مگر نقاط اختلاف از نقاط اتفاق وحدت نظر قويتر و مهمتر است؟!

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ رهبر فرزانه انقلاب در ديدار مسئولان و كارگزاران نظام در مرداد سال 70 با تاكيد بر پرهيز از هرگونه غفلت و كوتاهي از مسئوليت عنوان كردند: برادران! غفلت نكنيم. بزرگترين عذاب خدا بر يك ملت اين است كه آن ملت غافل بشوند؛ بدترين درد براى يك جامعه، غفلت آن جامعه است؛ از خدا غافل نشويم.

 

در دل و جان ما و در يكايك تصميم‏گيريها و حركات ما - كار ادارى، كار سياسى، كار نظامى، كار مديريت، وقت پول خرج‏كردن، وقت اعتبار تخصيص‏دادن، وقت قانون گذراندن، وقت قضاوت‏كردن، در تمام مراحل - بايد خدا به ياد ما باشد. ما بايد براى خدا كار كنيم.

 

 

ايشان با تاكيد بر ضرورت تقوا در بين مسئولان نظام افزودند: اگر ما بى‏تقوايى كرديم، ضايعه بر اسلام پيش مى‏آيد، همه به تقوا احتياج دارند؛ من و شما به دو دليل به تقوا احتياج داريم؛ دليل اول اين است كه اگر ما بى‏تقوايى كرديم و بر اثر بى‏تقوايى ما ضايعه‏يى پيش آمد، ضايعه بر اسلام پيش مى‏آيد، نه بر ما؛ آن‏وقت وزر و وبالش به گردن ماست، روسياهيش متعلق به ماست.

 

از ديد ما به اسلام نگاه مى‏كنند؛ حقايق اسلامى را از راه ما مى‏بينند؛ اشتباه ما هم به پاى اسلام گذاشته خواهد شد؛ خداى نكرده شكست مسلمين هم به پاى اسلام گذاشته خواهد شد، مى‏گويند اسلام شكست خورد؛ نمى‏گويند عده‏يى اسلام را درست نفهميده بودند، درست عمل نكردند، آنها شكست خوردند.

 

حضرت آيت الله خامنه اي افزودند: امروز كوچكترين ناكامى براى ملت ما، پنجاه سال يا بيشتر نهضت بيدارى اسلام را به عقب خواهد انداخت.

 

اين جوانانى كه در آفريقا و آسيا و خاورميانه و حتّى شهرهاى كشورهاى اروپايى، به نام اسلام شعار مى‏دهند و به اسم جمهورى اسلامى به هيجان مى‏آيند، اينها اسلام را با پيشرفتش، با آن امام، با آن چهره‏ى نورانى، با آن كلمات نورانى، با آن اراده الهى جامعه و با آن تقوايى كه به بركت انقلاب از قله‏ى جامعه‏ى ما مى‏ريخت و تمام اقشار جامعه را كم و بيش فرامى‏گرفت، ديده‏اند.

 

اگر شكستى باشد، ناكامى باشد، عمل بدى باشد، همه دگرگون خواهد شد و دشمن جرى خواهد گرديد.

 

 

ايشان در جمع مسئولان و كارگزاران نظام افزودند: دليل دوم ضرورت برخورداري از تقوا اين است كه اين نظام، حركت و موفقيتش فقط به بركت تقوا امكانپذير است.

 

نظام حق، بى‏تقوا پيش نمى‏رود. نظام باطل كه در مقابل حق است، طور ديگرى است. البته آن‏جا هم تقيدات و پايبنديهايى به يك سرى اصول لازم است تا پيش بروند؛ اما تقوا به معناى طهارت و پاكى و پرهيزگارى و رعايت حال همه‏ى ارزشها - كه در يك جامعه‏ى ارزشى و مكتبى و اسلامى لازم است - در جبهه‏ى باطل لازم نيست.

 

رهبر فرزانه انقلاب افزودند: در نظام باطل چون پايبندى ندارند، از روشهاى باطل پرهيز نمى‏كنند، از پيامدهاى زشت اجتنابى ندارند؛ مى‏زنند و پيش مى‏روند، چيزى از دست مى‏دهند و چيزى هم گير مى‏آورند. اما جبهه‏ى حق اين‏طور نيست.

