مطهرينژاد: حوزه فرهنگي دانشگاهها با برنامهزدگي افراطي روبرو است
مهندس مطهرينژاد در گفتوگو با خبرنگار فرهنگي «شبكه خبر دانشجو»، در خصوص فقر فرهنگي دانشجويان و معضل فرهنگي بدحجابي در دانشگاهها اظهار داشت: از يك طرف دانشگاههاي ما از فضاي محيطي كل جامعه، با توجه به فقر فرهنگي برخي قشرها، متاثر هستند و از طرف ديگر عملكردهاي مديريتي ما در اين سه دهه كمتر به جنبههاي تربيتي پرداخته است و ما خودمان را در قالب بخشنامه ها و كاركردهاي صرفا خشكي كه به روح تربيت كمتر ورود داشته، محدود كرده ايم.
مديركل امور فرهنگي دانشگاه تهران افزود: حجاب يك معلول از متغيرهاي چندگانه اجتماعي، فرهنگي و مديريتي است و حل كردن صحيح آن هم نيازمند توجه به همه متغيرها است؛ البته نبايد با طرح يك مسئله بزرگ، خودمان را از رفتارهاي مناسبي كه بتواند از شدت آسيب كاهش بدهد، تبرئه كنيم.
وي در ادامه تصريح كرد: امروز بايد در فضاي فرهنگي جامعه بتوانيم امواج فرهنگي وسيع و جدي را ايجاد كنيم تا جامعه از اين حالت خمودگي و انفعال بيرون بيايد.
مديركل امور فرهنگي دانشگاه تهران اظهار داشت: از يك سو در حال حاضر جامعه ما دچار تشتت و موازي كاري در برنامه ريزي هاي فرهنگي با سليقه هاي مختلف شده است؛ البته تكثر در كار فرهنگي معناي صحيحي است، اما اين تكثر فرهنگي بايد مبتني بر يك نظام فرهنگي كارآمد و هماهنگ باشد.
وي در ادامه افزود: از طرف ديگر دچار يك فضاي سياست زده هستيم كه بايد در بسياري از مسائل، سياست زدگي جايگاه خودش را با بقيه عناصري كه در حوزه فرهنگي مطرح است، متعادل كند و يك توازني بين عناصر مختلف ايجاد شود.
مطهرينژاد خاطرنشان كرد: متاسفانه اغلب، رويكرد گذشته گرايي را در فضاي جامعه توسعه مي دهيم، در حالي جامعه بايد با نگاه رو به جلو و با داشتن يك افق بلند مسيرش را طي كند و آينده گرايي در فضاي جامعه مورد توجه جدي قرار بگيرد.
مديركل امور فرهنگي دانشگاه تهران يادآور شد: همچنين در برنامه هاي فرهنگي دچار يك برنامه زدگي افراطي شده ايم؛ يعني همه نهادهاي متولي فرهنگي در مناسبت هاي مختلف سعي بر اين دارند كه به انحاي مختلف برنامه هاي كليشهاي و موازي توليد كنند.
وي در ادامه گفت: مسئله ديگر كه بايد مورد توجه قرار بگيرد اين است كه امروز ما بعد از 30 سال انقلاب در حوزه انديشه غالبا به بحث هاي استدلالي و توجيهي مي پردازيم؛ مثلا هنوز به اثبات رابطه علم و دين و يا موارد مشابه آن اقدام ميكنيم، حال آن كه اين مسائل در ابتداي انقلاب مطرح بود.
مطهرينژاد اضافه كرد: اين مسائل در ابتداي انقلاب اهميت داشت، ولي بعد از پيروزي انقلاب بايد در حوزه توليد انديشه اسلامي وارد شويم و به نهضت بزرگ نرم افزاري بپردازيم و فضاي نظريه پردازي را در كشور گسترش دهيم.
مديركل امور فرهنگي دانشگاه تهران در ادامه گفت: فاصله گرفتن از تربيت محوري در كارهاي فرهنگي از يك سو و آموزش انبوه و بمباران اطلاعات و برنامه زدگي از سوي ديگر آفتهاي فرهنگي را براي جامعه ما رقم زدهاند.
وي همچنين ابراز داشت: ما در اين سالها همواره در مورد شخصيت هاي فرزانه و بزرگ انقلاب فقط به پخش اخبار ملاقاتها و حداكثر پخش صحبت هايشان اكتفا كرده ايم و هيچ گاه فضاي فرزانه گرايي و فضاي تربيتي كه از دامن اين بزرگان به جامعه ما منتقل مي شود، نپرداخته ايم.
مطهرينژاد در ادامه افزود: مسئله ديگري كه در فضاي فرهنگي مواجه هستيم نوع ارائه انديشه است؛ به طوري كه ما اغلب به فضاهاي خشك و بي روح بسنده مي كنيم و صرفا با مراسمهاي كليشهاي سخنراني، كمتر از فضاي هنر و فضاسازي هنري استفاده مي كنيم و اين باعث شده كه هنر از حوزه انديشه فاصله داشته باشد و به سمتي برويم كه به جاي اينكه هنر ابزار رشد باشد از آن احساس ترس كنيم و سعي در فاصله گرفتن از آن داشته باشيم.
مديركل امور فرهنگي دانشگاه تهران تصريح كرد: بعد از اينكه فضاسازي فرهنگي مورد توجه قرار گرفت و يك شبكه فرهنگي كارآمد و هماهنگ تعريف شد، آن وقت شايد در طول چند سال بتوانيم آن جهشي را كه مقام معظم رهبري همواره مطرح ميكنند، در جامعه شاهد باشيم.
وي تاكيد كرد: توليد فرهنگي به تعدد و تكثر صرف برنامه ها نيست و اگر برنامه هاي ما هر روز زيادتر شود، اما هيچ ارتباطي با حوزه مفهومي و همچنين حوزه تربيتي نداشته باشد نه تنها اثر مثبتي را ايجاد نمي كند، بلكه مي تواند اثرات منفي را در جامعه به وجود آورد.
مطهرينژاد همچنين يادآور شد: اگر بناست در سطح دانشگاه بخواهيم وارد برنامه ريزي صحيح فرهنگي شويم بايد عناصر انديشه قرآني، تربيت قرآني، آينده گرايي قرآني، پيشراني اجتماعي و بهره گيري از حوزه هنر را به نحو مناسب مورد توجه قرار بدهيم.
مديركل امور فرهنگي دانشگاه تهران با بيان اينكه ما غالبا در برنامهريزي هاي فرهنگي سعي مي كنيم اجزا را به قرآن مستند كرده و از استناد اركان و چارچوب برنامهها با قرآن غافل شويم، گفت: اگر كتابي در حوزه مديريت نوشته ميشود همان اصول غربي مديريت در آن نگاشته شده و بعد با نوشتن چند آيه و حديث اسم آن كتاب و رساله را با مديريتهاي اسلامي عنوان ميكنيم.
وي تاكيد كرد: نياز است كه در حوزه انديشه اسلامي و جنبش نرم افزاري ديني، چارچوب هاي اصلي برنامه هايمان را به قرآن مستند كنيم و از اين فضاي تقليدي بيرون بيايم و به سمت مولد بودن برويم.
مطهرينژاد در پايان با اشاره به اينكه بايد موضوع پيشراني اجتماعي مورد توجه قرار بگيرد، اظهار داشت: امروز در بسياري از عرصه هاي اجتماعي با مسئوليت گريزي فرهنگي مواجه هستيم؛ به طوري كه منفعت مداري فردي و گروهي، جايگزين مسئوليت پذيري اجتماعي و پيشراني اجتماعي شده است./انتهاي پيام/