زینب، زینب است

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ زينب(س) تجسم زهد، ورع، علم، عفاف و شهامت است؛ اين بزرگوار راه مقاومت در برابر باطل و فداكاري در راه خدا و چشم پوشي از همه چيز براي برافراشتن پرچم حق را به همه ياد داد.

ايثار، فداكاري، وزانت عقل، صبر و بردباري، علم وسيع و دانش وافر، سخنان سنجيده و منطقي او در فرصت هاي حساس، با توجه به ستم هاي جانكاهي كه به او وارد آمده است، از ايشان يك شخصيت بي نظير، رزم آور شجاع، جهادگر بي باك و سخنور توانا در قلوب و اذهان ترسيم كرده است كه تا چرخ زمان حركت دارد، تا نسل ها در روي زمين حيات دارند و تا زمين دور خورشيد مي گردد اين چراغ فروزان، نورافكن جهانيان و نسل هاي آينده خواهد بود.

حضرت زینب كبرى علیها السلام در روز پنجم جمادى الاولى سال پنجم یا ششم هجرى قمرى در شهر مدینه منوره متولد شد؛ در آن زمان که صدیقه کبری (س) به این گوهر دریای عصمت و طهارت باردار بود، پیامبر اکرم (ص) در مدینه حضور نداشتند و رهسپار سفری بودند.

هنگامی که زینب کبری (س) متولد شد، صدیقه طاهره به امیرالمومنین فرمود که چون پدرم در سفر است و در مدینه حضور ندارد، شما این دختر را نام بگذارید. آن حضرت فرمود: من بر پدر شما سبقت نمی گیرم، صبر كنيد که بزودی رسول خدا باز خواهند گشت و هر نامی که صلاح بدانند بر این کودک می نهند. بعد از گذشت سه روز، رسول خدا مراجعت كردند و و همان گونه که رسم و سیره رسول اکرم بود، نخست به منزل حضرت زهرا وارد شدند. امام علی خدمت آن حضرت عرض کرد: یا رسول الله! خداوند متعال دختری به دخترت عطا فرموده است، نامش را معین فرمایید. فرمود: اگر چه فرزندان فاطمه اولاد من هستند، لکن امر ایشان با پروردگار عالم است و من منتظر وحی هستم. در این حال جبرئیل نازل شد و عرض کرد: یا رسول الله! حق تو را سلام می رساند و می فرماید: نام این مولود را «زینب» بگذار؛ چرا که این را در لوح محفوظ نوشته ایم. رسول اکرم قنداقه آن مولود گرامی را طلبید و به سینه چسبانید، ببوسید و نامش را زینب نهاد و فرمود: به حاضرین و غایبین امت وصیت می كنم که حرمت این دختر را پاس بدارند. همانا او به خدیجه کبری شبیه است.

هوش و ذكاوت

صاحب كتاب اساور من ذهب درباره حافظه و ذكاوت آن بانوى بزرگوار چنین می نویسد: در اهمیت هوش و ذكاوت آن بانوى بزرگوار همین بس كه خطبه طولانى و بلندى را كه حضرت صدیقه كبرى، فاطمه زهرا (س) در دفاع از حق امیرالمومنین و غصب فدك در حضور اصحاب پیغمبر اكرم ایراد فرمودند، حضرت زینب (س) روایت فرموده است.

و ابن عباس با آن جلالت قدر و علو مرتبه در حدیث و علم، خطبه حضرت زهرا(س) را روايت كرده و از حضرت زينب (س) به عقیله تعبیر می كند؛ چنانچه ابوالفرج اصفهانى در مقاتل می نویسد: ابن عباس خطبه حضرت فاطمه (س) را از حضرت زینب (س) روایت كرده و می گوید: حضرت زینب با اینكه دخترى خردسال بود، این خطبه عجیب و قرا را كه محتوى معارف اسلامى و فسلفه احكام و مطالب زیادى است با یك مرتبه شنیدن حفظ كرد و خود یكى از راویان این خطبه بلیغه و قرا شد.

فصاحت و بلاغت

كلمات و فرمایشات گهربار آن حضرت در خطبه هایى كه از آن حضرت روایت شده، خود قویترین دلیل بر كمال فصاحت و بلاغت آن بانوى بزرگوار است.

