بر مصوبه­ی خود منصفانه بیندیشید

به گزارش گروه سياسي « شبكه خبر دانشجو»، جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران در اعتراض به مصوبه روز سه شنبه مجلس مبنی بر تاسیس شعب دانشگاه دولتی در داخل و خارج کشور و پذیرش دانشجویان با شهریه و بدون شرط آزمون سراسری، نامه ای اعتراض آميز خطاب به نمایندگان مجلس هشتم و اعضای شورای نگهبان منتشر کرد.

در بخشي از اين نامه آمده است : گفته اند و نوشته اند که سه شنبه ۱۱ آبان ۸۹ مجلس هشتم در بررسی برنامه­ی پنجم توسعه، ماده­ای و تبصره­ای را تصویب کرده است مبنی بر این که دانشگاه­های دولتی می­توانند شعبی خودگردان در داخل و خارج کشور تاسیس کنند و در آن­ها از داوطلبان شهریه بگیرند. ضمنا پذیرش دانشجو در این دانشگاه­ها بدون آزمون سراسری است. خلاصه دانشگاه دولتی تاسیس می­­­شود و  هرکه پول داشت، دانشجوی دانشگاه دولتی. خب، دولتی است و یعنی مال خودتان است و با مال خودتان وارد می­­شوید"

در ادامه اين نامه اعتراضي با اشاره به رهنمود هاي مقام معظم رهبري آمده است: نمایندگان محترم، بزرگواران، این برنامه به فرمایش حضرت آقا، پیشرفت و عدالت نام دارد و این را شما هزاران­بار بهتر از ما می­دانید. پیشرفتی که به فرموده­ی حضرت آقا با علم و فکر محقق می­­شود و عدالتی که از آن اولین چیزی که به ذهنمان می­رسد، مظلومین و فقرا و مستضعفین اند. آری، مستضعفینی که مرحوم حضرت امام –قدس سره- انقلاب اسلامی را دستاورد آنان و از آن آنان می­دانست"

در بخش ديگري از اين نامه آمده است: آیا واقعا شما هم باور دارید که قشر کم درآمد و محروم از این دانشگاه­ها استفاده می­کنند؟ اگر محروم­اند و به قول مرحوم امام، مستضعف، دیگر پول از کجا می­آورند که بخواهند در دانشگاه پولی ثبت نام کنند؟ آیا واقعا فکر می­کنید آنان که برای تحصیل به خارج از کشور می­روند و شما فرار مغزها می­نامیدشان، کسانی­اند که در دانشگاه­های ایران جایی نیافته­اند و حالا فراری شده­اند؟ آخر اگر مغزند و نخبه، چه نخبگانی­اند که حتی نتوانسته­اند به دانشگاه­های ایران راه پیدا کنند؟ اصلا از کجا به این نتیجه رسیده اید که فراری­ها راه­نیافتگان به دانشگاه­های ایران اند؟ ... این فراری­ها اتفاقا همین همکلاسی­های ما هستند که همه از رتبه­های برتر علمی کشورند. آیا واقعا نمی­دانید این نخبگان فراری از دانشگاه­های ممتاز هستند نه از آنان که حتی نتوانسته­اند به دانشگاه راه یابند؟

برادران! آیا بهتر نیست به جای دلسوزی برای گسترش آموزش عالی، دلتان برای دانش آموختگان بیکار بسوزد؟ آیا فکر نمی­کنید ورود بدون سنجش از بازده و میانگین علمی دانشگاه­های معتبر می­کاهد؟ آیا فکر می­کنید گسترش علم یعنی افزایش دانشجو؟ آیا فکر نمی­کنید مهمتر از افزایش دانشجو و دانشگاه، ارتقای کیفیت دانشگاه­ها و هم­چنین اسلامی کردن دانشگاه­ها است؟ آیا واقعا دولت، وزارت علوم و دانشگاه­های دولتی از کمبود بودجه دچار مشکلات اساسی هستند؟ آیا دانشگاه­های بزرگ دولتی که طبیعتا اصلی­ترین گزینه­های ماده­ی مصوبه­اند، واقعا از بودجه­های میلیاردی خود استفاده­ی صحیح و به جا می­کنند؟

