را بيشتر مى‏كند، به عجز خود بيشتر اعتراف مى‏كند. اين نشان مى‏دهد كه درمانده است. الان هم شروع به عربده‏كشى و تهديد به جنگِ در منطقه و بيرون منطقه كرده است؛ اين براى چيست؟ براى اين است كه همان مردان مظلوم، همان زنهايى كه بچه‏هاى چند ماهه‏شان هدف گلوله ظلم صهيونيستها قرار گرفتند، همان نوجوانانى كه با سنگ به جنگ نيروهاى تا دندان مسلّح دشمن رفتند، دشمن را ضايع و عاجز كرده‏اند.

موازنه قدرت در دنيا، همه‏اش به يال و كوپال ظاهرى و به چهره ابرقدرتى نيست؛ ايستادگى لازم است. ملت ما هم ايستادگى كرد و پيروز شد - هم در انقلاب، هم در جنگ، هم در دوران بعد از جنگ - امروز هم ايستادگى مى‏كند و پيروز مى‏شود. اين فشارهايى كه شما مشاهده مى‏كنيد - فشار تبليغاتى، سياسى، اقتصادى، يارگيريهاى خائنانه و رذالت‏آميز از درون كشور به وسيله دشمن - به خاطر اين است كه ملت ايران طبق آيه شريفه‏ى «قالوا ربّنا اللَّه ثمّ استقاموا»،(3) سخن حق و خواسته‏ى مشروع و منطقى خود را - كه در دست گرفتن امور خود و قطع دخالت بيگانگان و تكيه به حكم و دين الهى است - با صداى رسا اعلام كرده و پاى آن محكم ايستاده است. اما چه كسى در اين خصوص پيروز خواهد شد؟ ملت و ايستادگى اوست كه پيروز خواهد شد.

البته اينها ميدان امتحان است. در دنيا آبروى خيليها رفت. در قضيه فلسطين و ايران، آبروى قدرتهاى بزرگ جهانى بر زمين ريخت؛ ملتهاى دنيا شناختند كه در اظهارات اينها، ادّعاهاى پوچ حقوق بشر و ضدّيت با تروريسم چقدر حقيقت دارد. شما ببينيد امروز دولت امريكا ادّعا مى‏كند كه با تروريسم مخالف است؛ در همين حال رژيم صهيونيستى در سطح دولت تصميم مى‏گيرد كه افراد مشخصى را - بيست و چند نفر را معيّن كرده است - ترور كند! اين يك تروريسم رسمى دولتى است؛ درعين‏حال دولت امريكا از اينها حمايت مى‏كند! آيا اين، دروغگويى رژيم امريكا را اثبات نمى‏كند؟! ادّعا مى‏كنند كه طرفدار حقوق بشر و حقوق كودكان و حقوق زنانند؛ اما در داخل فلسطين، ناگهان با بلدوزرهاى صهيونيستها، سقف روى سر كودك چندماهه و زن بى‏پناهِ در خانه خود نشسته، فرود مى‏آيد و اينها لب نمى‏جنبانند و اخم نمى‏كنند! اين كار، آبروى اينها را در برابر ملتهاى دنيا مى‏برد.

من به شما عرض كنم؛ خدا را سپاسگزاريم كه روند كارها را چنان پيش آورده - البته همّت ملت عزيز و بزرگوار ايران بيشترين نقش را در اين كار داشته است - كه روزبه‏روز پشتوانه جهانى و افكار عمومى نسبت به قدرتهاى بزرگ ضعيفتر مى‏شود و فرياد ملتها عليه نظام سلطه جهانى، بلندتر و رساتر مى‏گردد.

اميدواريم كه خداوند متعال به ملت ايران، عظمت و اقتدار و آن چيزى را كه شايسته فداكارى و ايثار اوست، عنايت كند و به شما جامعه پرستاران كشور اجر جزيلى مرحمت كند و ان‏شاءاللَّه بتوانيد با دلگرمى، اين شغل بسيار مهم و حساس و دشوار را پيش ببريد و اجرتان را از خداى متعال بگيريد. اميدواريم همه شما مشمول ادعيه زاكيّه حضرت بقيةاللَّه ارواحنافداه باشيد.

والسّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته‏

 1) زلزال: 7

2) غافر: 19

3) فصلت: 30

/انتهاي پيام/