ارتقاي كيفي سطح بينش مخاطب

محمدرضا محقق - بخش ادب و هنر؛ سريال «جراحت» كه توانست بيشترين حجم كمي و كيفي مخاطبان تلويزيوني در اينبازه زماني ماه رمضان را به خود معطوف كند، تا انتهاي داستان خود را به خوبي روايت كرد و از داغي و جذابيت آن كه همراه با ساير ويژگي هاي خوب ساختاري و محتوايي بود – نكاست.

در اين مجموعه چند ويژگي قابل اعتنا به چشم مي خورد. يكي اصل مضمون و ايده داستاني سريال كه در آن، نوعي نوآوري كهنه و خاك گرفته و مغفول مانده بازنمايي شد.

اينكه تكرار مكرر عشق دختر- پسري و مثلثي به زباله داني انداخته شد و دو كاراكتر فراگير اما مهجور مانده يعني دختر و پسري كه در دوران عقد هستند جايگزين آن شد، مهم ترين و ارزشمندترين كاري است كه «جراحت» به انجام رساند.

به اين معنا كه «جراحت» نشان داد، مي شود يك سريال ملودرام خانوادگي جذاب و پر مخاطب و در عين حال با ساختاري خوب و قابل قبول ساخت و نمونه ها و مدل هاي تكراري و نخ نما شده عشقي و مبتذل را به دور انداخت و متن ديگري را جايگزين كرد.

علاوه بر اين «جراحت» از جهت بازيگري هم استاندارد كيفي را در سريال هاي تلويزيوني بالا برد كه به عنوان نمونه و البته نشانه اي درخشان از اين ارتقاي كيفي – كه اميد است مقطعي و ابتر نباشد و نماند – مي توان به بازي آتنه فقيه نصيري در نقش انسي اشاره كرد كه انصافاً تحسين برانگيز و اساساً خارج از سبك و سياق و كم و كيف بازي هاي سنبل و من درآوردي و مانكني در سينما و سريال هاي آن است.

همين ارتقاي كيفي در امر بازيگري را در ساير كاراكترهاي داستاني چه اصلي و چه فرعي نيز شاهديم و اينها همه نشانه هايي اميدوار كننده است از ارتقاي سطح كيفي سريال هاي تلويزيوني ما.

بي ترديد، جراحت را مي توان يكي از نمونه هاي خوب نسبي از سريال ملودرام خانوادگي دانست كه هم به محتوا و ارزش هاي پيامي توجه داشته باشد و هم نيم نگاهي به جنبه هاي بصري و ويژگي هاي ساختاري و اين همه مديون تلاش سازندگان اين مجموعه خوب تلويزيوني است./انتهاي پيام/