 

جبهه‏ى حق، فقط در صورتى كه باخدا و باتقوا و باطهارت باشد، خواهد توانست در مقابل جبهه‏ى باطل بايستد و پيش برود، و لاغير.

 

ايشان فرمودند: اين جبهه، فقط با تقوا پيش خواهد رفت. اين نظام، جز با رعايت تقوا و طهارت و پاكى و محاسبه‏ى دقيق و صحيح و حسابرسىِ هركدامِ ما از خودش - «حاسبوا انفسكم»(13) - پيش نخواهد رفت.

 

اشتباه است اگر كسى خيال كند همان كارهايى كه ديگر حكومتها و ديگر كارگزاران دولتها در دنيا مى‏كنند، ما هم همانها را بكنيم.

 

ما اصولى داريم، ما روشهاى مخصوص به خودمان را داريم؛ اينها متعلق به اسلام است. اين اصول بايد بر دنيا حاكم بشود؛ نه اين كه اصول غلط دنياى جاهلى و استكبارى، خودش را بر ما تحميل بكند.

 

 

رهبر انقلاب در جمع مسئولان و كارگزاران نظام با اشاره به لزوم توجه به محاسبات الهي تصريح كرد: بايد خدا و مرگ و سؤال الهى و محاسبه‏ى الهى را از ياد نبريم.

 

اگر سروكار ما به يك بازجوى بشرِ ضعيفِ كم‏اطلاع بيفتد، يا احتمال بدهيم كه خواهد افتاد، حواسمان را جمع مى‏كنيم؛ آن وقتى كه از كار خسته مى‏شويد، آن وقتى كه احساس مى‏كنيد چه لزومى دارد كار را دنبال بكنم، آن وقتى كه پاى يك رفاقت در ميان مى‏آيد، آن وقتى كه پاى يك افزون‏طلبى و خودخواهى و شخصى‏انديشى در ميان مى‏آيد، آن وقتى كه پاى يك قضاوت باطل نسبت به برادر مسلمان در ميان مى‏آيد، آن‏جا به ياد اين آيه بيفتيد: «مال هذا الكتاب لايغادر صغيرة و لا كبيرة الّا احصيها»(14).

 

حضرت آيت الله خامنه اي فرمودند: نظامهايى كه به خدا و قيامت اعتقاد ندارند، بسته به زرنگيشان، چگونه زير و رو و لابلا كنند كه چشمهاى حسابگر و حسابرس دنيايى نبيند، قاضى نبيند، دادگاه نفهمد، بازرس نفهمد، مافوق نفهمد، مسأله به همين‏جا خاتمه پيدا مى‏كند.

 

ما اين‏طور نيستيم؛ ما آن‏جايى كه ديگران نمى‏فهمند، آن‏جايى كه ديگران تشخيص نمى‏دهند، اول مشكل ماست كه نفس ما بر ما غلبه نكند و وسوسه ننمايد.

 

 

رهبر فرزانه انقلاب همچنين خطاب به مسئولان و كارگزاران نظام افزودند: برادران! نظام را بايد برپايه‏ى تقوا حفظ كرد؛ راه تقوا هم ذكر خداست.

 

آقايان وزرا، آقايان نمايندگان، آقايان مديران گوناگون كشور، مسؤولان قضايى كشور، خودشان را بى‏نياز از دعا و نافله و ذكر و توجه و توسل و گريه و انابه به پروردگار ندانند؛ نگويند حالا ما كه مشغول خدمت به مردم هستيم؛ دعا را كسى بخواند كه خيلى كار ندارد! نه، اصل كار اين است.

 

حضرت آيت الله خامنه اي تاكيد كردند: من بيشتر از شما محتاجم كه كسى اين حرفها را به من بزند. بنده هم بايستى مورد همين موعظه‏ها قرار بگيرم؛ همه‏مان محتاجيم.

 

اين‏طورى مى‏توان اين بار سنگين و اين امانت استثنايى الهى را كه در طول اين چندين قرن بعد از صدر اسلام، خداى متعال آن را بر دوش احدى نگذاشت كه بر دوش شما گذاشت، به سرمنزل رساند؛ والّا روسياهى دنيا و آخرت است.

