۱۰ شهریور؛ روایت یک تحول تاریخی در پدافند هوایی ایران
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو، پدافند هوایی یکی از بخشهای مهم دفاعی کشور است که مأموریت آن مقابله با تهدیدات هوایی و حفاظت از آسمان و مراکز حساس کشور است. تجربه جنگ تحمیلی نشان داد که دفاع از آسمان تنها به تجهیزات وابسته نیست و مجموعهای از فرایندهای کشف، شناسایی، رهگیری، مقابله و فرماندهی و کنترل باید در قالب یک شبکه هماهنگ عمل کنند.
ریشههای شکلگیری پدافند هوایی در ایران به سالها پیش از انقلاب بازمیگردد و این بخش در جریان پیروزی انقلاب اسلامی و سپس دوران دفاع مقدس نیز در کنار سایر یگانهای نیروهای مسلح به مأموریت خود ادامه داد.
با پایان جنگ تحمیلی و تغییر ماهیت تهدیدات، ضرورت هماهنگی بیشتر میان ظرفیتهای پدافند هوایی نیروهای مسلح بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت؛ موضوعی که به شکلگیری ساختارهای جدید در حوزه فرماندهی و کنترل پدافند هوایی انجامید.

سال ۱۳۷۱؛ تشکیل قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا (ص)
یکی از مهمترین نقاط عطف در این روند به سال ۱۳۷۱ بازمیگردد؛ زمانی که با دستور فرمانده کل قوا، قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا (ص) تشکیل شد و مسئولیت هماهنگی فعالیتهای پدافند هوایی ارتش و سپاه را بر عهده گرفت.
تشکیل این قرارگاه را میتوان گامی مهم در جهت ایجاد هماهنگی میان ظرفیتهای مختلف پدافند هوایی نیروهای مسلح دانست؛ ساختاری که هدف آن استفاده منسجمتر از امکانات و توانمندیهای موجود برای مقابله با تهدیدات هوایی بود.
با این حال، یک نکته در روایت تاریخی روز پدافند هوایی اهمیت دارد؛ ۱۰ شهریور، تاریخ آغاز پدافند هوایی در ایران نیست، بلکه به یک تحول اساسی در ساختار و سازماندهی آن مربوط میشود.
چرا ۱۰ شهریور به نام روز پدافند هوایی ثبت شد؟
پاسخ این پرسش به ۱۰ شهریور ۱۳۸۷ بازمیگردد. در این تاریخ، قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا (ص) با ساختاری جدید سازماندهی و تقویت شد و مأموریت دفاع از هوا و فضای کشور در برابر تهدیدات هوایی را با بهرهگیری از ظرفیتهای پدافند هوایی نیروهای مسلح دنبال کرد.
این تغییر ساختار، نقطه عطفی در مسیر سازماندهی پدافند هوایی کشور به شمار میرود و در ادامه، زمینه شکلگیری ساختاری تخصصیتر برای پدافند هوایی ارتش را فراهم کرد. از همین رو، ۱۰ شهریور به عنوان روز پدافند هوایی نامگذاری شد.
بنابراین، این مناسبت را نباید سالروز تولد پدافند هوایی یا آغاز نخستین فعالیتهای ضدهوایی در کشور دانست؛ بلکه این روز یادآور مقطعی مهم در تغییر ساختار و سازماندهی پدافند هوایی کشور است.
از یگانهای پدافندی تا شبکه یکپارچه دفاع از آسمان
تحولات پدافند هوایی در سالهای بعد، این بخش را به سمت ایجاد شبکهای یکپارچه از سامانههای کشف و شناسایی، رهگیری، کنترل و درگیری سوق داد. در این ساختار، سامانههای مختلف پدافندی در قالب شبکه یکپارچه فرماندهی و کنترل فعالیت میکنند تا امکان واکنش هماهنگ به تهدیدات هوایی فراهم شود.
رزمایشهای مشترک پدافند هوایی نیز یکی از عرصههای نمایش این هماهنگی است؛ بهگونهای که نیروهای پدافند هوایی ارتش و سپاه و سایر ظرفیتهای مرتبط، تحت فرماندهی قرارگاه مشترک پدافند هوایی کشور به اجرای مأموریتهای کشف، شناسایی، رهگیری و مقابله با تهدیدات میپردازند.

مهمترین دستاورد؛ خودکفایی در دفاع از آسمان
یکی از مهمترین دستاوردهای پدافند هوایی ایران در سالهای پس از انقلاب، رسیدن به خودکفایی در طراحی و تولید تجهیزات پدافندی است. امروز رادارهای بومی، سامانههای موشکی، تجهیزات جنگ الکترونیک، سامانههای اپتیکی و پهپادهای شناسایی و رهگیر، بخش مهمی از توان پدافندی کشور را تشکیل میدهند.
در این مسیر، توسعه سامانههایی مانند باور ۳۷۳، سوم خرداد، ۱۵ خرداد و آرمان و همچنین پیشرفت در حوزه کشف راداری، مقابله با ریزپرندهها و جنگ الکترونیک، نشاندهنده تلاش برای ایجاد یک شبکه چندلایه و بومی دفاع از آسمان است.
در کنار توسعه تجهیزات، کشف و مقابله با پهپادهای پیشرفته و رادارگریز نیز از جمله مهمترین تجربیات عملیاتی پدافند هوایی ایران به شمار میرود؛ تجربهای که از رهگیری پهپادهایی مانند RQ-۱۷۰، MQ9 و گلوبال هاوک تا توسعه فناوریهای بومی در حوزه شناسایی و مقابله با تهدیدات هوایی را دربرمیگیرد.

۱۰ شهریور؛ یادآور یک تحول ساختاری
۱۰ شهریور، سالروز پیدایش پدافند هوایی در ایران نیست؛ بلکه به تغییر ساختار و سازماندهی قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا (ص) در سال ۱۳۸۷ بازمیگردد؛ تحولی که مسیر شکلگیری ساختار تخصصیتر و توسعه شبکه یکپارچه دفاع از آسمان کشور را هموار کرد.
از این رو، نامگذاری ۱۰ شهریور به عنوان «روز پدافند هوایی» یادآور یکی از مهمترین مقاطع تحول سازمانی این حوزه و تداوم مسیر دفاع از آسمان کشور است.