اندر فوايد جلوه هاي كامپيوتري ملكوت!

محمدرضا محقق - بخش ادب و هنر؛ اينكه كارگرداني تلاش كند تا جنبه هاي ماورايي و مفاهيم و مضامين ديني و عرفاني را در قالب هنر تصوير جلوه دهد، نيت خوبي است اما كافي نيست. در اينجا علاوه بر نيت خوب، نياز به فهم درست و عميق از هنر تصوير و آن مضمون عرفاني و ديني هم هست كه مي بايستي در تعاملي درست ميان اين دو، تداركي متناسب ديد از عرضه تصويري اين مفهوم آسماني و غير مادي.

شايد اگر كارگرداني، بي تعارف و تمارض و تعارض، به اين مهم نيانديشد، اصلاً از خير اين كار بگذرد، يا اينكه اجراي آن را در عهده و توان خود نبيند و يا اينكه در قدرت هنر تصوير نشناسد كه چنين مفهومي را بر خود حمل كند و يا ... هر چيز ديگري.

مهم آن است كه كارگردان، حسابش با خودش صاف و پاك و رو راست باشد.

وقتي اين اتفاق در ذهن كارگردان افتاد، محصول نهايي و نتيجه عملي كار هم قابل قبول تر مي شود حتي اگر يك امر عدمي باشد!

سريال «ملكوت» هم از جمله آثاري است كه در ميان ساير سريال هاي ماه رمضان امسال، بيش و پيش از ديگران با اين مسئله دست به گريبان است و درگيري دارد.

چه درگيري فكري و انديشگي و ذهني و چه درگيري عملياتي.

اينكه موضوع برزخ و فرشته حسابرس و جزاي عمل و دين و مديون بودن و ... و موضوعات و مسائلي از اين دست، مطمع نظر كارگردان قرار گيرد، دقيقاً قرار گرفتن در همين مدار و اتمسفري است كه ويژگي هاي آن به صورت فشرده برشمرده شد و به آنها اشاره گرديد.

واقعيت آن است كه سريال «ملكوت» هم مثل اقران و امثالش در سال ها و مناسب هاي ديگر پيش از اين، بيش از آنكه به وجه ملكوتي و آسماني و ماورايي اش نزديك شود، به وجه طنز و مضحك بودن نزديك شده است و اين همه به دليل آن است كه سازنده اثر نه تنها بر عرصه فيلم و ساحت تصوير احاطه درستي نداشته، بلكه -وخيم تر از آن- در عرصه فكر و عقبه انديشگي سريالش، اساساً دچار سوء تفاهم و كژ انديشي و كج فهمي شده است.

وقتي ملكوت و برزخ، و در آوردن آن و حس آفريني اش صرفاً بر عهده جلوه هاي كامپيوتري قرار مي گيرد، معلوم است كه نتيجه همين مي شود كه شده است./انتهاي پيام/