 

 

رهبر فرزانه انقلاب در جمع مسئولان و كارگزاران نظام تاكيد كردند: آقايان! اين مردم - همان‏طور كه امام مكرر فرمودند - ولى‏نعمتهاى ما هستند؛ اين شوخى نيست.

 

من يكى از مسؤولان را در محضرى ديدم كه برخوردش با مردم قدرى متكبرانه بود. من پيغام دادم و گفتم به ايشان بگوييد كه اگر مى‏خواهد جبران آن برخورد را بكند، بايد در همان‏طور محضرى ظاهر بشود و بگويد: اى مردم! من نوكر شمايم.

 

خلاف كه نگفته؛ آيا دروغ گفته است؟ يك مسؤول كشور چكاره است؟ فلسفه‏ى وجودى ما غير از خدمت به مردم چيست؟

 

حضرت آيت الله خامنه اي افزودند: امام فرمودند: اگر به من خدمتگزار بگويند، بهتر از اين است كه رهبر بگويند. اين حرف درستى است؛ چون خدمتگزارى، براى انسانى كه دلش بيدار باشد، مدح بزرگترى است. امام، تمام وجودش بيدار بود؛ شوخى و تعارف هم كه نمى‏كرد.

 

حقيقتاً اگر اين ملت شهادت مى‏دادند - كه قطعاً مى‏دادند - كه امام خدمتگزار آنهاست، امام بيشتر خوشحال مى‏شد، تا همه‏ى ملت يكصدا فرياد بزنند كه تو رهبر ما هستى.

 

ايشان همچنين فرمودند: خدمتگزارى به مردم افتخار است. اين اسمها و اين سمتها و اين تيترها كه افتخارى ندارد. در طول تاريخ، خيليها با اين اسمها و با اين تيترها آمدند و رفتند؛ اما جز لعنت خدا و بندگان خدا، چيزى با خودشان نبردند.

 

واقعاً چه ارزشى دارد؟ من رهبرم، من رئيس جمهورم، من رئيس قوّه‏ى فلانم، من وزيرم؛ اينها چه ارزشى دارد؟

 

 

حضرت آيت الله خامنه اي در جمع مسئولان و كارگزاران نظام تاكيد كردند: در جبهه‏ها چه كسانى بودند؟ نسبتها را ملاحظه بكنيد؛ خيلى از اين پولداران، از اين مرفهان جامعه، از اين بى‏دردها و بى‏احساسها، هشت سال جنگ آمد و رفت، اما اينها جنگ را حس نكردند؛ همان غذا، همان راحتى و همان آرامش!

 

اگر چهار روز هم آن شهر مورد تهاجمى بود، سوار ماشينشان مى‏شدند و به يك‏جاى ديگر مى‏رفتند و راحت استراحت مى‏كردند؛ نفهميدند كه بر سر اين مملكت چه گذشت!

 

ايشان در بخش ديگري از سخنان خود افزودند: مردم كه مى‏گوييم، يعنى اينها؛ همان عامه‏يى كه اميرالمؤمنين(سلام‏اللَّه‏عليه) در آن فرمان تاريخيشان به مالك اشتر فرمودند كه عامه را داشته‏باش، خاصه را رها كن.

 

عامه، يعنى همانهايى كه در جنگ با تو هستند، در مشكلات با تو هستند، سختيها را با تو تقسيم مى‏كنند، غم تو را از دلت مى‏زدايند، خودشان را سپر بلاى تو قرار مى‏دهند و صادقند؛ نه عافيت‏طلبهاى پُرروىِ پُرخورِ پُرخواهى كه هيچ‏وقت هم قانع نمى‏شوند، تا وقتى كه خيرى به آنها برسد، تو را مى‏خواهند؛ به مجرد اين‏كه ذره‏يى كم شود، رويشان را برمى‏گردانند.

 

 

رهبر فرزانه انقلاب خطاب به مسئولان و كارگزاران نظام با تاكيد بر لزوم خدمت بر مردم افزودند: آقايان! ما در قبال مردم دو كار داريم: يك كار اين است كه به آنها خدمت برسانيم؛ كار ديگر اين است كه محبت و اعتماد آنها را جلب كنيم.

 

خدمت به آنها برسانيم، يعنى چه؟ يعنى هرجا كه هستيد، برنامه‏ى شما آن‏وقتى درست است كه نفعش به همين مردمى كه عرض‏كردم، برسد، البته دنبال نفع كوتاه‏مدت نيستيم.