 وکلای مردم! آیا فکر نمی­کنید شکاف درآمدی موجود در جامعه­ی کشورمان، با چنین تصویباتی به شکاف فرهنگی بدل می­­شود و روز به روز بر شکاف طبقاتی در جامعه می­افزاید؟ انصافا با تاسیس دانشگاه پولی، سرمایه­داران ­کم­توان در عرصه­ی علمی بیشتر می­توانند وارد دانشگاه شوند یا آن مستضعفینی که حتی پول خریدن پاک­کن برای جلسه­ی کنکور را ندارند، چه برسد به پول کتاب کنکور و معلم خصوصی؟ آیا این معنای عدالت در فرهنگ واژگان شما است؟ می­­­شود خواهشی کنیم؟ تقاضا داریم در کنار همه­ی کارها و مسئولیت­هایتان، زحمتی دیگر بکشید و ساعتی همه با هم جمع شوید و معنای دو واژه را برای ما مشخص کنید! به هر نتیجه­ای که رسیدید، ما هیچ اعتراضی نمی­کنیم. حداقل میزان توقعمان از شما برای خودمان مشخص می­­­شود. تنها دو واژه را معنا کنید. یکی “ولایت پذیری” و دوم “بصیرت”.

 این دانشجویان جوان به قول برخی، غوغاسالار و دریده­گو، فکر می­کنند ولایت پذیری یعنی آن چه را که مولا و رهبرشان گفت، به دل و جان بشنوند و اطاعت کنند. و اطاعت از آن را نیز موقوف می­کنند به بصیرت، که یعنی گفته­های رهبرشان را کنار هم می­چینند تا جان کلام تازه­ی او را دریابند. نه آن که بر اساس تفسیر خود و اراده­ی خود هر چه خواستند بکنند و آن­گاه بگویند “در راستای فرمایشات مقام معظم رهبری این کردم و آن…” . نه آن­که مولایشان از تحول مبنایی در علوم انسانی بگوید، رشته­های علوم انسانی را تعطیل کنند. نه آن که مولایشان از اهمیت و گسترش علم و فکر بگوید و دانشگاه پشت سر دانشگاه تاسیس کنند. نه آن که مولایشان امر بر اجرای اصل ۴۴ کند و آنان هر چه هست و نیست را خصوصی کنند.

... دیروز وقف دانشگاه آزاد، امروز تاسیس دانشگاه پولی، فردا واگذاری مدارس دولتی به بخش خصوصی؛ مجلسی که ما به نمایندگانش رای دادیم، به کجا می­رود؟ بزرگواران! کمی حرف­های این فرزندان جوانتان را بشنوید، شاید فایده­ای کند.

در پايان اين نامه اعتراضي آمده است: " برادران! شما همه استادید، فقط یادآوری می­کنیم. در اخلاق اسلامی است که آن که اشتباهی می­کند، توبه کند و از دیگران عذر بخواهد. بار دیگر بر مصوبه­ی خود منصفانه بیندیشید و تصمیم بگیرید. اگر بر رای خود باقی ماندید، شما دانید و خدای خود و این ملت، و اگر به اشتباه خود پی بردید، از این ملت عذرخواهی کنید. هر چند این وظیفه­ی شما است، اما ما از ائمه­ی خود آموخته­ایم که حتی از آنان که تنها به وظیفه­­ی خود عمل می­کنند هم تشکر کنیم.

اما اعضای محترم شورای نگهبان!

این دانشجویان، که از سویی خود را اعضای کوچک حزب الله و پیروان مقام معظم رهبری می­دانند و از این رو از بزرگ­ترین دغدغه­هایشان گسترش عدالت است، و از سوی دیگر دانشجویند و اهل علم، از عمق جان و خرد خود کارناشناسی و مشکلات حاصله از این ماده را می­بینند. این ماده هم شدیدا موجب تبعیض طبقاتی بین مستضعفان و مرفهان می­­شود و هم عمیقا از کیفیت علمی دانشگاه­های دولتی می­کاهد. عاجزانه از شما تقاضا داریم که این لایحه را دقیقا مورد بررسی قرار دهید. امیدواریم شما به درد ما برسید./انتهاي پيام/