کد خبر:۱۳۶۲۳۳
به مناسبت نيمه شعبان؛
روز تو خواهي آمد از كوچه هاي باران...
در میان سوسوى آینهها، در انتهاي شبي دراز، در پشت دیوارى از سکوت، مردي خواهد آمد از جنس بلور؛ مردى که سکوتش، سبز تنهایىاش زیبا و چشمهایش قشنگتر از نگاه نجیب شکوفههاست، مردى که بهترین ترانه خلقت را سر خواهد داد، اللَّهاکبر اللَّهاکبر اللَّهاکبر مردى مىآید، مردى خواهد آمد، مردى از تبار گل یاس.
گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ نمي دانم آيا اين روزها شهرمان را ديدهاي، گويي همه جا پر از شور و شوق و شادي است و همه خود را براي جشن بزرگي آماده مي كنند، پرچمهاي رنگارنگ و ريسههاي طلايي كه بيش از همه عشق را به ياد انسان مي آورد، عشق به ولي امر مسلمين نمي دانم آيا تا به حال اتوبوسهايي كه رديف به رديف پشت سر هم به سمت جمكران مي روند را ديدهاي كه رويشان نوشته بر «چهره دلگشاي مهدي صلوات.»
لبخند رضايتشان را ديدهاي، نمي دانم آيا امام زمانيها را در زندگي تان ديدهاي، آرامش قلب، روح و ايمان بالايشان را ديدهاي، نمي دانم كه در گرداب اين دنيا چرا اينقدر اسير شدهايم، شهرمان اكنون آذين بندي شده به نور وجود مقدس آن نازنين ابرمرد روزگار.
روزي شنيدم كه مرشدي گفت: معلم، تا همه شاگردان حاضر نباشد نمي آيد، اما الان معلم حاضر است و شاگردان نيستند.
همه مي گويند آقا امام حسين(ع) مظلوم و غريب است، من مي گويم آقا امام زمان(عج) از همه غريب تر هستند، كجاست قاسم آقا، كجاست علي اكبر آقا. كجاست علمدار آقا.
آقاي من، نمي دانم من جزو كدام دسته از انسانها براي شما هستيم، خيلي ها با خواندن هر روز صبح دعاي عهد، خيليها با خواندن زيارت آل يس روزهاي جمعه و خيليها با خواندن دعاي ندبه هر صبح جمعه شما را صدا مي كنند و خيليها با نماز شب خواندنهايشان و دعاي توسلي كه هر سه شنبه در مسجد جمكران به ياد شما مي خوانند.
دلم هوای تو کرده هوای آمدنت یا مهدي .../انتهاي پيام/
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