گزارش بي‌بي‌سي از تناقض‌هاي ميان آراء الكترال و راي مردم آمريکا

به گزارش «شبکه خبر دانشجو» به نقل از بي. بي. سي، چگونگي برگزاري  انتخابات در آمريکا روند خاصي دارد که بررسي آن در تحليل چرايي روي کار آمدن افراد در اين کشور کمک کننده مي باشد.

نحوه عملكرد راي هاي الكترال

هر يك از ايالت هاي آمريکا بر حسب تعداد نمايندگانشان در مجلس و سناتورها كه معمولاً دو عدد است، داراي تعدادي كارت الكترال هستند كه با افزايش جمعيت هر ايالت رابطه مستقيم دارد؛ از نظر فني، مردم آمريکا به كارت هاي الكترال رأي مي دهند نه به كانديداها.

كاليفرنيا به عنوان پرجمعيت ترين ايالت داراي 55 كارت الكترال است و ايالت هاي كوچكتر مانند ناحيه كلمبيا تنها سه رأي الكترال دارند.

در كل، تعداد 538 كارت الكترال كالج وجود دارد؛ البته به استثناي دو ايالت Maine و Nebraska كه رأي آنها به برنده برتر كارت هاي الكترال كالج اضافه مي شود، رئيس جمهور برگزيده حداقل به 270 كارت الكترال كالج از مجموع 538 كارت الكترال كالج احتياج دارد.

دليل انتخاب اين شيوه راي گيري

هنگامي كه ايالت متحده تازه تاسيس شده بود، به علت آنكه برقراري ارتباطات بين مبارزات انتخاباتي در سطح كشور غيرممكن و دشوار و هر ايالت به تنهايي خواستار سهم بيشتري از آرا بود، بنابراين احزاب سياسي به نتيجه و آراي اخذ شده مشكوك و نگران بودند.

علت ديگر آن بود كه قانونگذاران قانون اساسي در سال 1787 به دليل پراكندگي قدرت، در انتخاب مستقيم عمومي رئيس جمهور تشكيك داشتند.

علت بعدي اين است كه ايالت هاي جنوبي خواهان سيستم كالج بودند؛ زيرا برده ها حق رأي نداشتند، اما بيش از سه پنجم كل جمعيت را به خود اختصاص داده بودند و به عنوان جمعيت كل محسوب مي شدند كه بعدها به عنوان يك مشخصه براي تعداد جمعيت هر ايالت محسوب مي شد.

آيا به نظر شما اين عادلانه است كه كانديداي منتخب داراي كمترين رأي مردمي باشد؟

بله اين مشكل اساسي سيستم است، مثلاً در سال 2000، سناتور الگور در مقايسه با بوش 48،43 درصد از رأي را به خود اختصاص داد، در حالي كه بوش تنها 47.87 آرا را کسب کرده بود؛ رالف نادر، از حزب سبز 2.74 آرا را به خود اختصاص داد، در حالي كه بوش تنها با اختلاف پنج رأي يعني 271 در مقابل 266 رأي الکترال الگور برنده شد؛ يعني 25 كارت الكترال باقي مانده ايالت كاليفرنيا باعث برنده شدن بوش شد.

چنين اتفاقي در سال 1888 ميلادي در زمان بنجامين هاريسون هم اتفاق افتاده بود و با وجود اخذ رأي كمتر از طرف مردم به علت كسب رأي الكترال بيشتر از رقيب خود، گروور كليولند پيش گرفت.

مشكل اساسي ديگري كه در انتخابات آمريکا وجود دارد، اين است كه در بسياري از ايالت هاي آمريکا، آراي قبلي بر انگيزه رأي دادن مردم تاثير مي گذارد و اين خود مانعي بزرگ بر سر راه رقابت هاي انتخاباتي كانديداها در آن مناطق است.

توجيه اين نحوه از رأي گيري

در اين نوع راي گيري به رأي مردم در ايالت هاي كوچك فرصت بيشتري داده مي شود، مثلاً ايالت بزرگي مانند كاليفرنيا ميزان 12.03 درصد از كل رأي جمعيت آمريکا را از آن خود كرده است، در حالي كه اين ايالت تنها داراي 55 كارت الكترال است كه 10.22 درصد از كل كارت هاي الكترال محسوب مي شود؛ ايالت ويومينگ با داشتن جمعيت كم، 0.18 درصد از جمعيت آمريکا را به خود اختصاص داده است و با داشتن سه كرسي در مجلس، سهمي معادل 0.5 درصد از كارت هاي الكترال را به خود اختصاص مي دهد؛ به عبارت ديگر سيستم الكترال كالج بدان معني است كه كانديداها براي برنده شدن به رأي تمامي مردم از سراسر كشور احتياج دارند.

اگر يك كانديدا نتواند اكثريت آراي كارت هاي الكترال را از آن خود كند، چه پيش مي آيد؟

در آن زمان، تصميم برعهده مجلس نمايندگان خواهد بود؛ زيرا تعداد كرسي ها در مجلس متناسب با تعداد جمعيت هر ايالت است و انعكاسي از رأي همه است؛ در آن هنگام هر ايالت داراي يك رأي خواهد بود، بدين معنا كه حزب اكثريت بر تعداد رأي ها كنترل خواهد داشت و ديگر اين سناتورها هستند كه رئيس جمهور را انتخاب مي كنند./انتهاي پيام/