یک مربی ورزش، رئیس دانشکده فنی شد

به گزارش خبرنگار سیاسی «خبرگزاري دانشجو»، دهه اول تیر ماه اتفاقات جالبی در استان مازندران رخ داد که موجب شگفتی و عکس العمل های بسیاری را در این استان فراهم آورد؛ از برداشته شدن نمادهای تاریخی یکی از میادین شهر ساری به صورت شبانه تا تغییر فرماندار مرکز استان با استخاره و ...، اما رخدادی که موجبات تعجب جامعه علمی استان خصوصا شهرستان ساری شد، انتصاب یک مربی ورزش (کارشناس ارشد تربیت بدنی) به ریاست دانشکده فنی امام محمدباقر (ع) ساری بود.

 

این درحالی است که دانشکده فنی امام محمد باقر(ع) ساری یکی از مراکز علمی مهم دولتی استان و به عنوان دانشکده معین، مسئول آموزشکده های استان بوده و همچنین ریاست این مرکز دبير آموزشکده های منطقه 8 کشور (شامل سه استان مازندران، گلستان و سمنان) است.

 

همچنین این دانشکده به لحاظ وجود قومیت های مختلف از جناح های سیاسی متفاوت از لحاظ سیاسی، فرهنگی و اجتماعی داراي حساسيت بسياري بوده و حتی سابقه تبدیل شدن به یک کوی دانشگاه را در دوران اصلاحات دارد.

 

و اما گزينه هاي مطرح چه كساني بودند؟ آقای (ن)، رئیس آموزشکده شماره ۲ ساری، لیسانس جغرافیا و فوق لیسانس مدیریت دولتی داراي سابقه تدريس در مدارس ساري و مورد حمايت آقای (ش)، نماینده ساري در مجلس و اهل ساري؛ آقای (ص)، لیسانس و فوق لیسانس تربیت بدنی كه از سال 1387 تا آخر سال 1389 معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشکده امام محمد باقر(ع) و مورد حمايت آقای (ش)، نماینده ساري در مجلس و برخي از مديران استانداري و اهل ساري؛ آقای (س)، لیسانس اقتصاد و دکترای مدیریت دولتی، مدرس دانشکده امام محمد باقر(ع)، عضو و رئيس دوره اول شوراي اسلامي شهر نكا و مورد حمايت دكتر (ی) (رئيس مستعفي دانشكده) و اهل نكا و آقای (ص)، دکترای گرایش زلزله از دانشگاه تربیت مدرس و دانشگاه لوبليانای اسلونی، معاون آموزشی و پژوهشی فعلي دانشکده عمران دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران، دارای جایگاه استادیاری، از سال 1368 تا 1385 مدرس دانشکده امام محمد باقر(ع)، عضو هیئت علمی، مدیر گروه عمران و بورسیه دانشکده امام محمد باقر(ع) و اهل ساري و از بین گزینه های مطرح شده دو گزینه اول (ن) و (ص) با حمایت مستقیم یکی از نمایندگان ساری در مجلس شورای اسلامی توانستند به کرسی ریاست نزدیکتر شوند.

 

و در ادامه این روند پر پیچ و خم، آقای (ص) که با استانداری رابطه نزدیکتری داشته و یکی از نزدیکان وی در معاونت سیاسی استانداری فعال مي باشد، توانسته است موقعيت خود را تثبیت كند.

 

نکته جالب این انتصاب این است که در کارنامه اجرایی آقای (ص) تنها دو سال معاونت فرهنگی و دانشجویی دیده می شود و وی در دوران تصدی خود موجبات اعتراض دانشجویان و تشکل های دانشجویی را فراهم ساخته بود.

 

از نكاتي كه در راستاي پروسه انتصاب رئيس جديد اين دانشكده بر ابهامات مي افزايد اين است با وجود استعفاي دكتر (ی) كه 15 روز قبل صورت پذيرفت (برای شرکت در انتخاب نهم مجلس) كه وي پايان خرداد ماه عملا خداحافظي كرد، اين دانشكده به امان خدا رها شده و به مدت سه روز سرپرستي براي آن تعيين نشده است و اين مسئله با توجه به تقارن با فصل امتحانات سوال برانگيزتر شده و اين تعلل بر سياسي بودن انتصاب رئيس جديد اين دانشكده صحه مي گذارد.

 

در این زمینه محسن، از دانشجویان کارشناسی تکنولوژی ساختمان دانشکده در گفت‌وگو با خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» در ساري، گفت: این انتخاب باعث بوجود آمدن نگرانی هایی در دانشجویان شده است و آنها معتقدند که مگر می شود شخصی که دارای مدرک فنی نیست و حتی سابقه علمی قوی در رشته تخصصی خود هم ندارد، به عنوان ریاست دانشکده ای فنی برگزیده شود.

 

وی افزود: وقتی که یک کارشنارس تربیت بدنی به عنوان رئیس یک دانشکده فنی انتخاب می شود، نشان دهنده این مطلب است که مباحث شایسته سالاری در اینجا نادیده گرفته شده است و افراد بر اساس قابلیت های خود انتخاب نمی شوند.

 

محسن ادامه داد: این سوال نیز برای دانشجویان دانشکده بوجود آمده است که چگونه شخصی که هیچ سررشته ای از مباحث فنی ندارد، می خواهد در جمع مدیران گروه رشته های فنی حضور یابد و در رابطه با مشکلات فنی دانشکده صحبت کند.

 

وی در پایان تاکید کرد: به هر ترتيب باید دید در برهه ای که این آموزشکده پس از پیوستن به وزارت علوم به جایگاه دانشکده ارتقا پیدا کرده و نیازمند یک مدیریت قوی جهت گسترش زیرساخت ها برای رشد جایگاه علمی آن مرکز مي باشد، ملاک ها و معیارها جهت انتخاب ریاست جدید به چه صورت بوده است؟ آیا منافع برخی در اولویت امر قرار گرفته و صلاح این مجموعه و همچنین ویژگی های لازم گزینه های مطرح شده جهت تصدی ریاست مورد غفلت قرار گرفته؟/انتهاي پيام/