همان بانویى كه امام سجاد در حق ایشان فرمودند: اَنْتِ بِحَمدِ اللّهِ عالِمَةٌ غَیرَ مُعَلَّمَة وَ فَهِمَةٌ غَیرَ مُفَهَّمَة؛ یعنى اى عمه! شما الحمدلله بانوى دانشمندى هستید كه تعلیم ندیده، و بانوى فهمیده اى هستى كه بشرى تو را تفهیم نكرده است.

در اینجا به قسمتى از خطبه آن حضرت در مجلس یزید كه یكى از بزرگترین حركت هاى آن حضرت در واقعه كربلا بود و دستگاه حكومت بنى امیه را بشدت لرزاند، مرورى كوتاه می كنیم:

به خدا قسم اى یزید، هر چه كردى بازگشت آن به سوى خودت خواهد بود، چرا كه تو جز پوست خود نشكافتى و جز گوشت خود ندریدى. اى یزید! در آن روزى كه خداوند بدن هاى پاك شهیدانمان را حاضر می كند تا حقوق خود را از ستمگر بستاند، تو بر رسول خدا وارد خواهى شد، اما می دانى در چه حالى؟ در حالی كه خون عزیزان او را ریخته و حرمت ذریه او را از بین برده اى. آرى اى یزید! از این پیروزى ظاهرى كه بدست آورده اى، غرق شادى مشو، و آن عزیزان را كه در كربلا به خاك و خون كشیده اى، مغلوب و مرده مپندار كه خداوند می فرماید: كسانى را كه در راه خدا شهید شده اند مرده مپندارید. بلكه آنان زنده اند و در نزد خداى خود روزى می خورند. آل عمران: 169 و اى یزید! بزودى كسى كه این مقام را براى تو زینت داده و تو را بر گردن مسلمین سوار كرده است (یعنى معاویه)، خواهد دانست كه چه جانشین بدى براى خود تعیین كرده و در روز جزا درخواهید یافت كه بدترین مكان از آن كیست؟ و بدبختى و ضعف و زبونى شامل چه افرادى خواهد شد.

حضرت زينب (س) بزرگ بانوي جهان اسلام، ادامه دهنده حادثه عاشورا و دارنده دانش هاي دو جهان و به گفته امام سجاد (ع) «داناي بدون آموزگار و فهميده بدون فهماننده» بود و الگوي راستين وي، بانوي دو جهان، حضرت فاطمه (س)، مادر وي.

زينب (س) در دامان پرمهر و معنويت فاطمه (س) از سرچشمه معارف اسلامي و قرآني سيراب گشت؛ رسالت راستين زينب هنگامي آغاز شد که پس از به شهادت رسيدن امام حسين (ع) و 72تن از يارانش با ايراد سخنان آتشين به بيدارگري مردم کوفه و ستيز با ستمکاران و يزيديان پرداخت.

پس از واقعه خونبار كربلا نقش ايشان روند تازه تري يافت؛ آن حضرت در اين دوران ضمن حضور در كاروان اسراي كربلا در برابر حكام جور قرار گرفت و به افشاگري ظلم و ستم وارد بر آل طه از سوي خاندان اميه پرداخت.

آن حضرت در اين دوران سخت با حضور در كاخ برخي حكمرانان جور زمان مانند يزيد و ابن زياد، با تاكيد بر حقانيت طريق آل محمد بر سخنان و تبليغات مسموم خاندان اميه درباره بني هاشم خط بطلان كشيد.

صديقه توانا، عقليه دودمان وحي، تربيت شده خاندان نبوت، حضرت زينب كبري(س) است؛ او كه در بزرگواري و كرامتش بسيار سخن ها گفته و نوشته اند، او نمودار حق و جهاد در راه خدا و نگهدارنده ايمان و عقيده، قهرمان دليري و شجاعت، جلوه فصاحت و بلاغت، شعله ستيزه جوي باطل و آتش افشان حق در برابر نيروهاي ستمگر و كوبنده دژخيمان زورگو است./انتهاي پيام/