 

حضرت آيت الله خامنه اي فرمودند: نگوييد كه حالا برنامه‏ى پنجساله چنين و چنان شد؛ حقوق بگيران وضعشان بدتر شد. البته درباره‏ى مسايل مربوط به اوضاع گرانيها و تورم و مشكلات، مطالبى هست كه ان‏شاءاللَّه من در ديدار جداگانه‏ى با هيأت دولت در ميان خواهم گذاشت.

 

نه، آن برنامه‏ى صحيح و آن راه درست كه به خير عامه‏ى مردم منتهى خواهد شد، ملاك است. در دستگاه قضايى، ملاك اين است؛ در دستگاه قانونگذارى، ملاك اين است؛ در دستگاه اجرايى هم ملاك اين است. هر كسى در كشور بايد براى خدمت به مردم تلاش كند.

 

براى اين كار بايد وقت بگذاريد. ايشان تصريح كردند: كارشناسانى كه در وزارتخانه‏ها هستند، اگر آنها خودشان بعضى از نكات را نمى‏دانند و ملتفت نيستند، به آنها تفهيم كنيد و بگوييد كه كارشناسى مورد انتظار از تو اين است كه آن وضعيتى را كه براى مردم مفيد و نافع است، بگردى پيدا كنى و ارايه نمايى.

 

اين كارشناسى، كارشناسى درستى است. آن كارشناسى كه خودش مسايل مردم را درك نكرده، معلوم نيست خيلى امين باشد. حالا نمى‏گويم كه دست كارشناسان را بگيريد و از دستگاه خارج كنيد؛ نه، توجيهشان كنيد و تفهيم نماييد كه از آنها چه مى‏خواهيد.

 

رهبر انقلاب افزودند: بايد مردم را مورد محبت و احترام قرار داد و به آنها اعتنا كرد، تا به دستگاه حاكمه وصل باشند و پشت سرش قرار گيرند. نظام ما تا حالا اين‏گونه بوده است؛ بعد از اين هم بايد اين‏طور باشد. بزرگترين بحرانها را هم همين عاطفه و محبت مردم از سر خواهد گذراند.

 

 

حضرت آيت الله خامنه اي در ادامه به ضرورت جلب اعتماد مردم از سوي مسئولان پرداخته و خاطرنشان كردند: مردم بايد به من و شما اعتماد داشته باشند.

 

اگر ما دنبال مسايل خودمان رفتيم، به فكر زندگى شخصى خودمان افتاديم، دنبال تجملات و تشريفاتمان رفتيم، در خرج كردن بيت‏المال هيچ حدى براى خودمان قايل نشديم - مگر حدى كه دردسر قضايى درست بكند! - و هرچه توانستيم خرج كرديم، مگر اعتماد مردم باقى مى‏ماند؟

 

مگر مردم كورند؟ ايرانيان هميشه جزو هوشيارترين ملتها بوده‏اند؛ امروز هم به بركت انقلاب از هوشيارترينهايند؛ از هوشيارها هم هوشيارترند.

 

رهبر انقلاب با بيا اينكه نمى‏شود ما در زندگى مادّى بغلتيم و مردم به شكل يك اسوه به ما نگاه كنند تاكيد كردند: برادران! من و شما داريم از آن ذخيره مى‏خوريم؛ فراموش نكنيد، آن را مردم ديدند. نمى‏شود ما در زندگى مادّى مثل حيوان بچريم و بغلتيم و بخواهيم مردم به ما به شكل يك اسوه نگاه كنند؛ مردمى كه خيليشان از اوليات زندگى محرومند.

 

 

رهبر انقلاب در جمع مسئولان و كارگزاران نظام تاكيد كردند: من و شما همان طلبه يا معلم پيش از انقلابيم، يكى از شماها معلم بود، يكى دانشجو بود، يكى طلبه بود، يكى منبرى بود، همه‏مان اين‏طور بوديم؛ اما حالا مثل عروسى اشراف عروسى بگيريم، مثل خانه‏ى اشراف خانه درست كنيم، مثل حركت اشراف در خيابانها حركت كنيم! اشراف مگر چگونه بودند؟

 

چون آنها فقط ريششان تراشيده بود، ولى ما ريشمان را گذاشته‏ايم، همين كافى است؟! نه، ما هم مترفين مى‏شويم. واللَّه در جامعه‏ى اسلامى هم ممكن است مترف به وجود بيايد. از آيه‏ى شريفه‏ى «واذا اردنا ان نهلك قرية امرنا مترفيها ففسقوا فيها»(17) بترسيم. تُرف، فسق هم دنبال خودش مى‏آورد.

