توپوگرافي تهران باعث آلودگي جنوب و شمال اين شهر ميشود
دكتر علياكبر شمسيپور در گفتوگو با خبرنگار اجتماعي «شبكه خبر دانشجو»، در خصوص مشكلات اقليمي تهران اظهار داشت: تهران زماني كه به عنوان پايتخت انتخاب شد از نظر اقليمشناسي يك سري پتانسيلها و امكانات خاصي چون آب و هواي بسيار مناسب و مجاورت ييلاق و قشلاق در كمترين فاصله مكاني به هم، داشت.
وي با اشاره به امتيازهاي ديگر پايتخت بودن تهران افزود: دومين برتري تهران داشتن چشمههاي متعدد بود كه از ارتفاعات البرز سرچشمه ميگرفت و بر دشت تهران سرازير ميشد و سومين امتياز نيز وجود ارتفاعات البرز بود كه متغيرهاي پوشش گياهي، بارشي و دمايي را براي تهران فراهم ميكرد.
استاديار دانشگاه تهران در ادامه گفت: جمعيت 11، 12 ميليوني روزانه و جمعيت حدود 10 ميليوني شبانه براي يك دشتي مثل تهران نمي تواند مناسب باشد و در ارتباط با پتانسيلهاي جمعيتي؛ آب و شرايط جوي براي بيشتر از چهار، پنج ميليون جمعيت منطقه پاسخگو نيست.
شمسيپور تصريح كرد: وقتي جمعيت تهران به اين حد گسترش يافت معضلاتي را به همراه آورد كه پتانسيلهاي قبلي تهران را به تهديد تبديل كرد و يك حد بحراني تراكم جمعيت را رقم زد.
وي افزود: در حالي امروز يك ليتر آب مصرفي شهروندان بدون سيستم لوله كشي فاضلاب، 40 ليتر آب زيرزميني را نيز با خودش آلوده ميكند كه زمينهاي كشاورزي تهران قبلا 60 درصد آب مصرفي را به طبيعت بازميگرداند.
استاديار اقليم شناسي دانشگاه تهران همچنين يادآور شد: در حال حاضر منابع آبهاي زيرزميني دشت تهران به فاضلاب تبديل شده و فقط ميتوان براي استفاده در فضاي سبز از آن استفاده كرد.
شمسيپور اضافه كرد: پتانسيل آبي كه از كوهها ميتوانست براي تهران آب فراهم كند محدود بود و در عين مطبوع بودنش منهاي سدهاي اطرافش، نميتوانست بيش از 3 ميليون نفر جمعيت را پذيرا باشد.
وي اذعان داشت: سدهاي كرج، لتيان و لار در واقع از محدوده شهرهاي ديگر، آب براي تهران ميآورد و با اينكه تهران همه اين منابع را فرو مي خورد ولي باز اين هيولا تشنه است، اين در حالي است كه اين برداشتهاي منابع آبي باعث خشك شدن دشت شهريار، رباط كريم، اسلامشهر، ورامين، شهرري و پاكدشت شده است.
استاديار اقليم شناسي دانشگاه تهران با بيان اينكه پتانسيل ارتفاعات البرز تنظيم و تعديل آب و هواي تهران تا شميرانات را موجب ميشود، گفت: در حال حاضر با وجود سه ميليون وسيله نقليه، كارخانجات بسيار متراكم در غرب تهران و استفاده از سوختهاي فسيلي در سيستم گرمايشي، اين پتانسيل به يك تهديد تبديل شده است.
شمسيپور تصريح كرد: با توجه به اينكه متوسط سرعت بادها به غير از بادهاي با جهت غربي در تهران كمتر از سه متر در ثانيه است، اين بادها قابليت انتقال آلاينده ها را ندارند.
وي در ادامه يادآور شد: بادهاي با جهت غربي كه سرعتشان زيادتر است تنها آلاينده هاي محدوده پرتراكم صنايع و كارگاههاي غرب شهر تهران را به اين شهر ميآورد و توپوگرافي شهري تهران و نوع سكونت، باعث تجمع اين آلايندهها در اين شهر ميشود.
استاديار اقليم شناسي دانشگاه تهران سپس به ويژگيهاي مناطق خشك و نيمه خشك اشاره كرد و گفت: از ويژگيهاي اقليمهاي مناطق خشك و نيمه خشك كه تهران هم در اين مناطق قرار دارد وجود نوسانهاي شديد دمائي چه سالانه و چه روزانه است به طوريكه در 180 روز از سال وارونگي دمائي هوا در تهران اتفاق مي افتد.
شمسيپور تصريح كرد: در شرايط وارونگي، جو پايدار است و هواي سنگين و آلوده سطح زمين در جو ميماند و اين عامل اجازه صعود به آلايندهها را نميدهد در نتيجه آلاينده ها در سطح زمين افزايش يافته و باعث تشديد آلودگيها در سطح زمين ميشود.
وي افزود: از نظر آلودگي هيچ فرقي بين جنوب شهر و شمال شهر نداريم و تنها در شمال شهر آلودگي ذرات معلق بيشتر است ولي در مركز و جنوب شهر آلودگي گازي از جمله منو اكسيد كربن و دي اكسيد كربن حاكم است.
استاديار اقليم شناسي دانشگاه تهران در پايان گفت: تمركز آلودگي از اوايل صبح تا ظهر در جنوب و مركز تهران و مركز اصلي آلودگي بعد از ظهر در مناطق شمالي و شمال شرقي تهران و تحت تاثير بادهاي محلي كوه به دشت و دشت به كوه است./انتهاي پيام/