ماراتن ۲۴۴ سریال کشورهای عربی در «ویترین رمضان»؛ از حماسه‌ی «تاج» دمشق تا جادوی «المداح» قاهره و معمای «سکنهم مساکنهم» کویت

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، صنعت سریال‌سازی در کشورهای عربی دیگر تنها یک سرگرمی فصلی نیست، بلکه به یک «صنعت استراتژیک» و ابزاری برای «دیپلماسی نرم» تبدیل شده است. ماه رمضان در تقویم رسانه‌ای عرب، حکم «سوپربول» (Super Bowl) را دارد که تمام بودجه‌های سالانه در آن متمرکز می‌شود. امسال با جهش ۶۸ درصدی تولیدات و رسیدن به عدد خیره‌کننده ۲۴۴ سریال، شاهد نوعی رقابت تسلیحاتی در حوزه محتوا هستیم. پلتفرم‌های استریمینگ مانند شاهد (Shahid) و واچ‌ایت (Watch It) مرزهای جغرافیایی را برداشته‌اند و حالا سرمایه کشورهای حوزه خلیج‌فارس با تکنولوژی و هنر بازیگران مصری و سوری ترکیب شده تا بازاری یکپارچه برای ۴۰۰ میلیون عرب‌زبان ایجاد کند.

غول‌های تولید: چه کسانی نبض بازار را در دست دارند؟

مصر؛ هالیوود شرق در تسخیر پلتفرم‌ها

مصر با ۴۴ سریال همچنان بر قله ایستاده است. نکته کلیدی امسال، تنوع ژانر برای فرار از تکرار است. برخلاف سال‌های گذشته که درام‌های حماسی (مثل سریال الحشاشین) بر بازار غلبه داشت، امسال تمرکز بر «تریلرهای روان‌شناختی» و «کمدی‌های اجتماعی» است.

سریال‌های احتمالی پرمخاطب

«المداح ۴»: با بازی حماده هلال؛ این سریال ماوراءالطبیعی که به جن و جادو می‌پردازد، همواره در صدر پربیننده‌ترین‌هاست.

«کوبرا»: بازگشت محمد امام به تلویزیون که پیش‌بینی می‌شود در دسته اکشن-کمدی، مخاطب میلیونی جذب کند.

«العتاوله»: یک درام سنگین با حضور ستاره‌هایی مثل احمد السقا و طارق لطفی که به تضادهای طبقاتی در قاهره می‌پردازد.

کویت؛ پدیده نوظهور خلیج

کویت با ۲۸ سریال ثابت کرد که قدرت درام در حوزه خلیج‌فارس از ریاض به سمت کویت در حال چرخش است. استفاده از ژانر وحشت در سریال «سکنهم مساکنهم» ریسک بزرگی است که می‌تواند ذائقه مخاطب سنتی رمضان را تغییر دهد. سریال مورد انتظار: * «زوجة واحدة لا تکفی» (یک همسر کافی نیست): با حضور هدی حسین، که به چالش‌های خانوادگی مدرن در جامعه کویت می‌پردازد.

سوریه؛ درام میان هنر و سیاست

سوریه با ۲۲ سریال بازگشتی قدرتمند داشته، اما این بازگشت با طعم سیاست است. نفوذ سرمایه سعودی در درام سوریه، باعث شده تا آثاری تولید شود که مستقیماً حافظه تاریخی دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی سوریه را هدف قرار می‌دهند.

سریال‌های جنجالی

«تاج»: با بازی تیم حسن؛ یک اثر تاریخی فاخر که در دمشق دهه ۴۰ می‌گذرد و تقابل با استعمار را نشان می‌دهد. این سریال به دلیل تولید بسیار گران‌قیمت، احتمالا با کیفیت‌ترین اثر امسال خواهد بود.

«ولاد بدیعة»: سریالی رئالیستی و خشن درباره نزاع خانوادگی که نام کارگردانش (رشا شربتجی) تضمین‌کننده بیننده است.

شمال آفریقا و عراق؛ بیداری تولید

الجزایر با ۲۲ سریال بدون تکیه بر دلارهای نفتی همسایگان، شگفتی‌ساز شده و تمرکز خود را بر فرهنگ بومی گذاشته است. در مقابل، عراق با ۲۲ سریال سعی دارد از فضای جنگ و داعش فاصله گرفته و به سمت درام‌های خانوادگی و حتی کمدی‌های سیاه حرکت کند.

در عراق: سریال «آمرلی» که ابعاد انسانی جنگ را بررسی می‌کند، همچنان مورد توجه است.