 

ايشان افزودند: اندازه نگهداريد؛ دولت مخارجش زياد و سنگين است. مخارج سنگين دولت منجر به اين مى‏شود كه مثلاً در فلان بخش سوبسيد را بردارند. اين، سياست درست و متين و منطقى هم است؛ شكى در آن نيست، بايد هم انجام بگيرد، چاره‏يى هم نيست، روى مردم هم فشار مى‏آيد؛ اما اين مخارج را منصفانه قرار بدهيم و خودمان به دست خودمان بر مخارج چيزى اضافه نكنيم.

 

حضرت آيت الله خامنه اي فرمودند: اگر مبلغى از مخارج دولت، عبارت از تغيير دكوراسيون اتاق مدير كل و معاون وزير و وزير و فلان مسؤول قضايى و فلان مسؤول در بخشهاى گوناگون ديگر باشد، اين جرم و خطاست.

 

اگر يكى از مخارج دولت اين باشد كه فلان تعداد ماشين جديد بياوريم و بين دستگاهها تقسيم بكنيم، ما حق نداريم اين را جزو مخارج دولت حساب كنيم و به حساب آن از سوبسيد مردم بزنيم. نه، اين خلاف است. رهبر انقلاب افزودند: براى اين كارها حد بگذاريد.

 

دستگاهها بايد بخشنامه كنند و در مورد اين تغيير دكوراسيونها و تغيير خانه‏ها و خرجهاى اضافى حدى معين بكنند. من نمى‏گويم مثل بعضى از تندروها باشيم كه مى‏گويند در مسجد بنشينيم و وزارت كنيم؛ نه، در مسجد نمى‏شود.

 

وزارت كردن، يك ساختمان و چهار تا اتاق و تعدادى مسؤول و يك‏مقدار هم بالاخره امكانات براى زندگى آن آقايى كه مى‏خواهد خدمت بكند، مى‏خواهد؛ اما بايد در حدى باشد.

 

 

ايشان همچني خطاب به مسئولان و كارگزاران نظام تصريح كردند: گاهى از جاهايى گزارشهاى نوميدكننده‏يى مى‏رسد و در برخى موارد انسان واقعاً عرق شرم بر پيشانيش مى‏نشيند؛ رعايت كنيد. سؤال مى‏كنيم كه چرا ماشين لوكس و نو و مدل بالا؟ مى‏گويند كه اشكال امنيتى داريم! چه اشكال امنيتى؟!

 

آقايان مسؤول در شوراى امنيت كشور يا جاهاى ديگر، بنشينند معين كنند و مسأله را در جايى ببُرند؛ من هم اگر بايد دخالت كنم، بگوييد در جايى دخالت كنم. اين چه وضعى است كه همين‏طور بى‏حساب و كتاب جلوى هر وزارتخانه و اداره‏يى، دهها ماشين به رنگهاى گوناگون متعلق به مسؤولانِ آن‏جا به چشم مى‏خورد؟! چه كسى چنين چيزى را گفته است؟

 

حضرت آيت الله خامنه اي فرمودند: من الان اعلام مى‏كنم و قبلاً هم نوشتم و اين را گفتم كه آن وقتى كه آقايان امكانات شخصى دارند، حق ندارند از امكانات دولتى استفاده بكنند. اگر ماشين داريد، آن را سوار شويد و به وزارتخانه و محل كارتان بياييد؛ ماشين دولتى يعنى چه؟ واللَّه اگر من از طرف مردم مورد ملامت قرار نمى‏گرفتم كه مرتب ملاحظه‏ى جهات امنيتى را توصيه مى‏كنند، بنده با ماشين پيكان بيرون مى‏آمدم.

 

رهبر انقلاب افزودند: به حد ضرورت اكتفا كنيد و اندازه نگه داريد؛ اينها ما را از مردم دور مى‏كند، روحانيون را از مردم دور مى‏كند.

 

روحانيون، به تقوا و ورع و بى‏اعتنايى به دنيا در چشمها شيرين شدند؛ بدون ورع و بدون دورانداختن دنيا، نمى‏شود در چشمها شيرين ماند؛ مردم رودربايستى ندارند؛ خدا هم با كسى رودربايستى ندارد.

 

 

رهبر انقلاب در ادامه در جمع مسئولان و كارگزاران نظان تصريح كردند: من بارها عرض كرده‏ام كه خداى متعال در چند جاى قرآن درباره‏ى بنى‏اسرائيل مى‏گويد: ما شما را بر همه‏ى مردم دنيا برترى داديم. همين بنى‏اسرائيلند كه باز قرآن درباره‏ى آنها مى‏فرمايد: «و ضربت عليهم الذّلّة والمسكنة و باؤا بغضب من‏اللَّه»(19). چرا؟ رفتار خود آنها موجب چنين وضعيتى شد.

 

مگر خدا با من و شما قوم و خويشى دارد؟ مگر خدا با جمهورى اسلامى و با اين اسم قوم و خويشى دارد؟ من و شما هستيم كه بايد معين كنيم اين جمهورى، اسلامى است، يا اسلامى نيست؛ اين هم در رفتار ماست.

 

 

رهبر انقلاب در ادامه با اشاره به رقابتهاي سياسي و برخوردهاي خطي در جامعه افزودند: واقعاً به خط امام برگرديم؛ مگر نمى‏شود نقاط مشترك را هم در قبال نقاط محل افتراق مورد توجه قرار داد؟ چه اشكالى دارد جمعهايى كه با هم معارضند - جمعهاى روحانى، جمعهاى دانشجويى، جمعهايى كه در مجلس يا جاهاى ديگر هستند - هر چند وقت يك بار با همديگر بنشينند، آن نقاط مشترك فيمابين خودشان را به زبان بياورند؟

 

شما مگر در چند چيز با هم اختلاف داريد؟ مگر نقاط اختلاف، از نقاط اتفاق و وحدت نظر قويتر و مهمتر است؟ چه كسى چنين چيزى را گفته است؟ چه كسى مى‏تواند اين حرف را ادعا بكند؟

 

ايشان فرمودند: آن كسى كه به برادر مسلمان خودش، كه گرايش و خط سياسيش با او فرق دارد، اهانت مى‏كند، به او مى‏پرد، عليه او مى‏نويسد و داد سخن مى‏دهد، آيا نمى‏داند كه با اين كار چه چيزى از دست خواهد داد؟ شما مى‏خواهيد به خيال خودتان برادرتان را اصلاح كنيد.

 

آيا آن كسى كه اين انتقاد و اين اعتراض يكسره و مطلق شما را - كه غالباً اعتراضها مطلق است - مى‏شنود، او همان برادر شماست؟ برو برادرت را مخفيانه پيدا كن، هرچه مى‏خواهى به او بگو؛ چرا با اين اختلاف‏افكنى، مردم و مخاطبان عمومى جامعه را دچار تشويش فكرى مى‏كنى؟

 

 

رهبر انقلاب تاكيد كردند: نگوييد مردم به نظام بى‏اعتماد نمى‏شوند. اين نظامى كه ده‏سال، يازده سال كسى مثل امام بالاى سرش بود و آن شلاق كوبنده‏ى فرمايشهاى آن بزرگوار بر سر و شانه‏ى همه‏ى ما فرود مى‏آمد - به حجم فرمايشهاى امام نگاه كنيد؛ من گمان نمى‏كنم كه در هيچ موضوعى به‏قدر موضوع اختلافات، ايشان مطلب فرموده باشند - درعين‏حال ماها اصلاح نشديم.

 

آيا اين نشان نمى‏دهد كه بنيان كار خراب است؟ اگر ادامه بدهيد، اين استنتاج را شما براى مردم درست مى‏كنيد و ديگر نمى‏روند نقاط مثبتى را كه در اين بين هست، پيدا كنند و روى آن تأمل نمايند؛ خواهند گفت كه معلوم مى‏شود اشكالى در اصل كار هست!

 

ايشان خاطر نشان كردند: شما مى‏بينيد كه برادرتان كج فكر مى‏كند؛ مثلاً اگر روزنامه دارد، در روزنامه‏اش بد راهى را انتخاب كرده؛ واعظ است، در منبرش بدطورى حرف مى‏زند؛ نماينده‏ى مجلس است، يا مسؤول دولتى است، بد روشى را اتخاذ كرده است. اگر شما آن انتقاد تيز زهرآگين تلخ را نكنيد، واقعاً چه پيش‏مى‏آيد؟

 

آيا اگر اين كار را نكرديد، اسلام از دست خواهد رفت؟! انقلاب از دست خواهد رفت؟! واللَّه نه.

 

اگر كسى براى نفسش اين را تسويل بكند، بايد نفس خودش را متهم بكند، اين تسويل  نفساني و شيطانى است.

 

آن‏چنان تسويل مى‏كند كه اگر مثلاً اين مقاله را شما در اين‏جا ننوشتيد، اگر اين حرف را در فلان تريبون نزديد، اگر آن سخنرانى را در آن‏جا نكرديد، همه چيز زير و رو خواهد شد! نه، اگر اينها را انجام بدهيد، خيلى چيزها زير و رو خواهد شد!

 

 

حضرت آيت الله خامنه اي با تاكيد بر نزديكي و وحدت بين مسئولان افزودند: الان انتخابات در پيش است. جناحهاى مختلف بنشينند با يكديگر همفكرى و تبادل‏نظر و كار مشترك كنند و به هم نزديك شوند؛ مگر نمى‏شود؟

 

اتحاد و نزديك شدن به هم، تنازل لازم دارد. نمى‏شود كه ما همان جاى خودمان بايستيم، ديگرى هم همان جاى خودش بايستد، و بعد بگوييم كه به يكديگر نزديك بشويم. نزديكى به اين است كه يك قدم شما برداريد، يك قدم هم او بردارد.

 

ايشان تصريح كردند: به نظر من، اختلافات واقعى، كمتر از تظاهر به اختلاف است؛ اين هم خودش نكته‏يى است.

 

اختلاف و شكاف و جدايى واقعى بين برادران، به مراتب كمتر از آن چيزى است كه بر زبان مى‏آورند. من نمى‏دانم اين حالت مبالغه‏گويى ما در حرف زدنها و در اظهارات، چرا متوقف نمى‏شود؟! طورى حرف مى‏زنند كه آن خوش‏خيالهاى بيچاره‏يى كه در بيرون نشسته‏اند، خيال مى‏كنند كه همين فردا اينها به هم مى‏پرند و عليه يكديگر اسلحه برمى‏دارند! حرفها اين‏گونه تند است.

 

 

رهبر انقلاب با تاكيد بر اينكه دشمنان انقلاب حمله فرهنگي سازماندهي و همه جانبه اي را براي فرهنگ انقلاب ترتيب دادند افزودند: آن كارى كه مى‏خواهند بكنند، اين است كه پشت جبهه‏ى انقلاب را كلاً در بازوهاى خودشان بگيرند.

 

پشت جبهه‏ى انقلاب، مردمند. خط مقدم مسؤولانند، بعد وابستگان شديد به مسؤولان، بعداً هم خيل انبوه آحاد ملت،اينهافكر كردند كه اگر ما بتوانيم كمندى دور اين خيل انبوهى كه پشت سر مسؤولانند، بيندازيم و اينها را در اختيار بگيريم، همه چيز حل خواهد شد.

 

حضرت آيت الله خامنه اي با انتقاد از سياسي كاري در صدا و سيما تاكيد كردند: احساس مى‏شود كه در سينما، در مطبوعات، حتّى در راديو تلويزيون - كه متعلق به دولت است، اما بالاخره عناصر آن‏طورى در آن‏جا حضور دارند - در سالنهاى فرهنگى، در جشنواره‏ها و در جابه‏جاى مناطق فرهنگى، يك بخش يا يك مهره از آن مجموعه در آن‏جا حاضر است و دارند كار مى‏كنند.

 

اول هم فرهنگى محض حركت كردند، اما حالا سياسيش هم كرده‏اند،به دولت انتقاد بكنند، به نظام انتقاد بكنند، روى گذشته‏ى نظام علامت سؤال بگذارند. اين كار انجام شده است. اين كار، كار بسيار خطرناكى است.